Παρασκευὴν τῆς τυραννίδος

Τὸ τέλος τοῦ Ἀλεξάνδρου, τυράννου τῶν Φερῶν, ἦταν ἀντάξιο τῆς ἀγριότητός του• ἦρθε μετὰ τὴν συντριβή του ἀπ’ τοὺς Θηβαίους καὶ τὴν ἀποστέρησή του ἀπ’ ὅλες τὶς πόλεις στὴ Θεσσαλία, στὴν Μαγνησία καὶ στὴν Ἀχαϊκὴ Φθία. «Θηβαῖοι μὲν οὖν τούτοις ἠρκέσθησαν»• οἱ μὲν Θηβαῖοι ἠρκέσθησαν εἰς αὐτά. «Ἣν δὲ ὀλίγον ὕστερον τοῖς θεοῖς ὑπὲρ Πελοπίδου δίκην ἔδωκε διηγήσομαι»• μὲ ποιὸ τρόπο δὲ λίγο ἀργότερα οἱ θεοὶ ἐκδικήθηκαν τὸν θάνατο τοῦ Πελοπίδου θὰ σᾶς διηγηθῶ. «Θήβην τὴν συνοικοῦσαν αὐτῷ πρῶτον μέν, ὡς εἴρηται»• τὴν Θήβη τὴν σύζυγό του, πρῶτα μέν, ὅπως ἀναφέραμε. «Πελοπίδας ἐδίδαξε μὴ φοβεῖσθαι τὴν ἔξω λαμπρότητα καὶ παρασκευὴν τῆς τυραννίδος»• ὁ Πελοπίδας τὴν ἐδίδαξε νὰ μὴ φοβᾶται τὴν ἐξωτερικὴ λαμπρότητα καὶ ἐπίδειξη τῆς τυραννίδος. «Ἐντὸς τῶν ὅπλων καὶ τῶν φυλάκων οὖσαν»• διότι στηρίζεται στὰ ὅπλα καὶ στοὺς φρουρούς της. Πήρε τὰ μαθήματά της ἡ Θήβη.