Εὐρωζώνη, χάραξη τῆς νέας πολιτικῆς
Ἡ χάραξη τῆς νέας πολιτικῆς τῆς Εὐρωζώνης χαράσσεται σήμερα στὴ συνάντηση τῆς Ἀγκέλας Μέρκελ μὲ τὸν Νικολὰ Σαρκοζύ, γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τοῦ χρέους τῶν ὑπερχρεωμένων ἑταίρων της καὶ τὸν πόλεμο κατὰ τῶν κερδοσκόπων· οἱ ἡγέτες ἔχουν καλὰ νέα γιὰ τὴν χάραξη τῆς πολιτικῆς τους. Ἡ γερμανικὴ οἰκονομία βρίσκεται σὲ ἀνοδικὴ τροχιά, μὲ τὴν ἀνεργία στὸ χαμηλότερο ἐπίπεδο τῆς τελευταίας εἰκοσαετίας, ἐνῶ ἡ καγκελάριος ἀπολαμβάνει τὸ ὑψηλότερο τῆς δημοτικότητός της, ἀλλὰ καὶ ὁ Γάλλος πρόεδρος αὐξάνει τὴν δική του· ἡ ἀτμομηχανὴ τῆς Εὐρωζώνης εἶναι πανίσχυρη, ὁπότε δίδει καὶ τὸν προσανατολισμὸ τῆς οἰκονομίας της. Ἡ προπαγάνδα τῆς ἀτλαντικῆς διαπλοκῆς προορίζεται γιὰ τοὺς δουλικοὺς ὑπηρέτες της τῆς ἐπιχωρίας, ἀλλὰ ὄχι γιὰ τὸν ἑλληνικὸ λαό. Αὐτὸς πιστεύει στὴν Εὐρωζώνη.
Παπαδῆμος, πρὸς ἀρχηγοὺς
Στοὺς πολιτικοὺς ἀρχηγοὺς προσφεύγει γιὰ βοήθεια ὁ πρωθυπουργός, ἐπειδὴ αἰσθάνεται ἐπικείμενη τὴν κατάρρευση τῆς ἐξουσίας του καὶ δὲν βλέπει διέξοδο, παρὰ μόνο στὴν ἀναβάπτισή του· πρῶτος εἶναι ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς, σήμερα, διότι εἶναι καὶ ὁ μόνος μὲ πραγματικὴ δύναμη καὶ δυνατότητα διατηρήσεώς του στὴν ἐξουσία. Ὁ Λουκᾶς Παπαδῆμος γνωρίζει ἄριστα ὅτι ἔχει ἀποτύχει σὲ ὅλα, ὅπως γνωρίζει καὶ τὴν πλήρη ἀδυναμία τῶν ἄλλων ἀρχηγῶν καὶ περισσότερο τοῦ ἀπελθόντος πρωθυπουργοῦ· ἡ ἀρχηγία του στὸ ΠΑΣΟΚ, ὄχι μόνο ἀμφισβητεῖται καὶ θεωρεῖται τελειωμένη, ἀλλὰ καὶ ἐπιβλαβής· ὁ ἀκροδεξιὸς εἶναι χαμένος ἐπίσης, μὲ μοναδικὴ ἐλπίδα ἐπιβιώσεως τὴν ἀναβολὴ τῶν ἐκλογῶν καὶ τὴν συμμετοχή του στὴ μεταβατικὴ κυβέρνηση, ἀνεξαρτήτως τῶν καταστροφῶν ποὺ φέρει στὴ χώρα. Ὁ πρόεδρος τῆς Νέας Δημοκρατίας κάθε ἄλλο παρὰ εἶναι διατεθειμένος προσφέρειν παράταση στὴν ἑτοιμόρροπη κυβέρνηση καὶ στὸν πολλαπλασιασμὸ τῶν δεινῶν τοῦ λαοῦ. Τὴν χαριστικὴ βολὴ τοῦ δίδει.
Διάλογος γιὰ προσποιήσεις
Ὁ κοινωνικὸς διάλογος εἶναι γεμᾶτος προσποιήσεις γιὰ δῆθεν σωτηρία τῆς χώρας ἀπ’ τὴν καταστροφή, ὅπως συμβαίνει κανονικὰ πλέον ἀνὰ τρίμηνο τὴν τελευταία διετία· ὁ πρωθυπουργὸς καλεῖ τοὺς ἐκπροσώπους τῶν παραγωγικῶν τάξεων καὶ τῶν κοινωνικῶν φορέων. Ἀλλὰ οἱ ἐκπρόσωποι αὐτοὶ δὲν ἐκπροσωποῦν πλέον οὔτε κἂν τὸν ἑαυτό τους καὶ οὐδόλως τὰ διάφορα στρώματα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ· εἶχαν πρωτοστατήσει στὴν κατασυκοφάντηση τοῦ Κώστα Καραμανλῆ καὶ στὴν δουλικὴ ἐξυπηρέτηση τῶν ἀτλαντικῶν ἐντολῶν, ἐνῶ εἶχαν συνηγορήσει στεντορείᾳ τῇ φωνῇ ὑπὲρ τοῦ Μνημονίου ἢ καὶ σιωπήσει τὸ τελευταῖο ἔτος. Τὸ πρόβλημα τῆς κυβερνήσεως εἶναι ἡ ἀπόκτηση της ἐμπιστοσύνης λαοῦ, τὴν ὁποία οὐδέποτε εἶχε διασφαλίσει· ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι δύσκολο, ἂν ὄχι ἀδύνατο πλέον, ὅταν οὔτε οἱ Εὐρωπαῖοι τοῦ ἔχουν ἐμπιστοσύνη, ἀλλὰ οὔτε καὶ οἱ πιστωτές, τόσο φιλικοὶ στὴν ἀρχὴ τῆς ἐξουσίας του. Τὰ προσχήματα γκρεμίζονται καὶ συμπαρασύρουν καὶ τὸν μοναχικὸ μεταβατικὸ πρωθυπουργό.
Ἀξιοκατάκριτος ὁ Πρόεδρος
Ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας ὁδηγεῖται ἀπὸ ταπείνωση σὲ ἐξευτελισμό, καθὼς ἔχει ἀποκοπεῖ πλήρως ἀπ’ τὴν πολιτικὴ διάθεση τοῦ κόσμου· στὴ Θεσσαλονίκη, κατὰ τὸν ἑορτασμὸ τῆς 28ης Ὀκτωβρίου, ἦρθε ἀντιμέτωπος μὲ τὴν εἰρηνικὴ ἐπανάσταση τοῦ ἁπλοῦ λαοῦ καὶ ἀπάντησε μὲ ὕβρεις ἐναντίον του, ἐνῶ ἔπλεξε καὶ τὸ ἐγκώμιο τοῦ ἀπελθόντος πρωθυπουργοῦ· στὴν Χαλκίδα προχθὲς παρόμοια ἦταν ἡ ἀντίδραση, ἐνῶ ἐπιστράτευσε τὴν Ἀστυνομία γιὰ τὴν προστασία του καὶ τοὺς φουσκωτοὺς μὲ πολιτικὰ γιὰ τὴν βίαιη ἀπώθηση τῶν Χαλκιδέων. Ὁ Κάρολος Παπούλιας ἔχει ὑποχρεώσεις ἀπέναντι στὴν οἰκογένεια Παπανδρέου, κατανοητὸ αὐτό, ἀλλὰ ὁ θεσμὸς τοῦ ρυθμιστοῦ τοῦ πολιτεύματος ἔχει ὑποχρέωση τὴν προστασία τῆς δημοκρατίας καὶ τῶν ἐθνικῶν συμφερόντων. Ἀπαραίτητη ἡ ὑπενθύμιση.
Ἐμπρησμοὶ ἑλληνιῶν δασῶν
Ἡ ὁμολογία τοῦ Μεσούντ Γιλμάζ, ὅτι Τοῦρκοι πράκτορες ἄναβαν τὶς πυρκαϊὲς σὲ ἑλληνικὰ δάση, στὰ νησιὰ καὶ ἄλλα μέρη, εἶναι πλήρης ἐπιβεβαίωση γνωστῶν ἤδη γεγονότων στὴ χώρα· ἀπ’ τὸ 1974, ἀμέσως μὲ τὸ πραξικόπημα στὴν Κύπρο καὶ τὸν Ἀττίλα στὴ συνέχεια, ἡ Ἀττικὴ εἶχε περικυκλωθεῖ ἀπὸ πυρκαϊές, τὶς ὁποῖες ὅλοι ἀπέδιδαν τότε σὲ ξένους πράκτορες· τὸ ἴδιο συνέβαινε συνέχεια, ὅταν κάτι κρίσιμο παιζόταν στὴ χώρα, κυρίως ὅταν ἀπειλοῦταν ἡ σοσιαλιστικὴ ἐξουσία, ἐνῶ ἐπαναλήφθηκαν τὸ 2007, μὲ σκοπὸ τὴν ἀποτροπὴ τῆς ἐκλογικῆς νίκης τοῦ Κώστα Καραμανλῆ. Ἡ κυβέρνηση ἀντέδρασε, περισσότερο χάρις στὸν ὑπουργὸ Ἐξωτερικῶν· ἡ ἀπάντηση ὅμως εἶναι μία, ἡ καταγγελία στὶς εὐρωπαϊκὲς ἀρχὲς καὶ ἀγωγὲς γιὰ ἀποζημιώσεις.
Μείζονι φωνῇ κεχρῆσθαι
Ὁ Τιμολέων παρατηροῦσε ἀπ’ τὸν λόφο τοὺς ἐπιχειροῦντας τὴν διάβαση τοῦ Κριμησοῦ ποταμοῦ Καρχηδονίους σὲ πλήρη ἀταξία· τότε διέταξε τὴν ἐπίθεση τοῦ ἱππικοῦ γιὰ τὴν πρώτη σύγκρουση καὶ διάλυση τῆς παρατάξεως τοῦ ἐχθροῦ καὶ ἀκολούθως καὶ τοῦ πεζικοῦ. «Ἔδοξεν ὑπερφυεῖ φωνῇ καὶ μείζονι κεχρῆσθαι τῆς συνήθους»· νόμισαν ὅτι ἔβγαλε ἀπ’ τὰ στήθη του ὑπερφυσικὴ φωνὴ καὶ μεγαλύτερη τῆς συνήθους. «Εἵτε τῷ πάθει παρὰ τὸν ἀγῶνα καὶ τὸν ἐνθουσιασμὸν οὕτω διατεινάμενος»· εἴτε λόγῳ τῆς ἐξάψεώς του γιὰ τὸν ἀγῶνα καὶ τὸν ἐνθουσιασμό του ἔδωσε τόση ἔνταση. «Εἴτε δαιμονίου τινός, ὡς τοῖς πολλοῖς τότε παρέστη, συνεπιφθεγξαμένου»· εἴτε κάποιο δαιμόνιο, ὅπως πίστεψαν οἱ περισσότεροι, ἀνάκραξε μαζί του. «Ταχὺ δὲ τὴν κραυγὴν ἀνταποδόντων, καὶ παρεγγυώντων ἄγειν καὶ μὴ μέλλειν»· ἀμέσως ἀνταπέδωσαν στὴν κραυγὴ οἱ στρατιῶτες καὶ τὸν παρακίνησαν ὁδηγῆσαι αὐτοὺς στὴ μάχη χωρὶς καθυστέρηση. Μετέφερε στοὺς στρατιῶτες του τὸν ἐνθουσιασμό του.
Δυσπιστία τῆς Εὐρωζώνης
Ἡ παταγώδης ἀποτυχία τοῦ μεταβατικοῦ πρωθυπουργοῦ ἀποδεικνύεται, πέραν τῆς παντελοῦς ἀδυναμίας του τοῦ ἐλέγχειν τὴν κυβέρνησή του, καὶ ἀπ’ τὴν κανονικὴ περιφρόνησή του ἀπ’ τοὺς Εὐρωπαίους· πληρέστερη ἀπόδειξη εἶναι ἡ ἀναβολὴ τῆς ἐκταμιεύσεως τῆς ἕκτης δόσεως γιὰ τὸν Μάρτιο, ἀντὶ γιὰ τὸν Δεκέμβριο, ἐνῶ εἶναι ἀπομονωμένος ἀπὸ ὅλους τοὺς Εὐρωπαίους, ὅσο καὶ ὁ προκάτοχός του. Ὅλοι οἱ νέοι πρωθυπουργοὶ ἔχουν συνεχεῖς ἐπαφές, προσωπικὲς καὶ τηλεφωνικές, μὲ τοὺς ὁμολόγους τους στὰ πλαίσια τῆς Εὐρωζώνης· ὁ Λουκᾶς Παπαδῆμος ἀπολαμβάνει τὴν μοναξιά του καὶ τὸν ἐμπαιγμὸ τῶν ὑπουργῶν του, μὲ μοναδικὴ ἐνασχόλησή του τὴν προβολή του ἀπ’ τὴν διαπλοκή, ἀλλὰ καὶ τὴν διαφύλαξη τῶν εἰσοδημάτων του, ὅπως μὲ τὴν διατήρηση τῆς θέσεώς του στὸ Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν. Οἱ Εὐρωπαῖοι γνωρίζουν τὶς δυνατότητές του ἀπ’ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Κεντρικὴ Τράπεζα, ἀλλὰ περίμεναν ὅτι κάτι θὰ ἔκανε στὴν χώρα του. Πρὸς ἀποπομπήν του προετοιμάζονται.
Κίνα, Ἰαπωνία καὶ Ἰνδίες
Τὴν διεξαγωγὴ τῶν οἰκονομικῶν τους συναλλαγῶν μὲ τὰ ἐθνικά τους νομίσματα συμφώνησαν οἱ τρεῖς μεγαλύτερες οἰκονομίες τῆς Ἀσίας, Κίνας, Ἰαπωνίας καὶ Ἰνδιῶν, μὲ ἀντικατάσταση τοῦ δολλαρίου καὶ τὴν χρήση τῶν ἐθνικῶν τους νομισμάτων ὡς ἀποθεματικῶν, ἐνῶ διατηρεῖ ἑκάστη ἐξ αὐτῶν κρατικὰ ὁμόλογα τῶν ἄλλων στὰ ἀποθέματά της· στὴ συμφωνία προσχώρησε καὶ ἡ Νότιος Κορέα, ἐνῶ ἀτύπως τὴν ἔχουν ἀποδεχθεῖ ὅλες οἱ ἄλλες χῶρες τῆς Ἀνατολικῆς Ἀσίας. Πρακτικά, ἡ συμφωνία σημαίνει τὴν κατάργηση τοῦ δολλαρίου ἀπὸ τὸ 40% περίπου τοῦ διεθνοῦς ἐμπορίου, ἀλλὰ συμπληρώνεται καὶ μὲ παρόμοιες συμφωνίες τῆς Κίνας καὶ τῶν Ἰνδιῶν μὲ τὶς ἄλλες ἀναδυόμενες οἰκονομίες, Ρωσίας, Βραζιλίας καὶ Νοτίου Ἀφρικῆς· ὁπότε ἐκτοπίζεται καὶ ἀπὸ ἄλλες χῶρες τὸ ἀμερικανικὸ νόμισμα· οἱ ἔγκυροι παρατηρητὲς θεωροῦν τὶς συμφωνίες αὐτές, ὡς ἀπάντηση τῶν Ἀναδυομένων στὴν ἄρνηση τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν γιὰ ἀναθεώρηση τοῦ διεθνοῦς νομισματικοῦ συστήματος. Διαθέτουν ἄλλα ὅπλα.
ΗΠΑ, νέο ἀμυντικὸ δόγμα
Ὁ Μπάρακ Ὀμπάμα ἀνακοίνωσε νέο ἀμυντικὸ δόγμα γιὰ τὴν χώρα του, μὲ τὴν ἀναδιάρθρωση τῶν στρατιωτικῶν δυνάμεων, τὴν μείωση τοῦ ἀριθμοῦ τους καὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τους κατὰ 489 δις δολλάρια, ἀλλὰ μὲ ἑστίαση τοῦ ρόλου τους στὴν Ἀσία καὶ στὸν Εἰρηνικό· ὁ Ἀμερικανὸς πρόεδρος ὑπογράμμισε ὅτι, δὲν πρόκειται ἡ χώρα του νὰ ἐμπλακεῖ πάλιν ταυτοχρόνως σὲ δύο πολέμους, ὅπως στὸ Ἰρὰκ καὶ στὸ Ἀφγανιστάν, καὶ ὅτι σύντομα θὰ ἀποχωρήσει κι ἀπ’ τὸ τελευταῖο. Ἡ ἀναδιάρθρωση ἔγινε εὐχάριστα δεκτὴ στὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες, κυρίως λόγῳ τοῦ περιορισμοῦ τῶν δαπανῶν, ἀλλὰ συνάντησε τὴν ὀξύτατη ἀπάντηση τῆς Κίνας, διότι τὴν ἑρμηνεύει ὡς ἐνίσχυση τῆς ἀμερικανικῆς παρουσίας στὴν περιοχή της καὶ ὡς ἀφορμὴ γιὰ τὴν πρόκληση ἀναταραχῆς καὶ προβλημάτων· τὸ Πεκῖνο ἀπάντησε ὅτι, ἐὰν εἶναι εἰρηνικὸς ὁ ρόλος τῆς ἀμερικανικῆς παρουσίας εἶναι εὐπρόσδεκτος, ἀλλὰ ὅτι δὲν ἐπιβεβαιώνεται αὐτὸ ἀπ’ τὴν ἱστορία.
Κυβέρνηση, ἐκλογὲς μοναδικὴ ἀποστολὴ
Ἡ μεταβατικὴ κυβέρνηση ἔχει τερματίσει λίαν προώρως τὸν βίον της κι ἀπόμεινε μοναδικὴ ἀποστολή της ἡ διενέργεια τῶν ἐκλογῶν· ἡ διαπίστωση εἶναι κοινὴ στὸν ἁπλὸ λαὸ καὶ στοὺς πολιτικοὺς κύκλους, μὲ μοναδικὴ ἐξαίρεση τὴν διαπλοκὴ καὶ τὰ καταβυθισθέντα εἰς τὴν ἀφάνεια κόμματα τοῦ Μνημονίου. Οὐδεὶς πιστεύει ὅτι δύναται πράξαι ὁ,τιδήποτε αὐτὴ ἡ κυβέρνηση, πολὺ περισσότερο στὰ οἰκονομικὰ ὑπουργεῖα, ὅπου οἱ ἀποτυχίες πέφτουν καταρρακτωδῶς, καθὼς οἱ ὑπουργοὶ ἀσχολοῦνται μανιωδῶς πλέον μὲ τὴν διαδοχὴ στὴ σοσιαλιστικὴ παράταξη κι ἔχουν ξεχάσει ὅλες τὶς ἄλλες ὑπιοχρεώσεις τους· ἡ κατάσταση ἀκυβερνησίας εἶναι χειρότερη καὶ ἀπὸ ἐκείνη τῆς προηγουμένης κυβερνήσεως, ὅπως εἶναι φυσικό, ἀφοῦ οἱ ἴδιοι ἄνθρωποι παραμένουν στὶς θέσεις τους· τοὺς ἔχει γίνει πλέον συνήθεια, «ἕξις δευτέρα φύσις», ὄχι μόνο ἡ πλήρης ἀπραξία καὶ περιφρόνηση πρὸς τὰ προβλήματα τοῦ τόπου καὶ τῶν διαφόρων στρωμάτων τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀλλὰ καὶ ἡ τυφλὴ ὑπακοή τους στοὺς ἐπιχωρίους καθοδηγητὲς τῶν φορομπηχτικῶν μέτρων καὶ τῆς διαλύσεως τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας. Ἐπὶ διετία ἐξεπλήρωσαν λίαν ἐπιτυχῶς τὴν ἀποστολή τους, γιατὶ αὐτὲς ἦταν οἱ ὑποχρεώσεις τους, ἡ χρεωκοπία τῆς χώρας, καὶ συνεχίζουν τὴν ἴδια δουλειά, γιατὶ αὐτὴ μόνο γνωρίζουν πλέον.
Ἀπὸ πολιτικῆς πλευρᾶς ἡ κυβέρνηση ἔχει ἀπωλέσει τὸν λόγο τῆς ὑπάρξεώς της, δηλαδὴ τὴν ἐκταμίευση τῆς ἕκτης δόσεως, τὴν ὑπογραφὴ τῆς δανειακῆς συμβάσεως καὶ τὴν περικοπὴ τοῦ χρέους· ἀπὸ αὐτά, ἐὰν γίνει κάτι, θὰ γίνει στὴν τύχη, ἐνῶ ἡ πλήρης διάλυσή της εἶναι γεγονός. Δύο εἶναι οἱ λύσεις στὴν περίπτωση αὐτή, ἡ ἀνασύστασή της καὶ ἡ διεξαγωγὴ τῶν ἐκλογῶν· τὸ πρῶτο εἶναι ἀδύνατο, διότι ἀπ’ τοὺς δύο συναντηθέντες ὑπὸ τὸν Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας ἀρχηγούς, ὁ πρῶτος, ἐκεῖνος τοῦ πλειοψηφοῦντος κόμματος στὴν Βουλὴ, δὲν ὑπάρχει πλέον, διότι οὐδεὶς τὸν ἀποδέχεται στὴν παράταξή του κι ἑπομένως οὐδένα δύναται δεσμεύσειν· ὁ δεύτερος, ὁ ἀρχηγὸς τοῦ δευτέρου κόμματος διατηρεῖ τὶς ἐξουσίες του, ἀλλὰ δὲν ἀρκεῖ μόνος. Θὰ ἀρκέσει τὸ βράδυ τῶν ἐκλογῶν. Οἱ πολιτικὲς διαπιστώσεις εἶναι ἁπλὲς καὶ σαφέστατες, δὲν ὑπάρχει οὐδεμία δυνατότης ἀλλαγῆς στὸ κυβερνητικὸ σχῆμα, διότι προϋποθέτει τὴν συμφωνία τῶν ἀρχηγῶν, τῶν δύο ἀρχηγῶν· ἑπομένως ἀπομένει ἡ δεύτερη λύση, ἡ προκήρυξη τῶν ἐκλογῶν στὸ συντομώτερο δυνατὸ χρόνο, γιὰ τὸν τερματισμὸ καὶ τῆς ἀκυβερνησίας, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν ἀνάδειξη κυβερνήσεως, ἱκανῆς γιὰ τὶς συνεννοήσεις μὲ τοὺς Εὐρωπαίους, τὶς διαπραγματεύσεις μὲ τοὺς δανειστὲς καὶ τὴν ἐφαρμογὴ συνεποῦς πολιτικῆς ἐξόδου ἀπ’ τὴν κρίση.
Ἡ παράταση τῆς ἀκυβερνησίας ὀφείλεται στὴν καταπόντιση τῶν μνημονιακῶν δυνάμεων καὶ κυρίως τοῦ ΠΑΣΟΚ καὶ στὴν ἀμηχανία τῶν ἀτλαντικῶν ἐπικυριάρχων τους γιὰ τὶς ἐξελίξεις, ἐπειδὴ φοβοῦνται ὅτι χάνουν τὸν ἔλεγχο τῆς χώρας, ἀλλὰ καὶ βλέπουν καὶ τὴν πλήρη ἀπαξίωση τῆς διαπλοκῆς· διαπιστώνουν ὅμως ὅτι, ἐὰν δὲν προκηρυχθοῦν σύντομα ἐκλογές, ἡ ἐξέγερση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ εἶναι δεδομένη καὶ δὲν τὴν ἀποτρέπει καμμία δύναμη. Τότε οἱ μνημονιακὲς δυνάμεις δὲν θὰ καταποντισθοῦν μόνο, ἀλλὰ καὶ θὰ ἐξαφανισθοῦν· οἱ καθυστερήσεις στὴ διαδικασία διαδοχῆς τοῦ ΠΑΣΟΚ δὲν ὀφείλονται τόσο στὶς ἀμερικανικὲς παρεμβάσεις, διότι ἡ Οὐάσιγκτον μᾶλλον ἔχει διαγράψει, ὡς πλήρως ἀνίκανο, τὸν πρόεδρό του, ἀλλὰ στὸ φόβο τοῦ ἀπελθόντος πρωθυπουργοῦ γιὰ τὴ λογοδοσία, ὄχι μόνο τῶν προσωπικῶν του πεπραγμένων καὶ τῆς οἰκογενείας του τὴν διετία αὐτή, ὅπως καὶ γιὰ τὴν προηγούμενη σοσιαλιστικὴ περίοδο, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὸν ἔλεγχο τῶν οἰκονομικῶν τῶν διατελεσάντων ὑπουργῶν ἀπ’ τὸ 1974. Ἡ φράση τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ, «θὰ καταλογισθοῦν εὐθῦνες», ἔχει καταστεῖ ὁ ἐφιάλτης του, διότι γνωρίζει πολὺ καλὰ ὅτι τὸ ἐννοεῖ· δὲν μπορεῖ ἄλλωστε νὰ κάνει ἀλλιῶς, ἐπειδὴ διαφορετικά, ἀνεξαρτήτως τῆς πλειοψηφίας του, θὰ καταρρεύσει σὲ λίγες ἑβδομάδες. Ἡ κοινὴ γνώμη ἀπαιτεῖ πλήρη ἐνημέρωση γιὰ ὅλα καὶ ἀπονομὴ τῆς δικαιοσύνης, ὅσο ψηλὰ εἶναι ἀπαραίτητο.
Ἡ παρεμπόδιση τοῦ ἔργου τῶν δύο εἰσαγγελέων εἶναι χαρακτηριστικὸ παράδειγμα· οἱ δικαστικοὶ αὐτοὶ λειτουργοὶ θεωροῦνται ἀδέκαστοι ἀπ’ τοὺς συναδέλφους τους καὶ ἐκτελοῦν τὴν ἀποστολή τους μὲ παραδειγματικὴ ἀφοσίωση στὸ νόμο. Ἀλλὰ ἔχουν φθάσει σὲ ἄκρως ἐπικίνδυνες ζῶνες γιὰ τὴν προηγούμενη κυβέρνηση καὶ τὸν μεταβατικὸ πρωθυπουργό, πέραν τῆς ὑποθέσεως τῶν καυσίμων καὶ τῆς διώξεως σὲ βαθμὸ κακουργήματος τοῦ φίλου τοῦ ἀδελφοῦ καὶ λίαν ὑπερόπτου παραγοντίσκου· τέσσερες εἶναι οἱ κρίσιμες ὑποθέσεις: πρώτη, Λαυρεντιάδης καὶ Carlyle, μὲ προεκτάσεις στὴν οἰκογένεια καὶ στὴν μήτρα τῆς ἀμερικανικῆς ἐξουσίας· δεύτερη, οἱ ἑταιρεῖες καὶ οἱ καταθέσεις τῶν ἀδελφῶν στὸ ἐξωτερικό, ἀλλὰ καὶ οἱ συναντήσεις τοῦ τέως πρωθυπουργοῦ μὲ κορυφαίους κερδοσκόπους στὸ Λονδῖνο· τρίτη, οἱ λαθροχειρεῖες στὰ δημοσιονομικὰ στοιχεῖα μετὰ τὶς ἐκλογές, τὰ παιχνίδια μὲ τὴν ἀγορὰ κρατικῶν ὁμολόγων μας καὶ οἱ μυστικοὶ δεῖπνοι τοῦ «Πεντελικοῦ»· τέταρτη, τὰ δομημένα ὁμόλογα τοῦ 2001,2002, ὄπου ἔχει μέσα τὴν οὐρά του κι ὁ μεταβατικὸς πρωθυπουργός, ἐνῶ περιπλέκονται τὰ ὑποβρύχια καὶ οἱ ἀναθέσεις τῶν ὀλυμπιακῶν ἔργων. Οἱ ἐμπλεκόμενοι δὲν εἶναι λίγοι, ἐνῶ οἱ παρανομίες, γιὰ τὰ περισσότερα ἀπὸ αὐτά, ἰσοδυναμοῦν μὲ ἐσχάτη προδοσία, διότι ὑπάρχει καὶ ἡ ἄρνηση ὑποβολῆς ἀντιπροτάσεων στὴν συζήτηση τοῦ Σκοπιανοῦ στὸ Διεθνὲς Δικαστήριο τῆς Χάγης· ὅλα αὐτὰ πολιτικὰ σημαίνουν ἕνα πρᾶγμα, θὰ κυριαρχήσουν στὴν προεκλογικὴ περίοδο, μαζὶ μὲ τὸ πρόγραμμα ἑκάστου κόμματος, γιὰ τὴν ἔξοδο τῆς χώρας ἀπ’ τὴν κρίση καὶ τὴν ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας. Τὸ πολιτικὸ πεδίο ἔχει διαμορφωθεῖ…
Ἕτοιμα γιὰ τὴν ἐκλογικὴ ἀναμέτρηση εἶναι μόνο ἡ Νέα Δημοκρατία καὶ τὰ ἀριστερὰ κόμματα, ἐνῶ οἱ μνημονιακοὶ ψάχνονται γιὰ πολιτικὴ ἔκφραση καὶ ψάχνουν τὶς ἀτραποὺς τῆς σωτηρίας τους, ἀλλὰ ἐπὶ ματαίῳ· στὸ ΠΑΣΟΚ ὅλοι ἀντιλαμβάνονται πλέον ὅτι ὁ πρόεδρός τους δὲν θὰ παραδώσει τὴν σφραγίδα, διότι προτιμάει τὴν θέση τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ τρίτου κόμματος στὴ Βουλὴ μετεκλογικά, παρὰ τὴν τιμητικὴ παρουσία ὡς τέως στὸ δεύτερο κόμμα. Ὁ ἴδιος καὶ ἡ οἰκογένεια γνωρίζουν ὅτι ὡς τελευταία γραμμὴ ἀμύνης τοὺς ἀπόμεινε ἡ σφραγίδα καὶ δὲν τὴν ἐγκαταλείπουν· αὐτοὶ γνωρίζουν καλύτερα ἀπ’ τοὺς εἰσαγγελεῖς τοῦ τί ἔχουν κάνει καὶ λαμβάνουν τὰ μέτρα τους. Οἱ ἄλλοι μνημονιακοὶ βωλοδέρνουν ἀπεγνωσμένα γιὰ τὴν ἐπιβίωσή τους, καθὼς μερικοὶ κινοῦνται στὰ ὅρια τῶν εἰσαγγελέων γιὰ τὶς σχέσεις τους μὲ τοὺς Οὐτσεκάδες καὶ ἄλλους τινάς· ἀπ’ τὰ κόμματα τῆς ἀριστερᾶς, τὸ ΚΚΕ παίζει τὸ βιολί του, ἐνῶ ὁ ΣΥΡΙΖΑ διεκδικεῖ τὴν δεύτερη θέση στὴ Βουλή, ἐὰν συνεχίσει τὴν συμπόρευσή του μὲ τὴν αἴσθηση τοῦ κόσου. Ἡ Νέα Δημοκρατία ἐκφράζει τὶς ἐλπίδες τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, καθὼς ἔχουν ἀπαξιωθεῖ οἱ παλιὲς διακρίσεις δεξιᾶς καὶ ἀριστερᾶς καὶ ἔχει ἀποκαλυφθεῖ ἡ ἀμερικανοκίνητη προπαγάνδα κατὰ τοῦ Κώστα Καραμανλῆ σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδα· ὅλοι ἀναγνωρίζουν ὅτι ἦταν πολὺ καλύτερα προεκλογικά, κι ὅτι θὰ ἦταν ἀκόμη καλύτερα, ἐὰν δὲν εἶχαν παρασυρθεῖ ἀπ’ τὴν ἀτλαντικὴ διαπλοκὴ καὶ τὰ ἐπιχώρια ὄργανά της.