Ἀναθεώρηση, σὲ παραζάλη

Στὴν πολιτικὴ παραζάλη του ἐμπλέκει ὁ Ναπολεοντίσκος τὴν ἀναθεώρηση τοῦ Συντάγματος καὶ τὴν μισθοδοσία τῶν κληρικῶν, ἐλπίζοντας ὅτι θὰ προκαλέσει ἄμβλυνση τῆς εἰς βάρος του κατακραυγῆς∙ ἔτσι, ἀπειλεῖ μὲ ὑπαναχώρηση ἀπ’ τὴν ψηφοφορία τοῦ ἄρθρου γιὰ τὴν ἐκλογὴ τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας, μὲ ἀποχὴ πολλῶν βουλευτῶν του, ὥστε νὰ ἐκβιάσει τὴν ἑπόμενη κυβέρνηση, ποὺ ὁμολογεῖ ὅτι θὰ εἶναι ἡ Νέα Δημοκρατία∙ γιὰ τοὺς κληρικοὺς ὑπόσχεται τραγελαφικὸ σύστημα, μὲ μοναδικὸ σκοπὸ τὴν ψευδαίσθηση ὅτι ἀποδεσμεύονται 10000 θέσεις στὸ δημόσιο, γιὰ λαθροχειρία. Γιὰ τὸ ἄρθρο 16 δὲν ἀπαντάει στὶς ἐκκλήσεις τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη, ἀλλὰ ἔγκυροι πολιτικοὶ καὶ παλιοὶ Συριζαῖοι δὲν βλέπουν ὁλοκλήρωση τῆς ἀναθεωρήσεως∙ δὲν ἀντέχει τὴν πανωλεθρία του ὁ πρωθυπουργός, ὁπότε μᾶλλον στρέφεται πρὸς ἐπίσπευση τῆς κάλπης, γιὰ νὰ «συμμαζέψει» ὅσα γίνεται τὴν τελευταία στιγμή. Τὴν δυναμικὴ τῆς προεκλογικῆς περιόδου μελετοῦν στὸ Μέγαρο Μαξίμου κι ἀνατριχιάζουν ὅλοι τους.