Στεφάνους καὶ πανοπλίας

Μόλις πληροφορήθηκαν οἱ Θεσσαλοὶ τὸν θάνατο τοῦ Πελοπίδου, ἔτρεξαν πρὸς ὑποδοχὴν τοῦ σώματός του, ἀρχές, ἔφηβοι, νέοι, ἱερεῖς• εἶχαν συντρίψει τὸν στρατὸ τοῦ τυράννου Ἀλεξάνδρου, ἀλλὰ εἶχαν χάσει τὸν ἡγέτη τους, «Τρόπαια καὶ στεφάνους καὶ πανοπλίας χρυσᾶς ἐπιφέροντες»• φέροντες μαζί τους τρόπαια καὶ στεφάνους καὶ πανοπλίας χρυσᾶς. «Ὡς δὲ ἔμελλεν ἐκκομίζεσθαι τὸ σῶμα»• καὶ ἐνῶ ἐπρόκειτο γίνειν ἡ διακομιδὴ τοῦ σώματος τοῦ νεκροῦ. «Προσελθόντες οἱ πρσβύτατοι τῶν Θεσσαλῶν»• προσερχόμενοι οἱ σεβασμιώτεροι τῶν Θεσσαλῶν. «ᾘτοῦντο τοὺς Θηβαίους, δι’ αὐτῶν θάψαι τὸν νεκρόν»• ζήτησαν ἀπ’ τοὺς Θηβαίους οἱ ἴδιοι θάψαι τὸν νεκρόν. «Εἷς δὲ αὐτῶν ἔλεγεν»• κι ἔλεγε ἕνας ἐξ αὐτῶν. «Ἄνδρες σύμμαχοι, χάριν αἰτοῦμεν παρ’ ἡμῶν κόσμον ἡμῖν ἐπὶ ἀτυχίᾳ τοσαύτῃ καὶ παραμυθίσαν φέρουσαν»• ἄνδρες σύμμαχοι, χάριν ζητοῦμε ἀπὸ σᾶς μέσα στὴν τόση ἀτυχία νὰ μᾶς προσδώσετε τιμὴ καὶ παρηγορία. Ἔνιωθαν οἱ Θεσσαλοὶ ὅτι ἔχασαν τὸν ἡγέτη τους.