Κατοχικὸ δάνειο, ἐπίσημο

Τὸ κατοχικὸ δάνειο σὲ χρυσὲς λίρες τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος πρὸς τὴν ἐμπόλεμη Γερμανία ἔχει ἀναγνωρισθεῖ ἀπὸ τὸν Χίτλερ, ἀλλὰ καὶ τὸν ὑπουργὸ Ἐξωτερικῶν Γκέχαρντ Σραῖντερ τοῦ 1966, σὲ ἐπιστολή του πρὸς τὸν ὁμόλογο ὑπουργό μας. Ἡ ἐξόφληση τοῦ δανείου αὐτοῦ ἀποτελεῖ νομικὴ ὑποχρέωση τῆς Γερμανίας, ἔστω καὶ μετὰ ἀπὸ ἑβδομήκοντα ἔτη• φαίνεται, ἀπ’ τὶς διπλωματικὲς ἀπαντήσεις τῶν Γερμανῶν ἐπισήμων, ὅτι δὲν εἶναι ἀπόλυτοι στὸ θέμα τοῦ δανείου, ὅπως εἶναι στὸ ζήτημα τῶν ἀπζημιώσεων, ὁρατὴ ἡ διαφορὰ διατυπώσεως. Ἑπομένως ὑποχρέωσή μας εἶναι ἡ ἑστίαση τῆς προσοχῆς μας στὸ δάνειο, τὸ ὁποῖο μποροῦμε νὰ κερδίσουμε στὰ διεθνῆ δικαστήρια κι ὄχι τόσο στὶς δικαιολογημένες μὲν ἀποζημιώσεις, ἀλλὰ ἀνεπίκαιρες πλέον.