Ἁμιλλωμέων προπεμπόμενος

Ἡ πάνδημη συμμετοχὴ στὴν κηδεία τοῦ Πελοπίδου, ἀπὸ Θεσσαλούς, Θηβαίους, Βοιωτούς, καὶ ἄλλους Ἕλληνες εἶχε ἀφήσει ἐποχὴ τὸ 364 π.Χ, μετὰ τὸν ἄδικο θάνατό του στὴ μάχη κατὰ τοῦ τυράννου τῶν Φερῶν Ἀλεξάνδρου• ἦταν ὁ πρωτεργάτης τῆς ἀπελευθερώσεως τῶν Θηβῶν ἀπ’ τοὺς Σπαρτιάτες καὶ τῆς καταλύσεως τῆς σπαρτιατικῆς ἡγεμονίας. Στὶς κηδεῖες τῶν τυράννων, ὅπως τοῦ Διονυσίου τῶν Συρακουσῶν ἡ τελετὴ θύμιζε βαρβαρικὴ τρυφὴ καὶ ἀλλαζονεία, ἀλλὰ σὲ δημοκρατικὸ ἡγέτη ἡ συμμετοχή, «οὐ δεομένου τινός, οὐκ ἀναγκάζοντος»• χωρὶς τὴν ὑποχρέωση ἢ τὸν ἐξαναγκασμὸ κάποιου. «Ὑπὸ δήμων τοσούτων καὶ πόλεων ἁμιλλωμένων προπεμπόμενος καὶ συνεκκομιζόμενος καὶ στεφανούμενος»• ὅταν ἀπὸ τόσους δήμους καὶ πόλεις συναγωνιζόμενες γιὰ τὴν προπομπή του καὶ τὴν μεταφορά του καὶ τὸν στολισμό του. «Εἰκότως ἐδόκει τὸν τελειότατον ἀπέχειν εὐδαιμονισμόν»• δικαιολογημένα θεωρεῖται ὅτι ἀπήλαυσε τὴν τελειότατη εὐδαιμονία. Ἡ μεταφορὰ τῆς σοροῦ του ἀπ’ τὴν Θεσσαλία στὴν Θήβα τιμήθηκε δεόντως.