Παρείσακτος ὁ Ναπολεοντίσκος στὴν Εὐρωζώνη

Τὴν πλήρη ἀσχετοσύνη του μὲ τὰ διαδραματιζόμενα στὴν Εὐρώπη ἀπέδειξε καὶ πάλι ὁ Ναπολεοντίσκος, μὲ τὴν θριαμβολογία γιὰ τὴν ἀξιολόγηση∙ δὲν κατέγραψε κἄν, ὅπως καὶ ὁ γείτονάς του, ὄχι μόνο τὴν κοσμογονία τῆς πολιτικῆς ἑνώσεως τῆς Εὐρωζώνης, ἀλλὰ οὔτε καὶ τὶς σαφέστατες προειδοποιήσεις τῶν ἑταίρων. Ἐνῶ ὅλοι μιλοῦν γιὰ τὴν ἐπιτάχυνση τῶν διαδικασιῶν ἑνοποιήσεως καὶ τὴν ἐξασφάλιση ἐμπιστοσύνης στὴν οἰκονομία, κάτι ποὺ γίνεται σὲ ὅλους τοὺς ἑταίρους, αὐτὸς ἐμφανίζεται ἀπὸ ἄλλο ἀνέκδοτο, καὶ μὲνει στὸ χρέος καὶ στὶς παρακλήσεις του γιὰ βοήθεια∙ ὅλοι οἱ ἡγέτες, ἀνεξαρτήτως κόμματος, τίμησαν τὸν Χέλμουτ Κόλ, ἀλλὰ ὁ πρωθυπουργὸς τῆς Ἑλλάδος δὲν εἶπε μία λέξη γιὰ τὸν πρωτεργάτη τοῦ εὐρὼ καὶ τῆς ἑνώσεως τῆς γηραιᾶς ἠπείρου∙ ἐπιβεβαίωσε τὴν πραγματική του φύση, ὅτι εἶναι παρείσακτος στὴν Εὐρωζώνη κι ὅτι νιώθει ἄνετα μόνο στὰ ἀτλαντικὰ κυκλώματα, διαφορετικὰ δὲν ἐξηγεῖται ἡ παραφωνία του πρὸς τοὺς ἄλλους Εὐρωπαίους. Ἤδη στὶς εὐρωπαϊκὲς πρωτεύουσες ὅλοι ἔχουν πεισθεῖ, ὅτι ἡ κωλυσιεργεία στὶς διαπραγματεύσεις καὶ οἱ καθυστερήσεις στὶς μεταρρυθμίσεις καὶ στὶς ἀποκρατικοποιήσεις δὲν εἶναι μόνο παραχώρηση πρὸς τὰ κομματόσκυλά του, ἀλλὰ καὶ ἀναντίρρητη ἐκπλήρωση ὑποχρεώσεων πρὸς τοὺς ἀτλαντικοὺς ἐπικυριάρχους του. Ἡ ἄρνηση τῆς ἑλληνικῆς κυβερνήσεως στὴν ἀλληλεγγύη πρὸς τοὺς Εὐρωπαίους γιὰ τὸ κλίμα θεωρήθηκε ἀδιάσειστη ἀπόδειξη τῶν ἐξαρτήσεών της.

Ὁ ἔγκυρος εὐρωπαϊκὸς τύπος καταγράφει τρία γεγονότα, ὡς ἱστορικὴ καμπὴ στὴν μελλοντικὴ πορεία τῆς γηραιᾶς ἠπείρου, τὴν συντριβὴ τοῦ λαϊκισμοῦ καὶ τῆς γνωστῆς ἀριστερᾶς, τὴν εὐαισθητοποίηση ὅλων σχεδὸν στὴν ἀνάγκη προστασίας τοῦ κλίματος καὶ τὴν δυναμικὴ πολιτικῆς ἑνώσεως τῶν κρατῶν της∙ δὲν εἶναι ἀπαραίτητη ἡ ἐπανάληψη τῶν ἐπιχειρημάτων αὐτῶν, εἶναι γνωστὰ στοὺς ἀναγνῶστες «Τοῦ Ἐμμελοῦς» καὶ πολλῶν ἱστοσελίδων, ὅσο κι ἂν τὰ ἀγνοεῖ ὁ ἐπίσημος τύπος. Ἡ Εὐρώπη τοῦ τελευταίου διμήνου δὲν ἔχει καμμία σχέση μὲ ἐκείνη, πρὶν ἀπ’ τὶς γαλλικὲς καὶ βρεταννικὲς ἐκλογὲς καὶ τῆς ἀποχωρήσεως τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν ἀπ’ τὴν Συνθήκη τῶν Παρισίων∙ ἀκόμη καὶ τὰ ὀνόματα τῶν πολιτικῶν ἐκείνων, Φρανσουὰ Ὁλλὰντ, ἄλλων, ἠχοῦν παράταιρα στὰ αὐτιὰ καὶ τῶν συμπατριωτῶν τους. Ὅποιος περιπλέει στὶς εὐρωπαϊκὲς ἱστοσελίδες τὸ ζεῖ καθημερινά, ὅπως βλέπει καὶ τὴν παραφωνία τῶν περισσότερων ἑλληνικῶν, κυρίως τῶν ἐντύπων καὶ ραδιοτηλεοπτικῶν μέσων∙ οἱ δικές μας δὲν ἔχουν καμμία σχέση μὲ τὶς εὐρωπαϊκές, οὔτε σὲ γενικὲς γραμμές, γνωστὰ αὐτά. Τὴν ἴδια παραφωνία πάρουσιάζει καὶ ὁ Ναπολεοντίσκος σὲ σύγκριση μὲ τοὺς Εὐρωπαίους πολιτικούς∙ τὸ δείχνει ὅτι αἰσθάνεται παρείσακτος καὶ οἱ ἄλλοι ἀπαντοῦν μὲ τὸν τρόπο τους, ὅτι τὸν θεωροῦν βάρος στὴν Εὐρωζώνη. Ἀντιθέτως ὅλοι τους ἀναγνωρίζουν τὶς θυσίες τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἀποδέχονται τὴν συνδρομή τους εὐχαρίστως.

Τὸ χάσμα αὐτὸ εἶναι ἐμφανέστερο στὴν ἐσωτερικὴ πολιτικὴ ζωή∙ ὁ πρωθυπουργὸς ἀδυνατεῖ νὰ πείσει καὶ τοὺς περισσότερους ὑπουργούς του, ἀφοῦ ἔχει πάρει πλέον ὁριστικὸ διαζύγιο ἀπ’ τὸ κόμμα του∙ ἀκόμη καὶ τὰ ἐλάχιστα κρατικοδίαιτα κομματικὰ στελέχη, ὅπως τῆς ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ, στρέφονται πλέον ἐναντίον του γιὰ δύο λόγους∙ τυπικά, γιατὶ δὲν τοὺς στήριξε δημόσια στὴν συμπαράστασή τους πρὸς τὸν Ἀμερικανὸ πρόεδρο γιὰ τὸ κλίμα, ἐνῶ ἐξέδωσαν τὴν κατάπτυστη ἐκείνη ἀνακοίνωση ἐντολῇ τοῦ Μαξίμου καὶ ἐπὶ λέξει σχεδὸν ἀποδοχὴ τοῦ κειμένου, ἀλλὰ καὶ ἐπειδὴ βλέπουν ὅτι θὰ προχωρήσει ἡ ἀποκρατικοποίηση τῆς ἐπιχειρήσεως. Ὁ Ναπολεοντίσκος αἰσθάνεται ὁρατὸ πλέον τὸν κίνδυνο τῆς πλήρους ἀποκοπῆς του ἀπ’ τοὺς συνδικαλιστὲς αὐτούς, ἐνῶ τοὺς θεωρεῖ ὡς τὸ τελευταῖο προπύργιο τῶν κομματικῶν του στελεχῶν∙ γνωρίζει ἄριστα ἀπ’ τὴν ἄλλη ὅτι ἡ δημοτικότης του ἔχει καταρρεύσει καὶ οἱ σοβαροὶ δημοσκόποι του τὸν προειδοποιοῦν, ὅσο πιὸ δραματικὰ γίνεται, ὅτι ἡ καθοδικὴ πορεία ἐπιταχύνεται. Μερικοὶ μάλιστα τοῦ θυμίζουν στὸ ἐπιτελεῖο του, ὅτι, «ἀνασκουμπώνουμε τὰ μανίκια», τὸ ἔλεγε πρὸ ἑπταετίας κι ἕνας ἄλλος πρωθυπουργός, ἀλλὰ κατέληξε ἀπὸ 44% στὸ 1,5%∙ ἡ ἱστορία ἐκδικεῖται, λένε, μὲ τὸν δικό της τρόπο καὶ δὲν δείχνει καθόλου συναισθηματικότητα. Ἡ μοναξιὰ τοῦ Ναπολεοντίσκου θεωρεῖται δεδομένη, ἀκόμη καὶ στὸ στενό του περιβάλλον∙ πολλοὶ ἀντιλαμβάνονται ὅτι οἱ ἀτλαντικὲς ὑποχρεώσεις του τὸν ὑπερβαίνουν…

Στὴν ἐξωτερικὴ πολιτικὴ τὰ πράγματα δείχνουν τὸ ἴδιο ἐπικίνδυνα, μὲ τὶς πρωτοβουλίες του σὲ Σκόπια καὶ Τουρκία∙ ἡ ἔνταξη τῶν Δυτικῶν Βαλκανίων στὸ ΝΑΤΟ καὶ στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση ἀποτελεῖ παλιὰ προτεραιότητα τῶν Ἀμερικανῶν ἀπ’ τὴν ἐποχὴ τοῦ πρωθυπουργοῦ τοῦ πρώτου μνημονίου, ὅταν καὶ ἡ δυναμικὴ τῆς ἑνώσεως τῆς Εὐρώπης ἦταν ἀρκετὰ ἀσθενής, κυρίως ἐξ αἰτίας τῶν Γάλλων ἀριστερῶν. Τὰ πράγματα, ὅμως, ἔχουν ἀλλάξει τώρα καὶ δὲν βρίσκεται ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση στὴν φάση τῆς προσαρμογῆς, πλήρους ἢ ὀλιγωτέρας, πρὸς τὴν ἀμερικανικὴ πολιτική, ὅπως πρὸ τριετίας μὲ τὴν κρίση στὴν Οὐκρανία καὶ τὴν προσάρτηση τῆς Κριμαίας ἀπ’ τὴν Ρωσία. Χρειάζεται ἰδιαίτερη προσοχὴ καὶ ἀποφυγὴ βεβιάσμένων κινήσεων∙ ἡ κυβέρνηση δὲν δείχνει νὰ διαθέτει δική της πολιτική, ἀλλὰ οὔτε καὶ συνεννόηση μὲ τοὺς Εὐρωπαίους γιὰ νὰ διαδραματίσει πρωταγωνιστικὸ ρόλο ὅπως ἐπὶ Καραμανλῆ. Ἡ Νέα Δημοκρατία ἔχει διατυπώσει πολλὲς ἐπιφυλάξεις, διότι γνωρίζει καλύτερα τὸ θέμα καὶ τὶς θέσεις τῶν Εὐρωπαίων, ὅπως καὶ στὶς ἐπαφὲς μὲ τὸν Τοῦρκο πρωθυπουργό∙ ἡ Ἑλλὰς ἀποτελεῖ τὸ κρίσιμο ὀχυρὸ τῆς Εὐρωζώνης στὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο, πολύ καθοριστικὸ στὴν ἑνωσιακή της πορεία∙ ἡ κυβέρνηση προκλητικότατα τὰ ἀγνοεῖ αὐτὰ καὶ ταυτίζεται μὲ τὶς ἀμερικανικὲς ἐντολές. Ἄλλο ἕνα καθοριστικὸ σημεῖο τριβῆς…

Ὁ ἀντίκτυπος τῶν ἐθνικῶν θεμάτων στὴν κοινὴ γνώμη εἶναι ἔντονος, ὅσο κι ἂν τὰ ἀγνοεῖ ἢ τὰ διαστρεβλώνει ἡ διαπλοκή∙ ἂς μὴν ξεχνᾶμε, ὅτι στὴν Κατοχὴ εἶχαν ὀργανώσει, τὶς μεγαλύτερες διαδηλώσεις στὴν Ἀθήνα καὶ στὴν Θεσσαλονίκη κατὰ τῶν δυνάμεών της μόνο οἱ Ἕλληνες ἀπὸ ὅλους τοὺς εὐρωπαϊκοὺς λαούς, καὶ ἐπέτυχαν τὴν ἐξαίρεσή τους ἀπ’ τὴν ἐπιστράτευσή τους γιὰ τὸ ἀνατολικὸ μέτωπο καὶ τὴν ἄρση τῆς παραχωρήσεως τῆς Θεσσαλονίκης στοὺς Βουλγάρους. Ἡ κοινωνικὴ καὶ οἰκονομικὴ ἐξαθλίωση δὲν ἔχει ἀμβλύνει τὴν ἐθνική μας συνείδηση, τὸ ἀντίθετο μάλιστα∙ οἱ στερήσεις ἐνισχύουν τὶς παρορμήσεις πρὸς τὴν ἐλευθερία καὶ δὲν τὶς ἀποδυναμώνουν, ὁ πλοῦτος τὶς ἐξασθενεῖ. Ἄλλωστε, αὐτὸ ἐπιβεβαιώνεται κι’ ἀπ’ τὶς ἀντιδράσεις τοῦ κόσμου στὰ φαινόμενα ἐκφασισμοῦ τῆς κοινωνίας μας καὶ ἐπιβολῆς τῶν μηχανισμῶν τοῦ παρακράτους∙ ὅσα ἔγιναν στὸ Μενίδι, μὲ τὴν ἄρνηση τῆς κυβερνήσεως νὰ λάβει ἔστω καὶ κάποια μέτρα γιὰ τὰ μάτια τοῦ κόσμου κατὰ τοῦ λαθρεμπορίου ναρκωτικῶν καὶ τῆς ἀσυδοσίας τοῦ ὑποκόσμου, θεωροῦνται ὡς ἐπιβεβαίωση τῶν διασυνδέσεων τῆς κορυφῆς τοῦ ΣΥΡΙΖΑ μὲ τοὺς μηχανισμοὺς αὐτούς. Ὅταν ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης διαβεβαιώνει τοὺς πάντες ὅτι ἡ πρώτη προτεραιότητά του εἶναι ἡ ἀποκατάσταση τῆς ἀσφάλειας καὶ τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ λαοῦ πρὸς τὸ κράτος, ἅπτεται τῆς εὐαισθήτου χοδρῆς τῆς καρδιᾶς του. Ἀποτελεῖ κοινὴ πεποίθηση πλέον ὅτι ἡ ἐπιβολὴ ὁλοκληρωτικοῦ καθεστῶτος εἶναι ὁ ἐνδόμυχος ἀνεκπλήρωτος πόθος τοῦ Ναπολεοντίσκου.