Εὐρωκοινοβούλιο καὶ φόροι

Ἡ ἀπόφαση τοῦ Εὐρωκοινοβουλίου, γιὰ πάταξη τῆς φοροδιαφυγῆς, εἶναι ἁπλῆ εὐχή, ἀλλὰ ἔχει πολιτικὴ σημασία, διότι δείχνει τὴν βούληση τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως πρὸς τὴν κατεύθυνση αὐτή• ὅλοι γνωρίζουν, ὅτι ἡ φοροδιαφυγὴ δὲν ἐξαλείφεται μὲ νόμους καὶ εὐχές, παρὰ μὲ διοικητικὰ μέτρα καὶ μὲ ἀποφασιστικότητα τῶν κυβερνήσεων, ὅπως πλήξουν τὶς γενεσιουργὲς αἰτίες τοῦ φαινομένου. Στὴν Εὐρώπη, ἡ φοροδιαφυγὴ διευκολύνεται ἀπ’ τὴν ἀσυδοσία τῶν κερδοσκοπικῶν κεφαλαίων καὶ τὴν ἀνεπάρκεια μηχανισμῶν ἐλέγχου τῶν τραπεζῶν• ἡ ἑνιαία τραπεζικὴ ἀγορὰ στὸν σκοπὸ αὐτὸν ἀποβλέπει, ἀλλὰ καὶ οἱ ἀντιδράσεις κατὰ τῆς συστάσεώς της ἀντιστρόφως. Ἡ παγκοσμιοποίηση ἀκριβῶς εὐνοεῖ τὴν ἐξάπλωσή της, ἐνῶ στοὺς Νοτιοευρωπαίους ἔχει ἐνδημικὸ χαρακτῆρα, πηγάζοντα ἀπ’ τὴν ἱστορία τους, ἀλλὰ σὲ μικρομεσαῖες διαστάσεις• στοὺς Βόρειους, μὲ τὴν ἀγγλοσαξωνική τους νοοτροπία, ἐνδημεῖ στὰ ὑψηλὰ εἰσοδήματα, ὅπως ἀποδεικνύει ἡ περίπτωση τῆς Apple. Ἐκεῖ μιλᾶμε γιὰ τρις εὐρώ, ἀλλὰ εὐλόγως τὸ προσπερνοῦσαν παλαιότερα.