Διαξιφισμοὶ καὶ συζητήσεις

Οἱ βροντώδεις ἀντεγκλήσεις τῶν δύο δεκάδων περίπου βουλευτῶν τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ἔγιναν γνωστοί, ἤ μᾶλλον μεταδόθηκαν ὡς οἱ πλέον ἐνδιαφέρουσες στὴν Κοινοβουλευτική του Ὁμάδα, ἀλλὰ ἦταν καὶ οἱ μεταξύ τους συζητήσεις τῶν ἄλλων∙ ὅπως μετέφεραν στοὺς διαδρόμους τῆς Βουλῆς, ἐλάχιστοι, καὶ μᾶλλον μετρημένοι στὰ δάκτυλα, ἔδειχναν εὐχαριστημένοι ἀπ’ τὴν ὁμιλία τοῦ Ναπολεοντίσκου, διότι ὅλοι σχεδὸν διερωτοῦνταν, τό, «ποῦ πᾶμε;» καὶ τό, «πῶς θὰ ἐπισκεφθοῦμε τὶς περιφέρειές μας;» Κανένας τους δὲν εἶχε ἀπάντηση, ἀλλὰ καὶ στὸ Μέγαρο Μαξίμου, πολλοὶ ἦταν ἐξαγριωμένοι, μὲ πρῶτο τὸν ἀρχηγό τους∙ τὸ ἐρώτημα ἦταν ἕνα, ὁ πρόεδρος τῆς Βουλῆς καὶ οἱ ἄλλοι δὲν γνώριζαν τὴν ἀντίδραση τῶν βουλευτῶν; Γιατί, ἐπέτρεψαν τὸν κατεξευτελισμὸ τοῦ πρωθυπουργοῦ;