Κλιματικὴ ἀλλαγή, ἐπικίνδυνη ἀδράνεια
Οἱ ἐργασίες τῆς διασκέψεως τοῦ ΟΗΕ γιὰ τὸ κλίμα, στὸ Ντάρμπαν τῆς Νοτίου Ἀφρικῆς, ὁδηγοῦνται σὲ πλῆρες ναυάγιο, διότι οἱ μεγάλοι ἀδυνατοῦν συμφωνῆσαι στὴν ἐφαρμογὴ τῶν ἀναγκαίων μέτρων· πρώτες ὑπεύθυνες εἶναι οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες, καὶ πρωτοπόρες σὲ ρύπους παγκοσμίως, καὶ ἀκολουθοῦν καὶ ἄλλες, Κίνα καὶ ἀναδυόμενες, διότι ἀκολουθοῦν τὸ παράδειγμα αὐτῆς. Οἱ εἰδικοὶ προβλέπουν καταστροφικὲς συνέπειες γιὰ τὴν ἐπιβίωση τοῦ ἀνθρωπου στὸν γῆ· ὁ ἔλλογος πλανήτης ἔχει κουρασθεῖ ἀπ’ τὶς συνεχεῖς προειδοποιήσεις του πρὸς τὸν ἄνθρωπο γιὰ τὶς παρεμβάσεις του καὶ μᾶλλον ὁδηγεῖται στὴν ἐξαφάνιση αὐτοῦ τοῦ ἐνοχλητικοῦ ζωϋφίου· δὲν εἴμαστε τίποτε περισσότερο ἀπὸ ἀπλὸ ζωΰφιο. Ἡ ὑπεροψία καὶ ἡ ἀλαζονεία ἔχουν τυφλώσει τὶς μεγάλες χῶρες, ἐνῶ οἱ μικροὶ διαμαρτύρονται, ἀλλὰ δὲν εἰσακούονται. Εἶναι ἀπαισιόδοξα μηνύματα.
Ἀγώνας διαδοχῆς στὸ ΠΑΣΟΚ
Ὁ ἀγώνας διαδοχῆς στὸ ΠΑΣΟΚ, ἀλλὰ καὶ πλήρους διαλύσεως τῆς κυβερνητικῆς συνοχῆς, ἄρχισε μὲ τὶς ἀνήκουστες ὕβρεις τοῦ ὑπουργοῦ Ἀναπτύξεως κατὰ τοῦ ἀρχηγοῦ του γιὰ ἀποτυχημένη πολιτικὴ τὴν διετία, σὰν νὰ μὴν ἦταν κορυφαῖος ὑπουργὸς καὶ ὁ ἴδιος· ἡ ἐμφάνισή του στηρίζεται σὲ κυκλώματα τῆς διαπλοκῆς καὶ ἀποβλέπει στὴν πρόκληση πολιτικῆς ἀναταραχῆς, ώστε διατηρῆσαι τὰ ἴδια τὴν πραγματικὴ ἐξουσία. Ἡ ἀποτυχία μᾶλλον εἶναι δεδομένη, καθὼς θυμίζει τὸ πείραμα τῆς βραδιᾶς τῶν ἐκλογῶν τοῦ 2007, μὲ τὰ ἴδια κυκλώματα πρωταγωνιστῶντα, ἀλλὰ εἶναι καὶ τὸ πρόβλημα τῆς μεταβατικῆς κυβερνήσεως· ὁ ὑπουργὸς δὲν διαγράφεται ἀπ’ τὸ κόμμα κι ὁ πρωθυπουργὸς ἀδυνατεῖ ἐκδιῶξαι αὐτὸν ἀπ’ τὴν κυβέρνηση, ὁπότε ὁποία ἀγαστὴ σύμπνοια μετὰ τῶν συναδέλφων του δελφίνων; Φαίνεται ὅτι κάποιοι, ἐπειδὴ βλέπουν τὴν πολιτικὴ καταρράκωση τοῦ ΠΑΣΟΚ καὶ τὴν ἐξαφάνιση τῶν μνημονιακῶν, προτιμοῦν τὴν ὑπονόμευση της κυβερνήσεως καὶ «γαῖα πυρὶ μιχθήτω».
Προϋπολογισμός, Σκοπιανὸ
Ἡ συζήτηση τοῦ προϋπολογισμοῦ συνεχίζεται στὴ Βουλή, ἀλλὰ τὴν σκυτάλη παίρνει ἡ ἀπόφαση τοῦ Διεθνοῦς Δικαστηρίου τῆς Χάγης γιὰ τὸ Σκοπιανό, ἡ ὁποία προβλέπεται ἀρνητικὴ γιὰ τὴν χώρα· ἡ μεταβατικὴ κυβέρνηση καλεῖται ἀντιμετωπίσαι τὴν πρόκληση, διότι, ὁπωσδήποτε ἀποδυναμώνει τὶς εὐεργετικὲς γιὰ τὴν Ἑλλάδα ἀποφάσεις τῆς διασκέψεως τοῦ ΝΑΤΟ στὸ Βουκουρέστι, χάρις στὴν τόλμη καὶ στρατηγικὴ σύλληψη τοῦ Κώστα Καραμανλῆ. Εὐτυχῶς στὰ δύο ἁρμόδια ὑπουργεῖα ὑπεύθυνοι εἶναι στελέχη τῆς Νέας Δημοκρατίας καὶ εἶναι παρήγορο ὅτι θὰ «συμμαζέψουν» ἀρκετὰ ἀπὸ ὅσα ἔγιναν τὴν προηγούμενη διετία· ἡ ἀπήχηση τῶν θέσεών μας στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση εἶναι εὐνοϊκή, παρὰ τὴν ὕπαρξη κάποιων διαφορετικῶν φωνῶν, ἀλλὰ αὐτὲς εἶναι μειοψηφία, ἀρκεῖ ἡ κατάλληλη διπλωματική μας παρέμβαση καὶ ἡ ἔμπρακτη ἔκφραση τῆς συμμετοχῆς μας στὴν εὐρωπαϊκὴ συνοχή. Ἡ ἀναπλήρωση πολλῶν πράξεων τῆς διετίας εἶναι τὸ πρώτιστο καθῆκον. Ἐντὸς τῆς Εὐρωζώνης καὶ μόνο λύεται τὸ ἐθνικὸ πρόβλημα.
Ἀπόρρητα βασικοῦ μετόχου
Οἱ ἀποκαλύψεις γιὰ τὴν ἱστορία τοῦ βασικοῦ μετόχου ἔρχονται στὴ δημοσιότητα ἀπ’ τὶς ἱστοσελίδες, τὰ μόνα γνήσια μέσα ἐνημερώσεως στὴν χώρα · ἡ Ἐπιτροπή, δηλαδή, ἡ πλειοψηφία τῶν Ἐπιτρόπων, διότι ὁ πρόεδρός της δὲν συμφωνοῦσε, ἐλεγχόταν ἀπ’ τοὺς εὐρωσκεπτικιστὲς καὶ ἀτλαντικῶν δεσμεύσεων πολιτικούς· στὸ ἐσωτερικό, οἱ περισσότεροι κορυφαῖοι ὑπουργοὶ εἶχαν ἄριστες σχέσεις μὲ τὴν διαπλοκὴ καὶ ἦταν καὶ αὐτοὶ ἀτλαντικῶν ἐξαρτήσεων· στοὺς ἰσχυροὺς ἑταίρους δὲν εἶχε διαμορφωθεῖ κλίμα σκληροῦ ἀνταγωνισμοῦ ἀτλαντιστῶν καὶ εὐρωπαϊστῶν κι ἀκόμη περισσότερο τοῦ σημερινοῦ οἰκονομικοῦ πολέμου· τέλος, ἡ ΚΥΠ ἦταν στὰ χέρια τῶν ἀνάλαφρων ὑπουργῶν -ἤπιος χαρακτηρισμός-, καὶ τοῦ γνωστοῦ διοικητοῦ της. Αὐτοὶ ἦταν οἱ πραγματικοὶ ἀντίπαλοι τοῦ Κώστα Καραμανλῆ, ἔνθεν καὶ ἔνθεν.
Πασοκοποίηση πρωθυπουργοῦ
Ἡ κάλυψη, ἂν καὶ ὄχι καὶ τὸσο ἀπόλυτος, τοῦ ἀντιπροέδρου του καὶ τοῦ τέως ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν, ἀπ’ τὸν πρωθυπουργό, δὲν τοῦ δημιουργεῖ προβλήματα τόσο μὲ τὴν ἀντιπολίτευση, ἀλλὰ περισσότερο μὲ τοὺς σοσιαλιστὲς ὑπουργούς του· ὅταν καλύπτεις τὸν ἀντιπρόεδρο, μὲ τὴν πολιτική του παράδοση καὶ τὶς στενὲς σχέσεις του μὲ τὸν ἐθνικὸ προμηθευτὴ καὶ τοὺς ἀτλαντικοὺς κύκλους, τότε τοῦ ἀνάβεις τὸ πράσινο φῶς γιὰ τὴν συνέχεια τῆς ἀμπελοφιλοσοφίας του· ὅταν καλύπτεις τὸν ὑπουργὸ γιὰ τὰ ἐλλείμματα, τότε ἔρχεσαι σὲ ρήξη μὲ κορυφαίους Ἐπιτρόπους καὶ ὅσες κυβερνήσεις ζητοῦν τὴν διαλεύκανσή τους. Ἡ ἐκ τῶν ὑστέρων δήλωσή του, ὅτι θὰ εἶναι αὐστηρός, ὡς εἰρωνεία ἐκλαμβάνεται ἀπὸ ὅλους. Ἔχει συνέχεια ἡ ὑπόθεση.
Καρχηδόνιοι καταπλέουσιν
Τὴν Ἄνοιξη ὁ Τιμόλεων, καὶ μόλις εἶχε ὀργανώσει τὶς σικελικὲς πόλεις, πληροφορήθηκε τὴν ἀπόβαση στὴ Δυτικὴ Σικελία τῆς μεγάλης καρχηδονιακῆς στρατείας· ἦταν ἀποφασισμένοι ἐκβάλλειν ὁριστικὰ τοὺς Ἕλληνες ἀπ’ τὴν μεγάλη νῆσο. «Ἐν τούτῳ δὲ Καρχηδόνιοι καταπλέουσιν εἰς τὸ Λιλύβαιον ἄγοντες ἑπτὰ μυριάδας στρατοῦ»· καὶ τότε οἱ Καρχηδόνιοι καταπλέουν στὸ Λιλύβαιον τῆς Δυτικῆς Σικελίας, μὲ ἑβδομῆντα χιλιάδες στρατοῦ. «Καὶ τριήρεις ἄγοντες διακοσίας καὶ πλοῖα χίλια κομίζοντα μηχανάς»· καὶ διακόσιες τριήρεις καὶ χίλια πλοῖα μεταφέροντα μηχανές. «Καὶ τέθριππα καὶ σῖτον ἄφθονον καὶ τὴν ἄλλην παρασκευήν»· καὶ ἅρματα καὶ σιτάρι ἄφθονο καὶ τὴν ὑπόλοιπη προπαρασκευή. «Ὡ οὐκ ἔτι ποιησόμενοι κατὰ μέρος τὸν πόλεμο»· πὼς δὲν θὰ ἔκαναν πλέον περιορισμένο πόλεμο. «Ἀλλ’ ὁμοῦ πάσης Σικελίας ἐξελάσαντες τοὺς Ἕλληνας»· ἀλλὰ ταυτοχρόνως ἀπὸ ὁλόκληρη τὴν Σικελία θὰ ἐξεδίωκαν τοὺς Ἕλληνας. Ἦταν ἄριστα προετοιμασμένοι οἱ βάρβαροι καὶ ἄρχισαν ἀπ’ τὶς τελευταῖες τους κτήσεις πρὸς δυσμάς.
Μέρκελ, Σαρκοζύ, λύσεις
Τὶς τελικὲς προτάσεις τους γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῆς κρίσεως συζητοῦν σήμερα στὸ Παρίσι, ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ καὶ ὁ Νικολὰ Σαρκοζύ, ὥστε, μετὰ τὴν ἐπεξεργασία τους ἀπ’ τοὺς τεχνοκράτες, νὰ ὑποβληθοῦν τὴν Παρασκευὴ στὸ Εὐρωσυμβούλιο· ἔχουν συμφωνήσει στὶς βασικὲς ἀρχές, αὐστηρὴ δημοσιονομικὴ πειθαρχία, ταυτόχρονη ἐνίσχυση τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Ταμείου καὶ τοῦ ρόλου τῆς Εὐρωπαϊκῆς Κεντρικῆς Τραπέζης καὶ ἑνιαία οἰκονομικὴ πολιτική. Ἡ ἀναθεώρηση τῶν συνθηκῶν θὰ γίνει μὲ συνοπτικὲς διαδικασίες, διότι ἐπείγουν οἱ παρεμβάσεις· ἡ κριτικὴ τῶν Χέλμουτ Σμὶτ καὶ Ζὰν Ντελὸρ εἶναι σωστή, κάτω ἀπ’ τὴν δική τους ὀπτικὴ, ἀλλὰ ὄχι καὶ γιὰ τὴν σημερινὴ πραγματικότητα. Ἐὰν τὰ ἔβλεπαν ἀπὸ τότε, γιατὶ δὲν πρότειναν ἐγκαίρως τὰ ἀπαραίτητα μέτρα· ὁπωσδήποτε στὸ ἐσωτερικὸ τῶν χωρῶν τους καλύπτουν κάποιες ἀνάγκες. Ὅσο γιὰ τὶς ἐπικρίσεις κατὰ ὅλων τῶν Ἑλλήνων ἔχουν μερικῶς δίκαιο, ἀλλὰ ἔχει προηγηθεῖ ὁ προηγούμενος πρωθυπουργός μας, μὲ πολὺ χειρότερους χαρακτηρισμούς.
Εὐρώπη, ἐπίσκεψη Γκάιθνερ
Ἡ ἐπίσκψη τοῦ Τίμοθυ Γκάιθνερ, στὶς χῶρες τῆς Εὐρωζώνης, ἐπισφραγίζει τὸ ἀμείωτο ἐνδιαφέρον τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν γιὰ τὰ τεκμαινόμενα στὴν Εὐρωζώνη· πάντως ὁ ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν θὰ συναντηθεῖ μὲ τὸν Νικολὰ Σαρκοζύ, τὸν Μάριο Μόντι καὶ τὸν Ραφαὲλ Ραχόι, ἀλλὰ μὲ τὸν Βόλφγκανγκ Σόυμπλε στὴ Γερμανία. Ἡ καγκελάριος δὲν δέχεται συζητήσεις γιὰ τὴν πολιτική της κι οὔτε πιστεύει στὰ κορκοδείλια ἀμερικανικὰ δάκρυα· ἡ διεθνὴς κρίση ἔχει τὶς αἰτίες της καὶ τὶς ρίζες της στὴν ἀμερικανικὴ οἰκονομία, ἀλλὰ τὶς ἐπιπτώσεις της πληρώνει ἡ Εὐρώπη. Ἤδη δημοσιεύονται στὸν ἀμερικανικὸ τύπο τὰ στοιχεῖα γιὰ τὴν πληθωριστικὴ ἔκδοση δολλαρίων ἀπ’ τὸ Ὁμοσπονδιακὸ Ἀποθεματικὸ Ταμεῖο, ὕψους δεκαπέντε τρις τὴν τελευταία τετραετία, ἀπ’ τὰ ὁποῖα τὰ περισσότερα διοχετεύθηκαν στὶς τράπεζες καὶ τὰ ὑπόλοιπα στὶς μεγάλες βιομηχανίες, ἀλλὰ ἡ κρίση δὲν ὑποχώρησε· τὸ δεύτερο εἶναι, ἡ ἄσκηση τῆς πολιτικῆς αὐτῆς γιὰ λογαριασμὸ τῶν κερδοσκοπικῶν κεφαλαίων.
Κίνα, ὄχι ἀγορὰ ὁμολόγων
Ἡ Κίνα ἀποφάσισε τὴν διακοπὴ τῆς ἀγορᾶς ξένων κρατικῶν ὁμολόγων μὲ τὰ συναλλγματικά της διαθέσιμα· ἡ ἀπάντηση ἦρθε διὰ στόματος Φοῦ Γιίνγκ, ἀναπληρωτοῦ ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν, καὶ ἀφορᾶ τόσο τοὺς Ἀμερικανούς, ὅσο καὶ τοὺς Εὐρωπαίους. Ἡ ὑπουργὸς εἶπε ὅτι τὰ συναλλαγματικὰ διαθέσιμα δὲν προορίζονται γιὰ τὴν ἀγορὰ ξένων κρατικῶν ὁμολόγων, παρὰ γιὰ τὴν βελτίωση τῆς εὐημερίας τοῦ κινεζικοῦ λαοῦ καὶ μόνο· ἡ ἀπάντηση ἄκρως διπλωματικὴ καὶ θυμίζει τὴν γλῶσσα τῆς αὐτοκρατορικῆς περιόδου, ἀλλὰ γιὰ θέματα τῆς ἐποχῆς μας. Ἤδη ἡ Κίνα διαθέτει στὰ χαρτοφυλάκιά της περίπου 1,2 τρις δολλάρια ἀμερικανικὰ ὁμόλογα καὶ τριάκοσια δις εὐρὼ εὐρωπαϊκά· ἡ κρίση χρέους σὲ χῶρες τῆς Εὐρωζώνης ὁδήγησε πολλὲς στὴν ἀναζήτηση ἀγοραστῶν τῶν τίτλων τους στὴν μεγάλη χώρα μὲ τὴν δυναμικὴ οἰκονομία. Ἡ ἀπάντηση ἔχει λογικὰ ἐρείσματα, διότι ἀντιπροτείνει τὴν οἰκονομικὴ συνεργασία καὶ τὴν διενέργεια ἐπενδύσεων ἀμοιβαίου ἐνδιαφέροντος στὶς εὐρωπαϊκὲς χῶρες.
Ἐξελίξεις, ἐνδοπασοκικὰ καὶ σκάνδαλα
Οἱ πολιτικὲς ἐξελίξεις ἔρχονται πλέον ἀπ’ τὰ ἐνδοπασοκικά, μὲ τὶς συγκρούσεις γιὰ τὴν διαδοχή, καὶ ἀπ’ τὶς ἀποκαλύψεις τῶν σκανδάλων, χωρὶς οὐδεμία ὑποτίμηση τῶν κοινωνικῶν ἐκρήξεων, λόγῳ τῆς οἰκονομικῆς ἐξαθλιώσεως τοῦ λαοῦ· οἱ συγκρούσεις στὸ ἐσωτερικὸ τοῦ ΠΑΣΟΚ δὲν περιορίζονται πιὰ στὶς ὑπονομεύσεις τῶν κορυφαίων μεταξύ τους, τὰ συντροφικὰ μαχαιρώματα, ἀλλὰ καὶ σὲ κινήσεις ἁπλῶν βουλευτῶν, μὲ ὁμαδικὴ ἔκφραση ἄλλης μορφῆς στὴν πρακτικὴ τοῦ κόμματος, ἐνῶ εἶναι ἐμφανέστατη πιὰ ἡ ἀδυναμία τοῦ πρωθυπουργοῦ, ὄχι μόνο ἐπιβάλλειν τὴν τάξη στὸ Ὑπουργικὸ Συμβούλιο, ἀλλὰ καὶ τηρῆσαι τὰ προσχήματα ἀπέναντι στοὺς Εὐρωπαίους, ὅπως ἔκανε μὲ τὴν κάλυψή του στὸ θέμα τοῦ δημοσιονομικοῦ ἐλλείμματος. Τελικά, αὐτὸς εἶναι καὶ μὲ αὐτὸν θὰ πορευθεῖ ἡ χώρα τοὺς λίγους προσεχοὺς μῆνες, μὲ μοναδική του συνεισφορὰ τὴν ἐπιτάχυνση τῶν ἐξελίξεων, λόγῳ τῶν φυγοκέντρων δυνάμεων στὸ ἐσωτερικὸ τῆς κυβερνήσεώς του· ὁπωσδήποτε παρεμβαίνουν καὶ ἄλλοι παράγοντες, ἀλλὰ αὐτοὶ κρίνονται δευτερεύοντες, φυσικὰ ὄχι οἱ κοινωνικὲς ἐκρήξεις, οἱ ὁποῖες μπορεῖ νὰ ἀποτελέσουν καὶ τὴν σπίθα γιὰ εὐρύτερες ἀνακατατάξεις.
Τὰ σκάνδαλα ἀνάγονται ἀδιαμφισβήτητα σὲ κύριο θέμα, παρὰ τὴν ἀποσιώπησή τους ἀπ’ τὴν διαπλοκή· ἡ ὑπόθεση Λαυρεντιάδη εἶναι ἡ σοβαρώτερη, διότι ἐκτείνεται στὴν κορυφὴ τοῦ ΠΑΣΟΚ καὶ ἄλλων κομμάτων, ἐπικαλύπτει ὁλόκληρη τὴν διαπλοκή, ἀπὸ ἄκρου εἰς ἄκρον, καὶ ἔχει τὶς ρίζες της στὴν Carlyle, τὴν μητρικὴ τοῦ ἀμερικανοεβραϊκοῦ κεφαλαίου· ἡ διερεύνησή της, καὶ ἡ πλήρης ἀποκάλυψή της, ὀφείλεται μᾶλλον σὲ τρεῖς λόγους: πρῶτον, ἦταν ἀπροκάλυπτη ἡ κατάχρηση στὴν PROTONBANK καὶ καθόλου προσεκτική, ὅπως τὰ προηγούμενα χρόνια, μᾶλλον ἐπειδὴ πίστευαν ὅτι ὁ σοσιαλισμὸς εἶχε ἔρθει γιὰ πολλὲς δεκαετίες στὴ χώρα· δεύτερον, ἡ ἀπαξίωση τῆς Ἀμερικῆς ὡς κοσμοκράτειρος καὶ τοῦ ἀμερικανοεβραϊκοῦ τραπεζικοῦ συστήματος, μετὰ τὴν κρίση τῶν τοξικῶν ὁμολόγων, εἶχε ὡς φυσικὸ ἀποτέλεσμα τὴν χαλάρωση τῆς ἐξουσίας του παγκοσμίως, ὁπότε, ἔστω καὶ σὲ μικρότερο βαθμό, καὶ στὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ ταυτοχρόνως ἦρθε ἡ ἀνάδειξη τῆς Εὐρωζώνης ὡς μεγάλης δυνάμεως· τρίτον, πολλοὶ δικαστὲς καὶ γραφειοκράτες, ὅπως τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, διαφοροποιοῦνται καὶ δὲν σκύβουν τὸ κεφάλι τους, ἴσως καὶ ἐπειδὴ βλέπουν ὅτι κατέρρευσε ἡ σοσιαλιστικὴ ἐξουσία. Ὅλα μαζὶ πάντως δείχνουν ὅτι ξεσπάει σκάνδαλο ἑκατὸ φορὲς χειρότερο ἀπὸ ἐκεῖνο τοῦ Κοσκωτᾶ. Δεύτερο σκάνδαλο ἔρχονται τὰ ὑποβρύχια, μετὰ τὴν ἄσκηση κατηγορίας τοῦ Πρωτοδικείου τοῦ Μονάχου κατὰ τοῦ πάλαι ποτὲ δελφίνου τοῦ ἱδρυτοῦ τοῦ ΠΑΣΟΚ, καὶ μάλιστα σὲ βαθμὸ κακουργήματος· ἡ συγκάλυψη εἶναι ἀδύνατη πλέον, ἐνῶ ἀκολουθοῦν καὶ οἱ λογαριασμοὶ τῆς Ἑλβετίας, ὅσο κι ἂν παίζει γιὰ τὴν συγκάλυψή τους ἡ διαπλοκή.
Στὰ ἐσωκομματικά, ἡ σύγκρουση, λόγῳ τῆς ἐξαχνώσεως τῶν κομματικῶν μηχανισμῶν –οὔτε μὲ τὸ φανάρι τοῦ Διογένους δὲν βρίσκεται κομματικὸ στέλεχος-, προσλαμβάνει χαρακτῆρα κανονικῆς ἀλληλοεξοντώσεως, ὅπως μὲ τὴν ἀπαίτηση τοῦ Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, γιὰ ἄμεση παραίτητη τοῦ Γεωργίου Παπανδρέου· στοὺς ὑπουργοὺς τοῦ ΠΑΣΟΚ, ἀκόμη καὶ στὶς ἱερὲς στιγμὲς τῆς περιφορᾶς τῶν λειψάνων, ὅπως στὸν Ἅγιο Ἄνδρέα τῆς Πάτρας, ἢ ὅπως στὴν ὁρκωμοσία τῆς κόρης τοῦ ἀντιπροέδρου στὸ Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ἡ κατακραυγὴ καὶ ἡ ἀπόπειρα χειροδικίας εἶναι ἡ πρώτη ἀντίδραση τοῦ κόσμου. Ἑπομένως οἱ δελφίνοι ἔχουν δύο μόνο πεδία ἀναμετρήσεως, τὴν διαπλοκή, στὸ βαθμὸ ποὺ μετράει πιά, καὶ τὴν ἀμοιβαία ὑπονόμευση, τὴν ὁποία καὶ ἀσκοῦν ἀνενόχλητοι· φυσικά, αὐτὸ σημαίνει πλήρη διάλυση τῆς κυβερνήσεως καὶ περισσότερο τῶν οἰκονομικῶν ὑπουργείων, στὰ ὁποῖα ἔχουν τὸν ἀπόλυτο ἔλεγχο. Ἡ ἐφαρμογὴ τῆς δανειακῆς συμβάσεως παραπέμπεται στὶς ἑλληνικὲς καλένδες, ὅπως λένε χαρακτηριστικὰ καὶ οἱ Εὐρωπαῖοι, διότι, μπροστὰ στὴν ἀνάγκη τῆς προσωπικῆς ἐπιβιώσεως, θυζιάζονται ὅλα τὰ ἄλλα· ὅσο γιὰ τὴν ἕκτη δόση, τὴν περιμένουν ὅλοι τους σὰν πεινασμένοι λύκοι σὲ χιονισμένο τοπίο, γιὰ τὸ ποιὸς θὰ εἰσπράξει τὰ περισσότερα, ὄχι γιὰ τὴν μείωση τοῦ ἐλλείμματος, ἀλλὰ γιὰ τὴν διανομή της στοὺς ἐλαχίστους πολιτικοὺς φίλους τους, ἐὰν ἔχουν ἀπομείνει καθόλου. Ὅσο γιὰ τὶς ἐντολὲς τοῦ πρωθυπουργοῦ, αὐτὲς οὐδεὶς τὶς λαμβάνει σοβαρὰ ὑπ’ ὄψιν, ἀφοῦ δὲν ἔχει τὴν πολιτικὴ δύναμη τῆς ἀποπομπῆς του.
Τώρα γιὰ τὴν διαδοχή, ὁ πρόεδρος μετὰ τῆς οἰκογενείας του, κάθε ἄλλο, παρὰ σκέπτεται τὴν παράδοση τῆς σφραγίδος· κι ὅπως τὸ ἔχουμε γράψει πολλὲς φορές, τὸ κόμμα δὲν εἶναι σωματεῖο ἢ σύλλογος, ὁπότε εἶναι δυνατὴ ἡ ἀλλαγὴ τοῦ προεδρείου καὶ μὲ προσφυγὴ στὰ δικαστήρια. Ὁ πρόεδρος γνωρίζει ὅτι ἀκολουθεῖ ἡ λογοδοσία –τὸν κυνηγάει καὶ στὸν ὕπνο του πλέον ἡ φράση τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ, ὅτι, «θὰ καταλογισθοῦν εὐθῦνες», καὶ γνωρίζει πολὺ καλὰ ὅτι τὸ ἐννοεῖ, ἐνῶ καὶ πολιτικά, ἐὰν δὲν ζητήσει τὸν καταλογισμὸ τῶν εὐθυνῶν ὁ ἑπόμενος πρωθυπουργὸς δὲν μακροημερεύει στὴν ἐξουσία-, ὄχι μόνο γιὰ τὸν ἴδιο καὶ πολλοὺς ὑπουργούς του, οὔτε μόνο γιὰ ὅσα σκάνδαλα ἔχουν βγεῖ στὴ δημοσιότητα, ἀλλὰ καὶ τὴν οἰκογένεια του, κι αὐτὸ τὸν ἀνησυχεῖ περισσότερο, τελειώνει μᾶλλον ἡ οἰκογένεια Παπανδρέου. Οἱ δελφίνοι τὰ γνωρίζουν αὐτὰ καὶ κινοῦνται τηροῦντες ἀποστάσεις ἀσφαλείας ἀπέναντί του· ὅσο πιὸ κοντὰ βρίσκονται στὴ διαχείριση τῶν σχετικῶν θεμάτων, τόσο πιὸ ἀνασφαλεῖς αἰσθάνονται καὶ τόσο περισσότερο κινοῦν ἄλλους γιὰ λογαριασμό τους, ὅπως ὁ ἀντιπρόεδρος τοὺς φιλικούς του βουλευτές, ἂν ἀρκοῦν αὐτοί, διότι τὰ γεγονότα τρέχουν πάρα πολὺ γρήγορα. Ἡ πιθανότης τῆς προκλήσεως τῶν ἐξελίξεων ἀπ’ τὸ θέμα τῆς διαδοχῆς δὲν ἀποκλείεται στὴ σημερινὴ καὶ τόσο ρευστὴ κατάσταση…
Στὴν ἀντιπολίτευση, οἱ μνημονιακοὶ ἀναζητοῦν βάρκες σωτηρίας, ἀκόμη καὶ οἱ ἐντὸς τῆς κυβερνήσεως· οὐδεὶς πιστεύει πλέον τὶς ὅποιες δικαιολογίες γιὰ τὴν στήριξή του ἐπὶ διετία, ἀλλὰ ὁ κόσμος ἐμφανίζει κάποια ἀνοχὴ γιὰ τὴν ψῆφο στὴ μεταβατικὴ κυβέρνηση. Ὄχι στὸ πρόσωπο τοῦ πρωθυπουργοῦ, ἀλλὰ στὴν ἀδήριτη ἀνάγκη ἀποφυγῆς τῆς χρεωκοπίας καὶ τῆς ἐξόδου ἀπ’ τὴν Εὐρωζώνη· παρὰ τὸν βομβαρδισμὸ τῆς κοινῆς γνώμης μὲ τὴν ἀντιευρωπαϊκὴ καὶ ἀντιγερμανικὴ προπαγάνδα, πρωτοφανῆ μᾶλλον στὴν ἱστορία, ὁ ἑλληνικὸς λαὸς πιστεύει ἀκράδαντα δύο πράγματα, στὴν παραμονή του στὴν Εὐρωζώνη καὶ στὴν ἀνάθεση τῆς διαχειρίσεως τῶν οἰκονομικῶν στοὺς Γερμανούς, διότι τοὺς θεωρεῖ πολὺ καλύτερους ἀπ’ τοὺς δικούς μας. Ὅσο μάλιστα ἐπιδεινώνεται ἡ κρίση καὶ βλέπουν ὅλοι ὅτι θὰ κάνουν μαῦρα Χριστούγεννα, τὰ χειρότερα μετὰ τὸν πόλεμο, τόσο περισσότερο ἀναγνωρίζουν τὶς ἁπλὲς αὐτὲς ἀλήθειες· ὅσες πολιτικὲς δυνάμεις πονοῦν πραγματικὰ τὸν λαό μας καὶ ἔχουν ζωντανὴ ἐπαφὴ μὲ τὰ προβλήματά του, ὅπως ἡ Νέα Δημοκρατία, προβάλλουν τὴν πίστη τους στὴν Εὐρωζώνη καὶ ἔχουν ἐποικοδομητικὲς προτάσεις γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῆς κρίσεως· οἱ ἄλλοι παίζουν μὲ τὶς ἰδεολογικὲς προκαταλήψεις τους, ὅπως τὰ κόμματα τῆς ἀριστερᾶς, ἢ τὶς ἀτλαντικὲς ἐξαρτήσεις τους, ὅπως οἱ μνημονιακοί. Ὁ ρόλος μας στὴν Εὐρώπη γίνεται πλέον ἕνα ἀπ’ τὰ κύρια συνθήματα τοῦ προεκλογικοῦ ἀγῶνος καὶ πιθανὸν θὰ κρίνει τὸ ἀποτέλεσμα. Οἱ Ἕλληνες δὲν παρασύρονται εὔκολα γιὰ δεύτερη φορά.