Τελικά, διαολοσκορπίσματα

Ἡ λαϊκὴ παροιμία ἐπιβεβαιώνεται στὸν Ναπολεοντίσκο, «ἀνεμομαζώματα, διαολοσκορπίσματα», ὅπως ἔδειξε ἡ ἀναταραχὴ στὴν Κοινοβουλευτική του Ὁμάδα∙ κανένας βουλευτής του δὲν τὸν ὑπολόγισε, παρὰ ἄρχισαν δεκάδες τὶς βροντερὲς ἀντιδικίες μεταξύ τους, μὲ τοὺς ὑπολοίπους παρακολουθεῖν μὲ ἐνδιαφέρον καὶ τὸν ἴδιο ἄχρωμο, ἄοσμο καὶ ἄγευστο θεατή. Ἡ δοκιμασία θεωρεῖται ἡ χειρότερη κατὰ τοῦ πρωθυπουργοῦ, ὁ ὁποῖος ἐμφανιζόταν ὡς ἀδιαμφισβήτητος κυρίαρχος στὸ κόμμα του ἢ τουλάχιστον στοὺς βουλευτές του∙ τὸ ἐρώτημα πλέον στὸ Μέγαρο Μαξίμου εἶναι, τὸ ποῦ ὁδηγεῖ αὐτὴ ἡ ἀμφισβήτηση, πρωτοφανὴς στὰ κοινοβουλευτικά μας χρονικά; Ἔως τώρα, χάρις καὶ στὴν δουλικότατη διαπλοκή, ἀπέκρυβαν τὴν ἐξάχνωση τοῦ κομματικοῦ μηχανισμοῦ -ἐνῶ καὶ προχθὲς στὴν Κουμουνδούρου προσῆλθαν γιὰ σύσκεψη κάποια ρετάλια τῆς πολιτικῆς-, ὁπότε βλέπουν, ὅτι εἶναι πολὺ δύσκολη, ἂν ὄχι ἀδύνατη, ἡ συμπλήρωση τῶν συνδυασμῶν σὲ ὅλες τὶς ἐκλογές, ἀφοῦ στὶς περισσότερες λαϊκὲς συνοικίες δὲν ἐμφανίσθηκαν ὑποψήφιοι δήμαρχοι καὶ ἐλάχιστοι περιφερειάρχες.