Φοροδιαφυγὴ καὶ τράπεζες

Ἡ πατάξη τῆς φοροδιαφυγῆς καὶ ὁ ἔλεγχος τῶν φορολογικῶν παραδείσων εἶναι ἀδύνατες χωρὶς τὴν ἑνιαία τραπεζικὴ ἀγορὰ στὴν Εὐρωζώνη, ἢ τοῦ τραπεζικοῦ συστήματος σὲ οἱαδήποτε χώρα• σήμερα ὅλες οἱ συναλλαγὲς γίνονται μέσῳ τραπεζῶν, ἀκόμη κι ὅταν χρησιμοποιεῖται, τὸ πολὺ διαδεδομένο πλέον ἠλεκτρονικὸ σύστημα. Ἑπομένως ἡ φοροδιαφυγὴ τοῦ κεφαλαίου –μιλᾶμε γιὰ μεγάλα ποσὰ κι ὄχι γιὰ τὰ μικροποσὰ ποὺ ξοδεύονται ἀμέσως κι ἔχουν πολλαπλασιαστικὲς ἐπιδράσεις στὴν αὔξηση τῆς καταναλώσεως- γίνεται μέσῳ τῶν τραπεζῶν καὶ μόνο• μεταπολεμικὰ τὸ παγκόσμιο τραπεζικὸ σύστημα ἦταν ἀποκλειστικὰ ἀγγλοσαξωνικό, μὲ τὶς παραφυάδες του στὴν ἠπειρωτικὴ Εὐρώπη καὶ στὸν ὑπόλοιπο κόσμο. Τὴν τελευταία δεκαετία, καὶ μετὰ τὴν κρίση τῶν τοξικῶν ὁμολόγων, ἔχασαν τὴν πρωτοκαθεδρία τους οἱ ἀγγλοσαξωνικὲς τράπεζες κι ἑστιάζουν τὸ ἐνδιαφέρον τους στὴν διατήρηση τῶν φορολογικῶν παραδείσων• αὐτὴ εἶναι ἡ μεγάλη σύγκρουση Εὐρωζώνης καὶ Ἀτλαντιστῶν. Ὅσοι βάλλουν κατὰ τῆς Εὐρωζώνης ὑπηρετοῦν τὰ ἀτλαντικὰ συμφέροντα.