Ἐνίσχυση εὐρωπαϊκοῦ προσανατολισμοῦ
Ἡ ἔγκριση τοῦ προγράμματος βοηθείας τῆς Ἑλλάδος ἀπ’ τὴν Εὐρωζώνη ἔχει ἕνα οὐσιαστικὸ ἀποτέλεσμα, τὴν ἐνίσχυση τοῦ εὐρωπαϊκοῦ μας προσανατολισμοῦ, ἐνῶ ἀνατίθεται ἡ διαδικασία τῆς ἀναπτύξεως στὴν μετεκλογικὴ κυβέρνηση· ὁ μεγάλος χαμένος, πλὴν τοῦ ἀπελθόντος πρωθυπουργοῦ, εἶναι ὁ ἀτλαντικὸς παράγων, ὁ ὁποῖος εἶχε προετοιμάσει συστηματικὰ ἀπ’ τὴν προεκλογικὴ περίοδο τὴν χρεωκοπία τῆς χώρας καὶ τὴν διάλυση τῆς Εὐρωζώνης. Στοὺς ἀτλαντικοὺς παράγοντες ἔχει ἀπομείνει μόνο ἡ παραπληροφόρηση τῆς διαπλοκῆς, μὲ τὴν συνοδεία τῶν ἐντύπων της στὶς δυτικὲς χῶρες καὶ τὴν ἀναπαραγωγή τους στὴ διαπασῶν στὸ ἐσωτερικό. Ὁ λόγος εἶναι ἕνας καὶ μοναδικός, ἡ παρεμπόδιση τῆς αὐτοδυναμίας τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ καὶ τῆς εὐρωπαϊκῆς του πολιτικῆς· γνωρίζουν οἱ Ἀτλαντιστὲς ὅτι χάνουν τὰ πάντα, ὅσα εἶχαν ἐγκαταστήσει στὴ χώρα τὴν τριακονταετία.
Ἑβδομὰς περικοπῆς χρέους
Ἡ ὁλοκλήρωση τῆς περικοπῆς τοῦ χρέους μας γίνεται ὥς τὴν Πέμπτη, ὁπότε ψηφίζεται ἀπ’ τὴν Βουλὴ ἡ ρύθμιση καὶ στὴ συνέχεια ἀπ’ τὸ Συμβούλιο τῶν Ὑπουργῶν ἐγκρίνεται τὸ πρόγραμμα γιὰ τὴν χώρα μας· ἔτσι ἡ κυβέρνηση ἔχει ἐπιτελέσει τὴν ἀποστολή της καὶ ἀπομένει ἡ προκήρυξη τῶν ἐκλογῶν. Ἡ ἡμερομηνία θὰ καθορισθεῖ, ἀναλόγως πρὸς τὶς διακοπὲς τοῦ Πάσχα· ἡ ἀτλαντικὴ καὶ ἐπιχωρία διαπλοκὴ ἀνησυχεῖ μόνο γιὰ τὴν βεβαία πλέον αὐτοδυναμία τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ καὶ ἐπιδίδεται συστηματικὰ στὴν προπαγάνδα ἀποδυναμώσεώς του. Οἱ δημοσκοπήσεις δημοσιεύονται, μὲ ἀρκετὰ χάλκευση τὴν ὁποία καταγγέλει τὸ προδρεῖο τῶν ἑταιρειῶν τους, ἀλλὰ ἡ διαπλοκὴ δὲν ἐνοχλεῖται, διότι οἱ ὑπερατλαντικὲς δεσμεύσεις εἶναι ἰσχυρότερες· ἡ ἀπήχησή τους ὅμως στὴν κοινὴ γνώμη ἐλαχίστη ἕως μηδαμινή, διότι ὅλοι μας ἔχουμε διδαχθεῖ πολλά. Οἱ πολιτικὲς ἐξελίξεις ἔρχονται ἐπιτροχάδην, μὲ τοὺς μνημονιακοὺς στὰ μαῦρα χάλια, χωρὶς οὐδεμία ἐπικοινωνία μὲ τὸν κόσμο.
Δυσχέρειες στὴν διαδοχὴ
Ἡ ἀνάδειξη τοῦ νέου προέδρου τοῦ ΠΑΣΟΚ χάνει τὴν αἴγλη της, ὅπως ἁρμόζει σὲ κόμμα κοινοβουλευτικῆς πλειοψηφίας, λόγῳ τῆς πλήρους ἐξαχνώσεως τῶν κομματικῶν του ὀργανώσεων καὶ τῆς ἀπηχήσεώς του στὸν κόσμο· ἡ ἐκλογὴ τοῦ ἀντιπροέδρου θεωρεῖται ἀπ’ τοὺς περισσότερους ὡς δεδομενη, ἐκτὸς κι ἂν παρουσιασθοῦν ἐκπλήξεις, καθόλου σπάνιες στὴ σοσιαλιστικὴ παράταξη. Τὸ πρόβλημα ἑστιάζεται στὴ διαδικασία τῆς πανελληνίου ψηφοφορίας, ὅπως εἶχε γίνει καὶ τὶς δύο προηγούμενες φορές· τότε ὑπῆρχε κόμμα καὶ λαὸς πιστός, μὲ σημαντικὴ προσέλευση στὶς κομματικὲς κάλπες. Ἤδη ἡ ἀπήχηση τοῦ ΠΑΣΟΚ κυμαίνεται ἀπὸ δεύτερο σὲ τέταρτο κόμμα, ἐνῶ οἱ ἐκλογὲς σχεδὸν προκηρύχθηκαν· ποιοί θὰ προθυμοποιηθοῦν γιὰ τὶς κομματικὲς κάλπες; Πόσοι θὰ προσέλθουν στὴν ψηφοφορία; Ἀναπάντητα ἐρωτήματα, ἐὰν βρεθοῦν τὰ χρήματα, ἀφοῦ καὶ οἱ μισθωτοὶ τῆς Ἱπποκράτους ἔχουν νὰ πληρωθοῦν ἀπ’ τὸν Νομεμβριο. Ἐὰν ἡ προσέλευση εἶναι μικρή, τότε οἱ ἐπιπτώσεις στὶς βουλευτικὲς ἐκλογὲς ἀναπότρεπτες.
Πατριάρχης, Νταβούτογλου
Ὁ Τοῦρκος ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν προέβη σὲ πρωτοφανῆ, γιὰ τὴν ἱστορία τῆς Τουρκίας, πράξη ἀβροφροσύνης, ἐπισκέφθηκε τὸν Οἰκουμενικὸ πατριάρχη στὸ Φανάρι· ὁ Βαρθολομαῖος δέχθηκε στὸ πατριαρχεῖο τὸν Ἀχμὲτ Νταβούτογλου καὶ συζήτησε μαζί του τὰ προβλήματα τῶν μειονοτήτων καὶ τῆς ὀρθοδόξου κοινότητος, ὅπως καὶ ἐκεῖνο τῆς ἐπαναλειτουργίας τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τῆς Χάλκης. Ὁ ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν δήλωσε ὅτι ἡ συζήτηση ἦταν σὲ καλὸ κλίμα, ἐνῶ καὶ ὁ πατριάρχης ἐξέφρασε τὴν ἐλπίδα τῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν προβλημάτων τοῦ πατριαρχείου· ἡ ἐπίσκεψη ἀποτελεῖ κίνηση πρὸς τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, διότι οἱ διαπραγματεύσεις γιὰ τὴν ἔνταξη τῆς χώρας ἔχουν ἀποτελματωθεῖ, ἐνῶ ἀναλαμβάνει τὴν προεδρία της τὸν Ἰούλιο ἡ Κύπρος, τὴν ὁποία δὲν ἀναγνωρίζει ἐπισήμως ἡ Ἄγκυρα.
Παράνομη διακοπὴ ρεύματος
Ἡ Ὁλομέλεια τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας ἔκρινε ἀντισυνταγματικὴ τὴν διακοπὴ τῆς παροχῆς ρεύματος ἀπ’ τὴν ΔΕΗ, σὲ ὅσους δὲν καταβάλλουν τὸ χαράτσι, ἐνῶ θεώρησε συνταγματικὴ τὴν ἐπιβολή της, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἔκτακτη· ἡ ἀπόφαση ἀποτελεῖ κόλαφο γιὰ τὴν κυβέρνηση καὶ γιὰ τὸν ἀντιπρόεδρο περισσότερο, ὁ ὁποῖος φέρεται καὶ ὡς καθηγητὴς Συνταγματικοῦ Δικαίου. Δηλαδή, δύο πράγματα συμβαίνουν, εἴτε δὲν εἶναι καλὸς καθηγητής, ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι ἀδιανόητο, διότι οἱ διατάξεις αὐτὲς εἶναι τὸ ἀλφαβητάριο τοῦ συνταγματικοῦ δικαίου· εἴτε διέπεται ἀπὸ τόσο ὁλοκληρωτικὴ νοοτροπία, ὥστε τὶς καταπατᾶ ἀνενδοιάστως, γιὰ τὶς κομματικές του φιλοδοξίες. Τὸ Μνημόνιο ἀπέτυχε, τὸν Αὔγουστο, μὲ τὶς διακοπές τους καὶ ἀργότερα, μὲ τὴν αἰσχρή ἀποπομπὴ τῆς τρόικα.
Καὶ γαλήνην ἱδρυομένοις
Ὁ Τιμολέων, μετὰ τὴν συντριβὴ τῶν Καρχηδονίων καὶ τὴν κατάλυση τῶν τυραννικῶν πολιτευμάτων, προχώρησε στὸν ἐπανοικισμὸ τῶν κατεστραμμένων πόλεων· πρῶτες ἦταν ὁ Ἀκράγας καὶ ἡ Γέλα, μεγάλες πόλεις στὰ νότια τῆς Σικελίας, κατεστραμμένες ἀπ’ τοὺς βαρβάρους. «Οἷς οὐ μόνον ἀσφάλειαν ἐκ πολέμου τοσούτου καὶ γαλήνην ἱδρυομένοις παρασχών»· στὶς ὁποῖες ὄχι μόνο τὴν ἀσφάλεια ἀπ’ τὶς περιπέτειες τοῦ πολέμου καὶ τὴν γαλήνη στοὺς οἰκιστάς τους προσέφερε. «Ἀλλὰ καὶ τἆλλα παρασκευάσας καὶ συμπροθυμηθεὶς ὥσπερ οἰκιστὴς ἠγαπᾶτο»· ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν ὅλη προετοιμασία συνεργασθηκε μαζί τους καὶ αὐτοὶ τὸν ἀγαποῦσαν σὰν νὰ ἦταν οἰκιστής. «Καὶ τῶν ἄλλων δὲ διακειμένων ὁμοίως ἁπάντων πρὸς αὐτόν»· καὶ τὴν ἴδια καλὴ διάθεση ἀπέναντί του εἶχαν ὅλοι οἱ ἄλλοι Σικελιῶτες. Εἶχε ἐπιτύχει ὁ γηραιὸς στρατηγὸς τὸ ἀκατόρθωτο ἕως τότε, τὴν ὁλοκληρωτικὴ ἧττα τῶν Καρχηδονίων μέσα σὲ ἕξι μόνο χρόνια, ἐνῶ εἶχε ἀποκαταστήσει καὶ τὴν δημοκρατία.
Ὑδρογονάνθρακες Ἑλλάδος
Αἰφνιδίως ἀναγνωρίσθηκε ἀπὸ ὅλους, ὅτι στὴν Ἀποκλειστικὴ Οἰκονομική μας Ζώνη ὑπάρχουν μεγάλα ἀποθέματα φυσικοῦ ἀερίου καὶ πετρελαίου, καθὼς ὀκτὼ εἰδικὲς διεθνεῖς ἑταιρεῖες ὑπέβαλαν αἴτηση γιὰ τὴν διεξαγωγὴ ἐρεύνης νοτίως τῆς Κρήτης καὶ στὸ Ἰόνιο πέλαγος· τὸ περίεργο εἶναι ὅτι ὁ ἀπελθὼν πρωθυπουργὸς καὶ ὁ ἀντιπρόεδρός του δήλωναν ἐπισήμως ὅτι δὲν ὑπάρχουν πετρέλαια στὴν χώρα μας, ἐνῶ εἶχαν παραπέμψει τῆς ΑΟΖ. Ὁπωσδήποτε δὲν ἔγιναν τυχαῖα αὐτὲς οἱ δηλώσεις, οὔτε ἡ ἀδράνεια τοῦ ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, κάτι ἄλλο ὑποκρύπτεται· μᾶλλον ἐντάσσεται στὴν ἐνδοτικὴ πολιτική, ὅπως ἦταν ὁ κύριος μετεκλογικὸς σκοπός, ἡ χρεωκοπία τῆς χώρας καὶ ἡ διάλυση τῆς Εὐρωζώνης, ἐντολῇ τῶν Ἀτλαντιστῶν. Ἀλλὰ προσφάτως ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς συζήτησε στὴν Κύπρο τὸ θέμα τῆς ΑΟΖ, ὅπως καὶ μὲ τὴν Ἀγκέλα Μέρκελ στὶς Βρυξέλλες, ἐνῶ στὴ μεταβατικὴ κυβέρνηση ὁ Σταῦρος Δήμας ἐπανέλαβε τὶς σχετικὲς διαπραγματεύσεις μὲ τὴν Αἴγυπτο.
Ὑπογραφὴ Συνθήκης Εὐρώπης
Ἡ ὑπογραφὴ τῆς Ἀναθεωρήσεως τῆς Συνθήκης τῆς Λισαβῶνος τὴν Παρασκευή, ἀπ’ τοὺς 25 ἑταίρους τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, σημαίνει ὅτι μέχρι τὸ Καλοκαίρι θὰ τεθεῖ σὲ ἐφαρμογή, ἐὰν ἐπικυρωθεῖ ἀπὸ δώδεκα μέλη· ἡ Βρεταννία καὶ ἡ Τσεχία ἀρνήθηκαν τὴν ὑπογραφή της, ἀλλὰ χωρὶς τὶς καταγγελίες τοῦ Δεκεμβρίου καὶ μᾶλλον σὲ ἀπολογητικὸ τόνο ἀπ’ τὸ Λονδῖνο. Ἄλλωστε ἡ ἐφαρμογή της ἀφορᾶ τὴν Εὐρωζώνη, ὁπότε δὲν ἔχει ἄμεση σχέση ἡ Ἀγγλία μαζί της, ἀλλὰ τὴν ἐνδιαφέρει ἡ συνοχὴ καὶ ἡ ἄλλη δυναμικὴ τῆς εὐρωπαϊκῆς οἰκονομίας· ἡ αὐστηρὴ δημοσιονομικὴ πειθαρχία καὶ τὸ Ταμεῖο Πιστωτικῆς Ἀλληλεγγύης σημαίνουν καλύτερη ἄμυνα τῶν Εὐρωπαίων ἀπέναντι στὰ κερδοσκοπικὰ κεφάλαια, ἐνῶ ἑτοιμάζεται, ἀπάντηση στοὺς ἀμερικανικούς, καὶ ὁ εὐρωπαϊκὸς οἶκος ἀξιολογήσεως. Ἡ ἀπήχηση ἦταν εὐνοϊκὴ στοὺς οἰκονομικοὺς κύκλους, καθὼς τίθεται τέλος στὴν περίοδο τῆς ἀβεβαιότητος καὶ ἀνησυχίας· ἡ ἐνίσχυση τῆς συνοχῆς ἔχει ἄμεσο ἀντίκτυπο στὴν οἰκονομική της ἀνάπτυξη.
Ποῦτιν, συντριπτικὴ νίκη
Ὁ Βλαδίμηρος Ποῦτιν ἐκλέχθηκε πρόεδρος τῆς Ρωσίας, γιὰ τρίτη ἑξαετῆ θητεία, μὲ ποσοστὸ 60% περίπου, ἐνῶ καὶ ἡ προσέλευση τῶν ψηφοφόρων ἦταν παρόμοια περίπου· ἡ ἐκλογὴ σημαίνει ἄμεση ἐφαρμογὴ τῆς πολιτικῆς του, γιὰ πολιτικὲς καὶ οἰκονομικὲς μεταρρυθμίσεις καὶ ἔμφαση στὴν ἀνάπτυξη καὶ στὴν προηγμένη τεχνολογία. Στὴ διεθνῆ σκηνὴ προβλέπεται σκλήρυνση τῆς στάσεως τοῦ Κρεμλίνου ἀπέναντι στὴν Οὐάσιγκτον σὲ ὅλα τὰ θέματα, ἀπ’ τὸ Μεσανατολικό, τὸ Ἰρανικὸ καὶ τὸ Ἀφγανικό, ἕως τὸ νομισματικὸ καὶ τὸ ἀντιπυραυλικό, μὲ τὴν ἄμεση ἀπάντησή του· ἡ ἐνίσχυση τοῦ μετώπου τῶν Ἀναδυομένων θεωρεῖται ὡς πρωταρχικὸ ἔργο, μὲ τὴν ὑποστήριξη τῆς ἐκλογῆς ἀνθρώπου τους στὴν προεδρία τῆς Διεθνοῦς Τραπέζης, ἀλλὰ καὶ τὴν προώθηση τῆς ἀναθεωρήσεως τοῦ διεθνοῦς νομισματικοῦ συστήματος. Ἀντιπυραυλικὸ καὶ νομισματικὸ ἐνοχλοῦν περισσότερο τοὺς Ἀμερικανούς, διότι θεωροῦνται ἡ ἀχίλλειος πτέρνα τους καὶ χαρακτηρίζονται ὡς εὐθεῖα πλέον καὶ σαφέσταττη ἀμφισβήτηση τοῦ διεθνοῦς κύρους τους.
Ὁριστικὰ πρὸς ἐκλογές, τέλη Ἀπριλίου
Ὁ χρόνος τῶν ἐκλογῶν ὁριστικοποιήθηκε στὶς Βρυξέλλες, τέλη Ἀπριλίου μᾶλλον, ἐνῶ οἱ πολιτικὲς δυνάμεις ἄρχισαν τὶς σχετικὲς προετοιμασίες τους· ἡ δυναμικὴ ἔχει διαμορφωθεῖ, μὲ κάποιες ἀλλαγὲς στὰ μικρὰ κόμματα, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν ταχύρρευστη κατάσταση στὸ ΠΑΣΟΚ. Οἱ ἐκλογὲς χαρακτηρίζονται ἀπὸ δύο ἐξελίξεις στὴν πορεία τους, ἀπ’ τὰ πολιτικὰ σχήματα ποὺ διεκδικοῦν τὴν ψῆφο τοῦ λαοῦ καὶ ἀπ’ τὸν τρόπο τῆς ἐπικοινωνίας τῶν ὑποψηφίων μὲ τὸν ἁπλὸ κόσμο, εἴτε μέσῳ τῶν κομματικῶν τους μηχανισμῶν, εἴτε, τὸ κυριώτερο, μέσῳ τῆς προσωπικῆς τους ἐπαφῆς· στὰ δυόμισυ χρόνια τῆς μετεκλογικῆς περιόδου ἔχουν ἀλλάξει πολλὰ στὴν πολιτική μας ζωή, ὅσα δὲν εἶχαν γίνει σὲ ὁλόκληρη τὴν μεταπολεμικὴ περίοδο. Ὁπωσδήποτε ἡ οἰκονομικὴ ἐξαθλίωση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ δὲν ἔχει προηγούμενο, ὄχι μόνο στὴν ἱστορία μας, ἀλλὰ καὶ παγκοσμίως, γιὰ τέταρτο ἔτος μὲ ὕφεση· τὸ μὲν πρῶτο δικαιολογεῖται, διότι ἦταν συνέπεια τῆς παγκοσμίου κρίσεως, ἀλλὰ τὰ ἑπόμενα τρία εἶναι ἀποτέλεσμα συνειδητῆς πολιτικῆς τοῦ ἀπελθόντος πρωθυπουργοῦ καὶ τῆς κυβερνήσεώς του. Ἡ διαπίστωση αὐτὴ εἶναι κοινὴ τῶν πάντων στὴν Ἑλλάδα, χωρὶς καμμία ἀμφιβολία, καθὼς βρέθηκαν στὴ δίνη τῆς ἀνέχειας καὶ τῆς ἀδυναμίας καλύψεως τῶν βασικῶν τους ἀναγκῶν, χωρὶς κανέναν λόγο καὶ καμμία προετοιμασία. Ὅλα ἔγιναν ὡς κεραυνὸς ἐν αἰθρίᾳ.
Ἡ ἀλλαγὴ τῆς ψυχολογίας τῶν ἁπλῶν ἀνθρώπων ἀποτελεῖ τὸν πρωταρχικὸ παράγοντα τῶν πολιτικῶν μας ἐξελίξεων· ἡ ἀνέμελη καὶ ἀνάλαφρη ψῆφος τοῦ 2009, μέσα κι ἀπ’ τὴν πλύση ἐγκεφάλου τῆς ἀμερικανοκίνητης διαπλοκῆς, θεωρεῖται ἀπὸ ὅλους ὡς ἔγκλημα, τὸ ὁποῖο δὲν συγχωροῦν καθόλου στὸν ἑαυτό τους. Ἡ ἀπόδειξή του εἶναι αὐτονόητη στὴν καθημερινότητά μας· οἱ ὑπουργοὶ καὶ οἱ κυβερνητικοὶ βουλευτές, μαζὶ μὲ τοὺς μνημονιακούς, οὔτε ὀπτικὴ ἐπαφὴ δὲν ἔχουν μὲ τοὺς πολίτες, πολὺ περισσότερο δὲν ἔχουν ἄμεση πολιτικὴ ἐπικοινωνία· ἡ διαπλοκή, καρποῦται τὰ ἐπιχείρια τῆς συμπεριφορᾶς της, μὲ τὴν χρεωκοπία ὅλων τῶν ἐπιχειρήσεων, τὸν κατεξευτελισμὸ τοῦ δημοσιογραφικοῦ ἐπαγγέλματος καὶ τὴν ἄμεση χειροτόνησή τους σὲ «ἐπισκόπους», ἐὰν βρεθοῦν κοντὰ στὸν κόσμο. Ἡ ψῆφος αὐτὴ τὴν φορὰ θὰ δοθεῖ μὲ πολὺ πιὸ αὐστηρὰ κριτήρια κι ἀπὸ ἐκείνη τοῦ 1974, μετὰ τὴν πτώση τῆς δικτατορίας· τότε, ἐκτὸς τῆς τραγωδίας τῆς Κύπρου, τὰ πάντα ἦταν διαλυμένα καὶ ὁ ἐξ Ἀνατολῶν κίνδυνος ἐπικείμενος. Ὅπως τότε, ἔτσι καὶ τώρα, κι ἴσως πολὺ περισσότερο τώρα, ἡ σταθερότης καὶ ἡ ἰσχυρὴ κυβέρνηση εἶναι τὸ ζητούμενο ἀπὸ ὅλους· ἐπακόλουθο, ἀλλὰ μὲ ἴση βαρύτητα, ἔρχεται ἡ προοπτικὴ τῆς ἀνακάμψεως τῆς οἰκονομίας καὶ τοῦ τερματισμοῦ τοῦ σημερινοῦ ἐφιάλτη. Σὰν ἀνατριχιαστικὸ ὄνειρο αἰσθάνεται τὴν σημερινὴ πραγματικότητα ὁ καθένας μας.
Στὶς διεθνεῖς μας σχέσεις ἔχουν συμβεῖ ἀρκετὲς σημαντικὲς ἀλλαγές· ἡ Εὐρωζώνη πλέον, μὲ τὴν Γερμανία πρώτη, διαδραματίζει τὸν καθοριστικὸ παράγοντα στὶς πολιτικὲς ἐξελίξεις, ὅπως φάνηκε κι ἀπ’ τὸ γεγονός, ὅτι ἔδωσε τὴν Παρασκευὴ τὸ πράσινο φῶς γιὰ τὶς ἐκλογὲς. Ἡ ἀμερικανικὴ ἐπιρροὴ ταυτίσθηκε τόσο πολὺ μὲ τὸ ΠΑΣΟΚ καὶ τὸν πρόεδρό του, ὥστε ἀπομένει μόνο στὴν διαπλοκὴ καὶ στοὺς μνημονιακοὺς πολιτικούς· οἱ ἐξαρτήσεις σὲ μερικοὺς ἀπ’ τοὺς τελευταίους, ὅπως καὶ τῆς διαπλοκῆς, εἶναι τόσο ἰσχυρές, ποὺ ἐνῶ ὁδηγοῦνται στὸν ἀφανισμό τους, ἀδυνατοῦν νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπ’ αὐτές. Ἔτσι παρατηροῦμε τὸ παράξενο φαινόμενο, ἡ κατασυκοφάντηση τῆς Γερμανίας καὶ τῆς καγκελαρίου της λαμβάνειν ἀδιανόητες διαστάσεις ἀπ’ τοὺς ἀμερικανοκίνητους, ἀλλὰ ἡ κοινὴ γνώμη παραμένει σταθερὴ καὶ προτιμάει τὸν Γερμανὸ Ἐπίτροπο γιὰ τὰ οἰκονομικά μας ἀπ’ τὸν συνταγματολόγο ἀντιπρόερο· ἔτσι οἱ Ἕλληνες, σὲ ἀπάντηση, ἔρχονται πρῶτοι στὴν Εὐρώπη στὸν εὐρωπαϊκὸ τους προσανατολισμό. Δύο ἄλλα πράγματα ἔχουν συμβεῖ: πρῶτον, ἡ ἀναγνώριση τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ, ὡς συνομιλητοῦ τους ἀπ’ τὴν Εὐρωζώνη καὶ τὴν Ἀγκέλα Μέρκελ πρωτίστως, ἐνῶ συζήτησε μαζί της καὶ τὸ θέμα τῆς Ἀποκλειστικῆς Οἰκονομικῆς μας Ζώνης· τὸ Βερολῖνο ἐγγυήθηκε τὴν ΑΟΖ τῆς Κύπρου, ἐγγυᾶται καὶ τὴν δική μας. Δεύτερον, ἀκολουθοῦν οἱ ἐξελίξεις τὴν συνάντηση τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ μὲ τὸν Βλαδίμητο Ποῦτιν· δηλαδή, συνεχίζει τὴν πολιτικῆ τοῦ Κώστα Καραμανλῆ, τῶν στρατηγικῶν σχέσεων μὲ τοὺς Ἀναδυομένους, τὴν ὁποία εἶχε διακόψει ἀτλαντικῇ ἐντολῇ ὁ ἀπελθὼν πρωθυπουργός.
Στὸ ἐσωτερικὸ τῶν πολιτικῶν σχηματισμῶν ἡ κατάσταση ποικίλει ἀρκετά· τὸ ΠΑΣΟΚ βιώνει τὴν ἡδονὴ τῆς αὐτοδιαλύσεώς του, ὅπως ὁ Ἅγιος Βερνάρδος ὁ ἐρημίτης, ὅταν ἀντικρύζει τὸ χταπόδι. Ἡ ψηφοφορία γιὰ τὴν ἀνάδειξη τοῦ ἀρχηγοῦ θὰ γίνει πιθανώτατα σὲ δεκαπέντε μέρες, ἀλλὰ γεννῶνται δύο ἐρωτήματα: Πρῶτον, ποὺ θὰ στηθοῦν οἱ κάλπες καὶ ποιοὶ θὰ τὶς πλαισιώσουν, ὅταν εἶναι ἀνύπαρκτες οἱ κομματικὲς ὀργανώσεις, ἐνῶ δὲν ἔχει καὶ χρήματα γιὰ νὰ πληρώσει ἄλλους· ἄλλωστε, οἱ Ἀλβανοὶ καὶ οἱ Οὐτσεκάδες δὲν κάνουν γιὰ τὴν δουλειά, παρὰ μόνο γιὰ τὶς συγκεντρώσεις, ὅταν παρουσιάζονται καὶ κάποιοι Ἕλληνες. Δεύτερον, τὸ πόσοι θὰ πᾶνε νὰ ψηφίσουν; Τὸ ἐρώτημα ἀπασχολεῖ τὸν ἀντιπρόεδρο, διότι δὲν θέλει νὰ φανεῖ ὅτι πᾶνε τρεῖς κι ὁ κοῦκος, ἐπειδὴ θὰ θεωρηθεῖ πρόκριμα γιὰ τὴν ἐκλογικὴ ἀναμέτρηση· οἱ διαγραφέντες κατέρχονται, ὅπως ἰσχυρίζονται, αὐτόνομοι, ὄχι γιὰ τὴν ἐκλογή τους, παρὰ γιὰ τὶς μεθεπόμενες ἐκλογές. Οἱ ὑπόλοιποι μνημονιακοί, κλαῖνε τὴν μοῖρα τους, καθὼς ἡ ἀκροδεξιὰ φυλλορροεῖ πρὸς τὴν Νέα Δημοκρατία καὶ πρὸς ἄλλο σχηματισμὸ δεξιά της, ἐνῶ ἡ κόρη πέραν τῶν ἄλλων, φέρει καὶ τὰ προβλήματα τοῦ συζύγου της· στὰ οἰκονομικὰ συνεχίζει τὴν οἰκογενειακή της παράδοση λίαν ἐπιτυχῶς.
Στὶς ἀντιμνημονιακὲς δυνάμεις δὲν σημειώνονται σχεδὸν καθόλου διαφοροποιήσεις· τὰ κόμματα τῆς ἀριστερᾶς κερδίζουν, μὲ τὸν Συνασπισμὸ περισσότερο, παρὰ τὶς ἀπεγνωσμένες προσπάθειες τῶν ἀτλαντικῶν κέντρων παρουσιάσαι τὸν συνοδοιπόρο τῶν Οὐτσεκάδων ὡς ἀνερχόμενη δύναμη, ὄργανά τους ἀναζητοῦν… Ἡ ἀνάδειξη τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ ὡς μοναδικοῦ σοβαροῦ πολιτικοῦ τῆς χώρας μας ἀπ’ τοὺς Εὐρωπαίους καὶ τοὺς Ἀναδυομένους εἶναι γεγονὸς καὶ καταγράφεται ἀπὸ ὅλους· στὶς Βρυξέλλες, στὴ Μόσχα, στὸ Βερολῖνο, στὸ Παρίσι, στὸ Πεκῖνο ἀναγνωρίζεται ὡς ὁ συνομιλητής τους γιὰ τὴν ἔξοδο τῆς χώρας μας ἀπ’ τὴν κρίση. Στὸ οἰκονομικὸ ἐπίπεδο, ὅλοι ἀποδέχονται ὅτι ἡ πολιτικὴ τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς ἀξιωματικῆς ἀντιπολιτεύσεως ἦταν ἡ ἐνδεδειγμένη ἀπὸ διετίας, ὅσο κι ἂν οἱ Βρυξέλλες, δὲν εἶχαν τὴν ἄνεση ἀντιπαραθέσεώς τους μὲ τὴν Οὐάσιγκτον τότε· τώρα ἔχουν ἐπιβληθεῖ κι αὐτὸ φάνηκε περισσότερο, ἀπ’ τὴν ἐπιμονὴ τῆς καγκελαρίου γιὰ μείωση τῶν ἐπιτοκίων μας πρὸς τὶς τράπεζες, ὅταν ἡ Οὐάσιγκτον σιωποῦσε καὶ εὐνοοῦσε σαφέστατα τὶς ἀπαιτήσεις τῶν κερδοσκοπικῶν τραπεζῶν. Ἡ συσπείρωση τοῦ κόσμου της ἐπιβεβαιώνεται κι ἀπ’ τὴν ἐπίδειξη σπουδῆς γιὰ ἐπιστροφὴ τῶν διαγραφέντων, μὲ τὴν ἐξαίρεση ἐλαχίστων, λόγῳ ἄλλων ἐπιδιώξεων· ἡ ἄνεση τῆς ἐπικοινωνίας τῶν βουλευτῶν καὶ στελεχῶν της μὲ τὸν κόσμο εἶναι τὸ μεγάλο της ὅπλο, παρὰ τὴν κριτικὴ τῆς ὅποιας μορφῆς. Οἱ ἐκλογὲς θὰ κριθοῦν πρωτίστως στὸ καφενεῖο καὶ στὴν πλατεῖα, στὴν ζωντανὴ ἐπικοινωνία μὲ τοὺς ἀνθρώπους τῆς ἀγορᾶς.