Ἄξια πεπονθέναι δόξαντα

Ἡ Θήβη εἶχε ἐπιτύχει στὸ σχέδιό της κι εἶχε ἀπαλλάξει τὰς Φερὰς ἀπὸ ἕναν ἀπ’ τοὺς χειρότερους τυράννους στὸν Ἑλληνισμό• εἶχε τιμήσει τὸν πατέρα της, τὸν Ἰάσονα, καλὸ τύραννο καὶ μεγάλο ἡγέτη. «Τῷ μὲν τάχει τῆς τελευτῆς πρᾳότερον ἴσως ἢ προσῆκον ἦν ἀποθανόντα»• ὁ γρήγορος θάνατος ἦταν πιὸ ἤρεμος γι’ αὐτὸν ἀπ’ ὅ,τι τοῦ ταίριαζε. «Τῷ δὲ μόνον ἢ πρῶτον τυράννων ὑπὸ γυναικὸς ἰδίας ἀπολέσθαι»• ἐπειδὴ δὲ ἦταν ὁ μόνος ἢ ὁ πρῶτος τύραννος ποὺ σκοτώθηκε ἀπ’ τὴν ἴδια τὴν γυναῖκα του. «Καὶ τῇ μετὰ θάνατον αἰκίᾳ τοῦ σώματος»• καὶ τὴν μετὰ τὸν θάνατο κακὴ μεταχείριση τοῦ σώματός του. «Ῥιφέντος καὶ πατηθέντος ὑπὸ τῶν Φεραίων ἄξια πεπονθέναι δόξαντα τῶν παρανομημάτων»• ποὺ ρίχθηκε καὶ πατήθηκε ἀπ’ τοὺς Φεραίους, θεωρήθηκε ὅτι ἔλαβε ἄξια τιμωρία τῶν παρανομημάτων του. Εἶχε διαπράξει ἀμέτρητα ἐγκλήματα ὁ Ἀλέξανδρος κι εἶχε διαλύσει τὴν θεσσαλικὴ ὁμοσπονδία.