Δεύτερο παράδειγμα, η αντίδραση κατά των διοδίων, η οποία γενικεύεται στη χώρα και μερικοί δήμαρχοι δικαίως γίνονται ήρωες· τους έβαλαν τις χειροπέδες, διότι αυτή είναι η νοοτροπία κάθε ολοκληρωτικής εξουσίας, και τους ανέδειξαν σε σύμβολα της αντιστάσεως κατά του Μνημονίου και της συστηματικής καταπιέσεως. Έτσι άλλωστε έγιναν διάσημοι, λόγω συμμετοχής τους ή μη στους αντιστασιακούς αγώνες, οι περισσότεροι υπουργοί· αποτελεί παράδοση στον ελληνικό λαό, όποιος πηγαίνει φυλακή, σε ελάχιστα χρόνια γίνεται βουλευτής και υπουργός. Ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί του βιάζονται φαίνεται παραδώσαι την εξουσία στους διαδόχους τους, διαφορετικά δεν εξηγείται αυτή η ανυπομονησία για την απομάκρυνσή τους κακήν κακώς απ΄ την ευθύνη της διακυβερνήσεως της χώρας.

Τρίτο παράδειγμα η σύνταξη του πορίσματος της υποθέσεως Siemens, με τις εκρηκτικές πολιτικές προεκτάσεις της· οι βουλευτές, κυρίως οι κυβερνητικοί, δεν προτίθενται μετατραπείν σε εξιλαστήρια θύματα και πάλι, όπως με την υπόθεση Βατοπαιδίου, η οποία μάλλον οδηγείται στην παραγραφή απ΄ το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο, διότι αυτά προβλέπει ο νόμος. Στο Βατοπαίδι, με άνωθεν εντολή, η Εξεταστική παρέπεμψε πέντε πρώην υπουργούς της Νέας Δημοκρατίας, αλλά η Βουλή, δηλαδή η πλειοψηφία, διότι η Νέα Δημοκρατία είχε απόσχει, ψήφισε μόνο για τρεις, οπότε απεδείχθη ωμή και βρώμικη η προπαγάνδα του ΠΑΣΟΚ για μέγα σκάνδαλο με κεντρική καθοδήγηση· πολλοί από αυτούς, κυρίως οι εισηγητές, απειλούνται και με την κατηγορία σε βαθμό κακουργήματος για κατάχρηση εξουσίας, διότι παρέπεμψαν σε δικαστήριο, αθώους ανθρώπους, χωρίς επαρκή στοιχεία, δηλαδή, το συγκεκριμένο αδίκημα, την ορισμένη ώρα, το ορισμένο μέρος και τα κίνητρα, την ωφέλεια απ΄ το αδίκημα. Εάν κινήσουν την υπόθεση οι τρεις κατηγορηθέντες, τότε, οπωσδήποτε, θα έχουν δικαστικές περιπέτειες, αν όχι και καταδίκη.

Η αντίδραση των κυβερνητικών βουλευτών στην υπόθεση Siemens προέρχεται απ΄ το προηγούμενο της υποθέσεως Βατοπαιδίου, αλλά και απ΄ το γενικώτερο πολιτικό κλίμα, με την επέκταση της λαϊκής κατακραυγής κατά της κυβερνήσεως για την οικονομική κρίση και για την προεκλογική εξαπάτηση και την απόσπαση της ψήφου· όλοι γνωρίζουν την ρευστή κατάσταση και ότι είναι πολύ μεγάλη η πιθανότητα προσφυγής σε εκλογές τους επόμενους μήνες, διότι ούτε ανασχηματισμός δίδει παράταση χρόνου στην κυβέρνηση. Οι περισσότεροι εξομολογούνται στους διαδρόμους της Βουλής, ότι το ΠΑΣΟΚ θα χάσει τις εκλογές και μάλιστα με μεγάλη διαφορά, είτε διεξαχθούν με λίστα προ της 4ης Απριλίου, είτε με σταυρό προτιμήσεως· οπότε μοναδική τους έννοια είναι η διαφύλαξη του προσωπικού τους κύρους και της ηθικής ακεραιότητός τους, ώστε έχειν την άνεση της παρουσίας στους  ψηφοφόρους τους. Αρκετοί μάλιστα δεν σκέπτονται καν τις προσεχείς εκλογές, διότι πιστεύουν ότι ο Γεώργιος Παπανδρέου θα προτιμήσει την διεξαγωγή τους με λίστα, με μοναδικό στόχο τον έλεγχο της μετεκλογικής Κοινοβουλευτικής Ομάδος, οπότε όσοι έχουν σηκώσει το «κεφάλι» είναι σίγουρα στις τελευταίες θέσεις· φυσικά αυτό θα αποδειχθεί στην πράξη, αλλά αποδεικνύει τις πολιτικές διεργασίες στο εσωτερικό της κυβερνητικής παρατάξεως, όπως και των συζητήσεων μεταξύ τους. Στην πράξη ελάχιστοι είναι οι σταθεροί υποστηρικτές του πρωθυπουργού και της κυβερνήσεως, αλλά και αυτοί βλέπουν τις γραμμές τους να αραιώνουν με τις συνεχείς διαρροές συναδέλφων τους.

Ο πυρήνας των διαφωνούντων βουλευτών, με την οικονομική πολιτική, τα σκάνδαλα και την αυθαιρεσία και την βία της Αστυνομίας, διευρύνεται συνεχώς· η κυβέρνηση το γνωρίζει και για το λόγο αυτό αναβάλλει συνέχεια την προώθηση για ψήφιση των μεταρρυθμίσεων, διότι φοβάται, αν όχι την καταψήφισή τους, τουλάχιστον την διαρροή και άλλων βουλευτών, οπότε υποχρεωτικά οδηγείται η χώρα στις κάλπες, αφού είναι εμφανής ο κίνδυνος παραμονής της με οριακή πλειοψηφία. Η ερώτηση των πέντε βουλευτών προς τον υπουργό Οικονομικών, για την κατάθεση των ονομάτων των μεγάλων οφειλετών του δημοσίου, των οποίων είχε προτείνει την διαγραφή των χρεών τους, είναι χαρακτηριστική· ο υπουργός μάλλον δεν θα απαντήσει, διότι διαφορετικά εκτίθεται απέναντι στους φιλικούς του μεγαλοεργολάβους και μεγαλοβιομηχάνους. Οι βουλευτές όμως αποκτούν ένα ακόμη επιχείρημα κατά της κυβερνήσεως, διότι έχουν βαρεθεί να απολογούνται στους ψηφοφόρους τους, τόσο για τα φορολογικά μέτρα και την αστυνομική βία, όσο και για τις ολοκληρωτικής νοοτροπίας δηλώσεις του αντιπροέδρου· όλοι τους έχουν ψηφοφόρους και αξιωματικούς και δημοσίους υπαλλήλους και εργαζομένους στις επιχειρήσεις κοινής ωφελείας και στην τοπική αυτοδιοίκηση.

Οι βουλευτές γνωρίζουν ότι έχουν χάσει όλα τα πολιτικά επιχειρήματά τους, ενώ έχουν σταματήσει από καιρό κατηγορείν την Νέα Δημοκρατία και τον Κώστα Καραμανλή· «εσείς είστε χειρότεροι απ΄ αυτούς», είναι η απάντηση των ψηφοφόρων τους, ενώ οι έμποροι και οι ελεύθεροι επαγγελματίες τους λένε, «πότε θα έρθει η δεξιά, να έχουμε πάλι δουλειές». Όλα αυτά δεν είναι απλές συζητήσεις στους διαδρόμους της Βουλής, είναι διαπιστώσεις γενικές, χωρίς ουδεμία αμφισβήτηση. Οι διπλωματικές κινήσεις του πρωθυπουργού τις τελευταίες μέρες ίσως γίνει η σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι· το Έρζερουμ και η επίσκεψη του ακροδεξιού Ισραηλινού υπουργού αντιμετωπίσθηκαν με περιφρόνηση και αγανάκτηση. Περιφρόνηση, από τους πιστούς ακόμη στο πατριωτικό και φιλοαραβικό ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι δεν πείθονται απ΄ τις κυβερνητικές εξηγήσεις· αισθάνονται προδομένοι απέναντι στην πολιτική τους πορεία, διότι είχαν πιστέψει τις εξαγγελίες του ιδρυτού του κόμματος και τώρα βλέπουν την εγκατάλειψή τους ή και την προδοσία τους. Δεν είναι λίγοι μάλιστα όσοι επικρίνουν ανοικτά και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, σημαίνον στέλεχος της παλαιάς φρουράς και βασικό εκφραστή της φιλοαραβικής πολιτικής. Όποιος έχει παρακολουθήσει την πορεία τους, ανεξαρτήτως του εάν συμφωνούσε η όχι μαζί τους, βλέπει την αγανάκτησή τους και την αποφασιστικότητά τους για άμεση αντίδραση.