Συνέχεια ἐμπορικοῦ πολέμου

Μὲ τὴν αὐριανὴ συνάντηση στὸ Πεκῖνο τοῦ Ἀμερικανοῦ ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν μὲ τὸν Κινέζο ὁμόλογό του ἀρχίζει ὁ νέος γύρος τῶν σινοαμερικανικῶν ἐμπορικῶν διαπραγματεύσεων∙ οἱ παρατηρητὲς δὲν εἶναι καὶ πολὺ αἰσιόδοξοι, διότι καμμία πλευρὰ δὲν προτίθεται γιὰ ὑποχωρήσεις, καθὼς ἔχει διαφορετικὰ κίνητρα. Ἡ Οὐάσιγκτον ἔχει πικρὰν πεῖραν ἀπ’ τὴν ἀποτυχία τῆς αὐξήσεως τῶν δασμῶν της στὰ εἰσαγόμενα κινεζικὰ προϊόντα, διότι κατέρρευσε παταγωδῶς τὸ πείραμα καὶ τὸ ἐμπορικὸ ἔλλειμμα διευρύνθηκε∙ τώρα διαπιστώνει ἡ κυβέρνησή της, ὅτι τὸ πρόβλημα εἶναι διαρθρωτικὸ τῆς οἰκονομίας της κι ὅτι χρειάζεται ριζικὲς μεταρρυθμίσεις γιὰ τὴν προσαρμογή της στὴν ψηφιακὴ ἐποχή. Ἀλλά, ὁ Ντόναλντ Τρὰμπ εἴτε ἀδυνατεῖ εἴτε δὲν ἀντιλαμβάνεται τὸ πρόβλημα∙ μᾶλλον τὸ πρῶτο, διότι ἡ προσαρμογὴ προϋποθέτει ἐγκατάλειψη τουλάχιστον τῆς ἐθνικιστικῆς πολιτικῆς, ἀλλὰ αὐτὸ ἀποκλείεται. Οἱ Κινέζοι γνωρίζουν ὅτι ἔχουν ἐκσυγχρονισμένη καὶ ἀνταγωνιστικὴ οἰκονομία, ἑπομένως δὲν ἔχουν ἀνάγκη ὑποχωρήσεων, ἀπέναντι στοὺς ἀδύναμους ἀντιπάλους.