Ἑλλάς, οἱ παρεμβάσεις τῶν Εὐρωπαίων

Οἱ παρεμβάσεις τῶν Εὐρωπαίων στὰ πολιτικά μας πράγματα ἦταν μέχρι πρό τινος διακριτικὲς καὶ ἄκρως προσεκτικές, μὲ σεβασμὸ στὴν συνταγματική μας νομιμότητα· οἱ αἰτίες ἦταν πολλές, μὲ τὴν συνεχῆ ἀφερεγγυότητα τοῦ πρωθυπουργοῦ καὶ τῆς κυβερνήσεώς του, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀποδεδειγμένη συμπαγνία του μὲ τοὺς κερδοσκόπους. Ἀπὸ ἑξαμήνου εἶχαν ἀρνηθεῖ τὴν ἐνημέρωση γιὰ τὰ δημοσιονομικά μας ἀπ’ τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργούς, ἐνῶ ἡ ὑπόθεση τοῦ δημοψηφίσματος μετετράπη στὴν τελευταία σταγόνα· ἡ Εὐρωζώνη βρίσκεται σὲ σκληρὸ οἰκονομικὸ πόλεμο κι ὅλοι οἱ ἑταῖροι θεωροῦνται, ὅπως οἱ διάφορες μάχιμες μονάδες σὲ θερμὸ πόλεμο. Ὁ ἀρχιστράτηγος ἐπιβάλλει τὴν πειθαρχία καὶ τὴν αὐστηρὴ τήρηση τῶν ἐντολῶν, διότι διαφορετικὰ τίθεται ὑπὸ ἀμφισβήτηση ἡ νίκη. Πάντως ὁ Ὄλι Ρὲν δέχθηκε τὴν ἀναδιαπραγμάτευση τοῦ Μνημονίου.

Νέα μεταβατικὴ κυβέρνηση

Ἡ μεταβατικὴ κυβέρνηση εἶναι γεγονός, μετὰ τὴν σύσκεψη ὑπὸ τὸν Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας τοῦ πρωθυπουργοῦ καὶ τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς ἀξιωματικῆς ἀντιπολιτεύσεως· ἡ δέσμευση προκάλεσε ἀνακούφιση στὴν Εὐρώπη καὶ στὶς ἀγορές, ἐνῶ ἀπομένουν οἱ λεπτομέρειες οἱ ὁποῖες θὰ ἀνακοινωθοῦν σήμερα. Τὸ βῆμα εἶναι σημαντικό, διότι καὶ οἱ διαφορὲς εἶναι τεράστιες, ἀλλὰ ἐπικράτησε τὸ ἐθνικὸ συμφέρον· σήμερα ὁ ρυθμιστῆς τοῦ πολιτεύματος θὰ συγκαλὲσει τὸ Συμβούλιο τῶν πολιτικῶν ἀρχηγῶν, γιὰ συζήτηση τῆς ἐπεκτάσεως τῆς συμμετοχῆς στὴ μεταβατικὴ κυβέρνηση καὶ ἄλλων κομμάτων. Ἡ πολιτικὴ ζωὴ τῆς χώρας ἀλλάζει σελίδα, ἡ παραμονὴ στὸ εὐρὼ διασφαλίζεται καὶ ἡ πορεία πρὸς τὶς ἐκλογὲς ἐπίσης, ἐνῶ ἀνακτᾶται σταδιακὰ ἡ ἀξιοπιστία τῆς Ἑλλάδος στὴν Εὐρώπη κι αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτο κριτήριο τοῦ νέου πρωθυπουργοῦ· ἡ ἀνακοίνωση τοῦ ὀνόματος θὰ γίνει σήμερα, ὅπως καὶ τῶν ὑπουργῶν. Ὅλα αὐτὰ ἔχουν δευτερεύουσα σημασία, ἡ ἀπομάκρυνση τοῦ Παπανδρέου μετράει περισσότερο.

Γρήγορες οἱ διαδικασίες

Οἱ διαδικασίες γιὰ τὸν σχηματισμὸ τῆς μεταβατικῆς κυβερνήσεως ἦταν μᾶλλον ἀρκετὰ γρήγορες καὶ ἡ πολιτικὴ ἡγεσία ἀνταποκρίθηκε πολὺ ἱκανοποιητικά· περισσότερο συνέβαλαν σὲ αὐτὸ οἱ παρεμβάσεις τῶν Εὐρωπαίων ἡγετῶν καὶ οἱ σαφεῖς προειδοποιήσεις τους. Ὁ πρωθυπουργὸς εὐτυχῶς ἀναγνώρισε τὶς εὐθῦνες του καὶ συνέβαλε τὴν ἐσχάτη ὥρα στὴν συμφωνία γιὰ τὴν διέξοδο· ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς ἦταν μετρημένος καὶ διακριτικὸς στὶς κινήσεις του, ὅταν εἶναι δεδομένες οἱ ὑπαναχωρήσεις τοῦ Γεωργίου Παπανδρέου πολλὲς φορὲς αὐτὴν τὴν διετία. Ἡ Εὐρωζώνη εἶναι ἕτοιμη γιὰ τὴν ἀποδοχή μας στὶς ἀγκάλες της καὶ γιὰ τὴν ἀνάδειξή μας στὸν σκληρὸ πυρῆνα της, ὅπως εἴμασταν μὲ τὸν Κώστα Καραμανλῆ· ἄλλωστε οἱ δηλώσεις πολλῶν Εὐρωπαίων κάνουν σαφῆ διαφορὰ μεταξὺ τῶν σοσιαλιστικῶν κυβερνήσεων τῆς τελευταίας δεκαπενταετίας καὶ τῆς προηγουμένης. Ἡ ἀξιοπιστία τῆς χώρας εἶναι τὸ ζητούμενο, τὴν ὁποία θὰ παρουσιάσει ὁ νέος πρωθυπουργὸς καὶ θὰ ἐγγυᾶται ὁ Κώστας Καραμανλῆς.

Ἀσυνάρτητος ἐπικήδειος

Ἡ τελευταία ὁμιλία τοῦ Γεωργίου Παπανδρέου στὴ Βουλὴ ἦταν ἕνας παράφωνος ἐπικήδειός του· ἀσυνάρτητη  ὁμιλία, γεμάτη κενὰ στὸ νόημα καὶ περισσότερα χάσματα, εἶχε καὶ δύο πρωτοτυπίες· ἡ πρώτη, ὅτι τὰ χειροκροτήματα τῶν βουλευτῶν, δόθηκαν ὅταν ἀνέφερε ὅτι θὰ ἀποχωρήσει· δηλαδή, ἔδωσαν οἱ βουλευτὲς τὴν ψῆφο τους, ἐπειδὴ φεύγει καὶ τὸν ξεπροβόδισαν καταλλήλως. Ἡ δεύτερη, εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ὅπου ὁ πρωθυπουργὸς δὲν κλείνει, μὲ παρέμβασή του, τὴν συζήτηση γιὰ τὴν ψῆφο ἐμπιστοσύνης πρὸς τὸ πρόσωπό του· δὲν ἔχει ξαναγίνει αὐτό. Τὴν συζήτηση ἔκλεισε ὁ ἀντιπρόεδρος, ὁ ὁποῖος ὑποσχέθηκε ὅτι θὰ ἀποκαταστήσει τὴν ἀξιοπιστία τῆς χώρας στὴν Εὐρώπη· δηλαδή, διέψευσε τὸν πρωθυπουργὸ ὁ ὁποῖος ὑπερηφανευόταν γιὰ τὶς ἐπιτυχίες του.

Κεφάλαια τῶν ἀσφαλιστικῶν

Τὰ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα εἶχαν ἐπενδύσει ἐννέα δις εὐρὼ τὸ 2009 σὲ κρατικὰ ὁμόλογα, ἀλλὰ τὸ 2011, τὸ ποσὸ αὐτὸ αὐξήθηκε σὲ 23,5 δις, σύμφωνα μὲ τὶς τελευταῖες ἐκθέσεις τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος· τώρα, μὲ τὴν περικοπὴ τοῦ χρέους κατὰ 50%, τὰ ἤδη ὑπεχρεωμένα ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα τῆς χώρας θὰ χάσουν δώδεκα περίπου δις, ὁπότε εἶναι προβληματικὴ ἡ πληρωμὴ ἀκόμη καὶ τῶν συντάξεων, πέραν τῶν ἄλλων ὑποχρεώσεών τους γιὰ νοσήλεια καὶ φάρμακα. Τὸ κράτος πλέον εἶναι ὑποχρεωμένο ἀναπληρῶσαι τὰ κεφάλαια αὐτὰ ἀπ’ τὸν προϋπολογισμό του, ἀλλὰ τὸ πρόβλημα εἶναι, τὸ ποιὸς ἔδωσε τὴν ἐντολὴ γιὰ τὴν ἀγορὰ τῶν ὁμολόγων καὶ ἐὰν εἶχαν συμφωνήσει τὰ προεδρεῖα τῶν ταμείων. Εἰσαγγελέας παρεμβαίνει…

Ἐκπεσόντων τῶν πολεμίων

Ἡ ἐπίθεση τῶν Κορινθίων κατὰ τῶν Συρακουσῶν ἔγινε ἀπὸ τρία μέτωπα, μὲ τὸν Τιμολέοντα στὸ δυσκολώτερο, κατὰ τῶν ρείθρων τοῦ ποταμοῦ Ἀνάπου, τὸ δεύτερο ἀπ’ τὴν Ἀχραδινὴ καὶ τὸ τρίτο κατὰ τῶν Ἐπιπολῶν· παρὰ τὸν μικρότερο ἀριθμό τους, σὲ σύγκριση μὲ τὴν φρουρὰ τοῦ Ἱκέτου ἡ ἐπίθεση ἦταν σφοδρή. «Ἅμα δὲ καὶ πανταχόθεν τῆς ἐφόδου γενομένης»· μὲ τὴν ταυτόχρονη ἐπίθεση ἀπὸ ὅλες τὶς πλευρές. «Καὶ τῶν περὶ τὸν Ἱκέτην ἀνατραπέντων καὶ φευγόντων»· καὶ ἐνῶ ἀνετράπη καὶ κατεδιώχθη ὁ στρατὸς τοῦ Ἱκέτου.  «Τὸ μὲν ἁλῶναι τὴν πόλιν κατ’ ἄκρας καὶ γενέσθαι ταχέως ὑποχείριον»· ἀμέσως κατελήφθη ἡ πόλις ἀπ’ τὶς ἄκρες της, ὁπότε ὑπετάγη γρήγορα ὁλόκληρη. «Ἐκπεσόντων τῶν πολεμίων»· καὶ οἱ ἐχθροὶ ἐτράπησαν σὲ φυγή. «Δίκαιον ἀναθεῖναι τῇ τῶν μαχομένων ἀνδραγαθίᾳ καὶ τῇ δεινότητι τοῦ στρατηγοῦ»· εἶναι δίκαιο ἀπονεῖμαι αὐτὰ στὴν ἀνδραγαθία τῶν στρατιωτῶν καὶ στὴν ἱκανότητα τοῦ στρατηγοῦ.

Μέλημα, συνοχὴ Εὐρωζώνης

Τὸ κύριο μέλημα τῶν Εὐρωπαίων, δηλαδὴ τοῦ γαλλογερμανικοῦ ἄξονος, εἶναι ἡ συνοχὴ τῆς Εὐρωζώνης καὶ ἡ προάσπιση τῆς ἀξίας τοῦ εὐρώ· «Τὸ Ἐμμελές», ἀπὸ δεκαετίας ἔχει ὑπογραμμίσει τὸν πολιτικὸ ρόλο τοῦ νομίσματος στὴν αἴσθηση κοινῆς μοῖρας τῶν ἑταίρων τῆς ἑνιαίας ἀγορᾶς, «τὸ νόμισμα οἷον ἐγγυητὴς ἐσθ’ ἡμῖν». Ἡ δήλωση τοῦ Γεωργίου Παπανδρέου γιὰ δημοψήφισμα στὴν Ἑλλάδα ἔπληττε τὴν αἴσθηση τῆς συνοχῆς τῶν λαῶν τῆς Εὐρωζώνης, ἔστω κι ἂν ὁ ἴδιος δὲν τὸ καταλάβαινε· οἱ κερδοσκόποι, ὅμως, καθοδηγητές του τὸ γνώριζαν καὶ ἤλπιζαν στὴν διάλυσή της, μὲ τὴν ἔκρηξη τῆς παγκοσμίας νομισματικῆς κρίσεως. Ἕνα δὲν εἶχαν ὑπολογίσει, τὴν ἔκτασή της, διότι κινδύνευσε περισσότερο ἡ ἀμερικανικὴ οἰκονομία ἀπ’ τὴν εὐρωπαϊκή, ἐξ οὗ καὶ ἡ ὀργὴ τοῦ Μπάρακ Ὀμπάμα. Τὸν κράτησε σὲ ἀπόσταση ἀσφαλείας στὶς Κάννες· ἀποκόμισε κέρδη ἡ οἰκογένεια, ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι ἀποκλειστικὸ θέμα τοῦ εἰσαγγελέως καὶ τοῦ ἀνακριτοῦ.

«Εἴκοσι», ἀλλαγὴ σχεδίων

Ἡ διάσκεψη κορυφῆς τῶν «Εἴκοσι» μεγάλων ὁλοκληρώθηκε στὶς Κάννες μὲ διαφορετικὸ πρόγραμμα ἀπ’ τὸ ἀρχικό, ἐξ αἰτίας τῆς παρεμβάσεως τοῦ δημοψηφίσματος ἀπ’ τὸν Ἕλληνα πρωθυπουργό· τὰ θέματα τοῦ χρέους τῶν εὐρωπαϊκῶν καὶ ἄλλων χωρῶν, τῆς κεφαλαιακῆς ἐπαρκείας τοῦ Διεθνοῦς Νομισματικοῦ Ταμείου ἐπικάλυψαν ὅλα τὰ ἄλλα. Ἡ κατάληξη ὄχι καὶ πολὺ ἱκανοποιητική, διότι οἱ Ἀναδυόμενοι δὲν προτίθενται συμμετέχειν μὲ περισσότερα κεφάλαια, ἐὰν δὲν γίνει ἡ ἀναθεώρηση τοῦ διεθνοῦς νομισματικοῦ συστήματος· ὅσο κι ἂν συμφωνοῦν οἱ Εὐρωπαῖοι, ἡ ἄφιξη τῶν κεφαλαίων σημαίνει στὴριξη τοῦ σημερινοῦ συστήματος, ἑπομένως καὶ τῶν δυσλειτουργιῶν του, μὲ τοὺς ἴδιους σὲ περιθωριακὸ ρόλο καὶ τίποτε ἄλλο. Ἡ νομισματικὴ ἀναταραχὴ ὅμως ἦταν τόσο μεγάλη, ὥστε τρόμαξαν οἱ πάντες, ἀκόμη καὶ οἱ ἀμερικανοεβραϊκὲς κερδοσκοπικὲς τράπεζες, οἱ ὁποῖες βρίσκονται πίσω ἀπ’ τὶς παπανδρεϊκὲς πρωτοβουλίες· ἡ παράταση ὅμως τοῦ σημερινοῦ συστήματος ἀποβαίνει περισσότερο πλέον εἰς βάρος τῶν δυτικῶν χωρῶν.

ΠΟΕ, ἔνταξη τῆς Ρωσίας

Ἡ ἔνταξη τῆς Ρωσίας στὸν Παγκόσμιο Ὀργανισμὸ Ἐμπορίου μᾶλλον ὁλοκληρώνεται, μετὰ ἀπὸ καθυστερήσεις δεκαοκτὼ ἐτῶν· ἡ Γεωργία  παρεμπόδιζε τὴν ἔνταξη ὡς ἡ τελευταία χώρα, λόγῳ τοῦ προσφάτου πολέμου της μὲ τὴν Ρωσία γιὰ τὴν Ἀπχαζία. Οἱ διαπραγματεύσεις ἔγιναν μὲ τὴν διαμεσολάβηση τῆς Ἑλβετίας, ἐπειδὴ ἐκπροσωπεῖ τὰ συμφέροντα τῆς Μόσχας στὴν καυκασιανὴ χώρα, διότι οἱ διπλωματικές τους σχέσεις ἔχουν διακοπεῖ ἀπ’ τὴν ἐποχὴ τοῦ πολέμου· τὰ πρῶτα χρόνια ἡ Οὐάσιγκτον προέβαλε τὶς ἀντιρρήσεις, ἐπικαλούμενη πρόβλημα δημοκρατικῶν θεσμῶν, ἀλλὰ στὴ συνέχεια πῆρε τὴν σκυτάλη ἡ Γεωργία. Ἡ Ρωσία εἶναι ἡ μόνο μεγάλη χώρα ἐκτὸς τοῦ διεθνοῦς ὀργανισμοῦ, μὲ ἀποτέλεσμα σημαντικὰ διαδικαστικὰ καὶ ἄλλα προβλήματα στὶς σχέσεις της μὲ τὶς ὑπόλοιπες χῶρες. Καὶ ὁ διεθνὴς ὀργανισμὸς ἀντιμετωπίζει προβλήματα, διότι ὁ ρόλος τῆς Μόσχας στὸ διεθνὲς ἐμπόριο αὐξάνεται ἁλματωδῶς, ὁπότε δὲν εἶναι ἡ ἀντιμετώπιση ἐκτὸς ΠΟΕ τῶν ὅποιων ζητημάτων ἀνακύψουν.

Ἀλλαγὴ σελίδος στὴν πολιτική μας ζωὴ

Ἡ παραίτηση τοῦ πρωθυπουργοῦ, μὲ τὴν κωμικοτραγικὴ ἀφορμὴ τῆς ψήφου ἐμπιστοσύνης προηγουμένως, διεκπεραιώνεται μὲ τὴν κρυψίνοια καὶ τὴν διστακτικότητα τοῦ δειλοῦ ἀνθρώπου· στὴν πράξη ἀποτελεῖ τὴν φυσιολογικὴ συνέχεια τῆς ἀσκήσεως τῆς διετοῦς ἐξουσίας, μὲ τὴν συστηματικὴ ἐξαπάτηση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀλλὰ καὶ τῶν Εὐρωπαίων ἑταίρων· στὴν πολιτική μας ζωὴ ἀποδείχθηκε ζαβολιάρης, ὅπως ἀποκαλοῦσε τὸν πατέρα του ἡ Ἑλένη Βλάχου, ἀλλὰ διαθέτει πολὺ ὀλιγώτερες πνευματικὲς ἱκανότητες ἐκείνου. Οἱ πολιτικὲς ἐξελίξεις ἔχουν δρομολογηθεῖ, μὲ τὴν ὁρκωμοσία τῆς μεταβατικῆς κυβερνήσεως καὶ τῆς πορείας πρὸς τὶς ἐκλογὲς τὸν Δεκέμβριο ἢ τὸν Ἰανουάριο· ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς ἀποδείχθηκε ἔξυπνος καὶ σώφρων πολιτικός· ἐπέβαλε τοὺς ὅρους του διακριτικά, ἀλλὰ πειστικὰ καὶ μὲ τὴν ἀπαιτούμενη αὐστηρότητα ἐλέγχει πλέον τὶς πολιτικὲς κινήσεις. Ὁ ἑλληνικὸς λαὸς αἰσθάνεται ὅτι ἀναπνέει καὶ πάλι, μετὰ τὴν λοιμικὴ τῶν οἰκονομικῶν μέτρων καὶ τῆς συστηματικῆς τρομοκρατίας του ἀπ’ τὴν κυβέρνηση καὶ τὴν διαπλοκή, ἂν καὶ τὴν τελευταία δὲν τὴν ὑπολογίζει καὶ πολύ· ὑπολογίζει ὅμως τὴν καθημερινότητά του καὶ τὴν ἐξαθλίωσή του, τὴν πιὸ ἀπότομη στὴν μεταπολεμικὴ ἐποχή, ἂν ὄχι στὴ νεώτερη ἱστορία μας. Σὲ πολλὰ στρώματα, κυρίως στὰ μισθοσυντήρητα μικρομεσαῖα, ἡ μείωση τοῦ εἰσοδήματος φθάνει τὸ 50%, χωρὶς τὸν ὑπολογισμὸ τῶν ἐκτάκτων ἀναγκῶν, οἱ ὁποῖες κι αὐτὲς εἶναι μέσα στὴ ζωή· «δὲν βγαίνουμε», ἀκοῦς ἀπὸ παντοῦ καὶ εἶναι γενικὸ τὸ φαινόμενο.

Ἡ χώρα διεθνῶς κατρακύλισε στὴν πλήρη καταισχύνη, οὐδεὶς ἡγέτης μεγάλης χώρας δέχεται τὸν πρωθυπουργὸ καὶ τὸν ἀντιπρόεδρό του, ἐνῶ
ὁ ἁπλὸς κόσμος προσφέρει βοήθεια στοὺς φίλους Ἕλληνες, ὅπως ἔκανε μεταπολεμικὰ καὶ κυρίως κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ δεύτερου ἀντάρτικου· ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ καὶ ὁ Νικολὰ Σαρκοζὺ τηροῦν κάπως τὰ προσχήματα, παρὰ τὴν ὀργή τους γιὰ τὰ ψεύδη καὶ τὶς ὑπονομευτικὲς κατὰ τῆς Εὐρωζώνης κινήσεις τοῦ πρωθυπουργοῦ, διότι ἐνδιαφέρονται γιὰ τὴν προάσπιση τοῦ εὐρώ, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν τύχη τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἐπειδὴ γνωρίζουν ἄριστα τὸ πῶς ὀργανώθηκε ἡ ἐξαπάτησή του στὶς τελευταῖες ἐκλογές· ἀπ’ τὴν ἄλλη, ἔχουν συνεχῆ ἐπικοινωνία μὲ σώφρονα Ἕλληνα πολιτικό, μὲ τὸν ὁποῖο συζητοῦν τὰ πάντα γιὰ τὰ ἐσωτερικά μας πράγματα. Αὐτὴ ἡ ἐπικοινωνία σώζει τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸν Ἑλληνισμὸ στὶς μέρες μας. Ἡ ἀπόλυτη ταπείνωση τοῦ πρωθυπουργοῦ ἔγινε στὶς Κάννες, ἂν καὶ εἶχαν προηγηθεῖ ἀνάλογες χειρονομίες στὸ Βερολῖνο καὶ στὸ Παρίσι, ἀλλὰ στὴν κυβέρνηση δὲν κατάλαβαν τίποτε, ἦταν ἀπασχολημένοι μὲ τὰ κερδοσκοπικὰ παιχνίδια· οἱ δηλώσεις τοῦ Γκέχαρντ Σραῖντερ εἶναι χαρακτηριστικές, ἐπειδὴ ὑπογραμμίζει ὅτι, δὲν γνώριζε ἀκριβῶς τὸ μέγεθος τῶν ἑλληνικῶν ἐλλειμμάτων, ὅταν ἐνέκρινε τὴν ἔνταξη τῆς χώρας στὴν Εὐρωζώνη. Ἡ ἐξαπάτηση ἀρχίζει ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ προηγουμένου σοσιαλιστοῦ πρωθυπουργοῦ καὶ τῆς ἰσχυρῆς Ἑλλάδας!

Τὸ μεσοδιάστημα ὣς τὶς ἐκλογὲς εἶναι τὸ κρισιμότερο, διότι ἐπείγει ἡ ἀπόδειξη τῆς καλῆς συμπεριφορᾶς μας ἀπέναντι στοὺς Εὐρωπαίους ἀπ’ τὴν μεταβατικὴ κυβέρνηση· αὐτὸς εἶναι ἕνας ἀπ’ τοὺς λόγους ποὺ δὲν πρέπει νὰ εἶναι ὁ ἤδη ἐκτεθειμένος ἀντιπρόεδρος πρωθυπουργός· χρειάζεται πρόσωπο κύρους καὶ ἐγνωσμένης ἀποδοχῆς στὴν Εὐρώπη. Τὰ προσβλητικὰ γιὰ τὸν πρωθυπουργὸ δημοσιεύματα σὲ ἔγκυρο εὐρωπαϊκὸ τύπο, ἐλεγχόμενο μάλιστα ἀπὸ ἐβραϊκὰ κεφάλαια, παρὰ τὸ ὅτι ἀντανακλοῦν σὲ ὅλους τοὺς Ἕλληνες καὶ στὴν Ἑλλάδα, ἐκκινοῦν ἀπὸ ἰσχυρὲς βάσεις· τοὺς ἔχουμε προσφέρει ὅλες τὶς ἀφορμές, ὁπότε ἐμεῖς εἴμαστε ὑπεύθυνοι. Ἀποκαλύπτουν ὅμως καὶ κάτι ἄλλο, τὴν διαφοροποίησή τους ἀπ’ τὰ ἀμερικανοεβραϊκὰ κεφάλαια, τὰ ὁποῖα καὶ ἐλέγχουν τὴν οἰκογένεια· σπανίως στὴν ἱστορία τὰ ἐβραϊκὰ κεφάλαια τῶν δύο ἀκτῶν τοῦ Ἀτλαντικοῦ διαφοροποιήθηκαν τόσο πολὺ καὶ τόσο φανερά. Τὰ εὐρωπαϊκὰ δὲν θέλουν μὲ κανέναν τρόπο τὴν διάλυση τῆς Εὐρωζώνης καὶ ὁ οἶκος Ρότσιλντ ἔδωσε ἐντολὴ γιὰ τὰ πρωτοσέλιδα τῆς Liberation. Δὲν γίνονται τυχαῖα αὐτά. Ἤδη πολλὰ Κοινοβούλια, ὅπως τὸ ὁλλανδικό, ἔχουν ἀναβάλει τὴν ἐπικύρωση τῆς δανειακῆς μας συμβάσεως.

Στὸ ἐσωτερικό, ἡ κατακραυγὴ εἶναι γενική, «νὰ φύγει αὐτός», λέει ὁ κόσμος καὶ ἀπαξιοῖ ἀκόμη καὶ νὰ ἀναφέρει τὸ ὄνομά του· πιὸ ἐξαγριωμένοι εἶναι οἱ ψηφοφόροι του, διότι αἰσθάνονται τύψεις ἐνοχῆς γιὰ τὴν ψῆφο τους. Τὰ δύο μεγάλα ρεύματα τῆς πολιτικῆς μας ζωῆς γίνονται πλέον ἕνα, τὸ ἀντιμνημονιακὸ κυρίαρχο· τὸ μνημονιακὸ ἐξαφανίζεται καὶ τὰ ἐξαπτέρυγα ἀναζητοῦν σωτηρία ὡς ὄψιμοι ἐπικριτὲς καὶ ὡς δεκανίκια στὴν μεταβατικὴ κυβέρνηση. Στὸ ΠΑΣΟΚ ἡ κατάσταση εἶναι ἀξιοθρήνητη, διότι οὐδεὶς προσέρχεται στὰ κομματικὰ γραφεῖα, ἐνῶ καὶ τὸ θεῖον βρέφος βρίσκεται ἐκτὸς ἐποχῆς· κινήθηκε ἀργὰ καὶ τώρα δὲν προλαβαίνει τίποτε, μόνο τὰ ἀπόνερα δέχεται… Ἀπὸ τὴν ἄλλη, ἡ οἰκογένεια γνωρίζει ὅτι, ἐὰν δὲν παραμείνει στὴ θέση του ὁ πρόεδρος τοῦ κόμματος, τότε ὅλα εἶναι χαμένα· τὴν λογοδοσία φοβοῦνται περισσότερο, διότι αὐτοὶ γνωρίζουν ἄριστα τὸ πόσα ἔχουν κάνει καὶ σκέπτονται, ὅτι, ἀφοῦ χάνεται ἡ πρωθυπουργία, μοναδικό τους ὀχυρὸ ἀπομένει ἡ ἀρχηγία τοῦ κόμματος. Οἱ ἀντίπαλοι, κυρίως οἱ περὶ τὸν ἀντιπρόεδρο καὶ οἱ παραδοσιακοὶ παράγοντες τοῦ χώρου, ἰσχυρίζονται ὅτι, οἱ δημοσκοπήσεις δείχνουν ὅτι, μὲ τὸν πρωθυπουργὸ στὴν ἀρχηγία, τὸ ΠΑΣΟΚ πέφτει στὴν τρίτη θέση καὶ γιὰ τοῦτο ζητοῦν καὶ ἀλλαγὴ προέδρου μὲ τὴν παραίτηση τοῦ σημερινοῦ καὶ τὴν ἐκλογὴ ἄλλου μὲ συνοπτικὲς διαδικασίες. Αὐτὸ προϋποθέτει τὴν παραίτηση, τὴν ὁποία ἡ οἰκογένεια δὲν δίδει μὲ τίποτε. Ἄλλο ἀδιέξοδο, ἀλλὰ ἐλάχιστα ἐνδιαφέρει αὐτὸ τὸν ἑλληνικὸ λαό, μπορεῖ νὰ ζήσει καὶ μὲ ἄλλο κόμμα ἀξιωματικὴ ἀντιπολίτευση.

Οἱ τελευταῖες βολὲς τῆς διαπλοκῆς ρίπτονται μὲ τὶς δημοσκοπήσεις καὶ μὲ τὴν ἐλπίδα τῆς ἀναχαιτίσεως τοῦ ὑπὲρ τῆς Νέας Δημοκρατίας ρεύματος, ὥστε ἐλέγχειν τὴν κατάσταση μετεκλογικά, ἢ τουλάχιστον ἔχειν κάποιο λόγο στὶς ἐξελίξεις, ἐὰν ἡ νίκη εἶναι ὁριακή. Γνωρίζουν ὅμως ἄριστα ὅτι τὸ κύριο πολιτικὸ ρεῦμα τώρα διαμορφώνεται μὲ τὴν μεταβατικὴ κυβέρνηση καὶ εἶναι ἄγνωστη ἀκόμη ἡ ὁρμή του καὶ ἡ δυναμική του· πάντοτε τὶς τελευταῖες προεκλογικὲς ἑβδομάδες διαμοφώνεται τὸ κυρίαρχο πολιτικὸ ρεῦμα. Οἱ Ἕλληνες σήμερα ζητᾶνε ἰσχυρὴ κυβέρνηση μὲ δύο δυνατότητες: στὸ ἐσωτερικό, μὲ πρόνοια γιὰ τὴν ἀνάκαμψη καὶ τὴν ἀνάπτυξη τῆς οἰκονομίας καὶ στὸ ἐξωτερικὸ μὲ τὴν εὐχέρεια τῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ κύρους καὶ τοῦ ἱστορικοῦ ὀνόματος τῆς Ἑλλάδος· ὅλοι σχεδὸν πιστεύουν πλέον τώρα ὅτι, μόνο ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς, μὲ τὴν συνεπῆ καὶ συνετὴ πολιτική του καὶ τὴν ὁλόψυχη συμπαράσταση τοῦ Κώστα Καραμανλῆ ἔχει τὴν ἄνεση τῆς προσφορᾶς ἀμφοτέρων. Οἱ ἀποκαλύψεις γιὰ τὶς ἀπάτες τῶν σοσιαλιστικῶν κυβερνήσεων πείθουν καὶ τοὺς τελευταίους πλέον.  Τὰ κόμματα τῆς ἀριστερᾶς βλέπουν τὴν αὔξηση τῶν δυνάμεών τους μὲ διαφορετικὴ προοπτικὴ ἕκαστο· συγκεντρώνουν ὅσο μέρος τῶν ψηφοφόρων τοῦ ΠΑΣΟΚ δὲν θέλουν τὴν μετακίνησή τους πρὸς τὴν Νέα Δημοκρατία. Τὰ ἐξαπτέρυγα ζοῦν τὴν αὐτοχειρία τους, διότι ἐπέλεξαν τὴν ταύτισή τους μὲ τὴν κυβέρνηση καὶ τὴν προαποφασισμένη ὑποδούλωση τῆς χώρας στοὺς Ἀμερικανοεβραίους κερδοσκόπους. 

"; ?>