Ἀργυρός ἐστι καὶ χρυσὸς

Ὁ Σόλων ξόδεψε νωρὶς σὲ δωρεὲς τὴν πατρική του περιουσία κι ἀσχολήθηκε νέος μὲ τὸ ἐμπόριο• περισσότερο γιὰ ν’ ἀποκτήσει πεῖρα τῆς ζωῆς παρά πλοῦτο. «Ἀλλὰ καί φησιν ὁμοίως πλουτεῖν ᾧ τε»• ἀλλὰ κι ἔλεγε ὅτι εἶναι τὸ ἴδιο πλούσιος. «Πολὺς ἄργυρός ἐστι/ καὶ χρυσὸς καὶ γῆς πυροφόρου πεδία»• ὅτι ὑπάρχει πολὺς ἄργυρος/ καὶ χρυσὸς καὶ χωράφια σιτοφόρα. «Ἵπποι θ’ ἡμίονοί τε, καὶ ᾧ μόνα ταῦτα πάρεστι»• μουλάρια κι ἄλογα, κι ὅποιος δὲν ἔχει μόνο αὐτά». «Γαστρί τε καὶ πλευρῇ καὶ ποσὶν ἁβρὰ παθεῖν»• κοιλιὰ καὶ πλευρὰ καὶ πόδια γιὰ καλοπέραση. «Παιδός τ’ ἠδὲ γυναικός, ἐπῆν καὶ τοῦθ’ ἀφίκηται»• καὶ τὴν ἀγάπη παιδιῶν καὶ γυναίκας στὴν ὥρα τους. «Ἦβη, σὺν δ’ ὥρη γίνεται ἁρμοδία»• στὴν ἡλικία του, ὅταν μὲ τὸν καιρὸ θὰ τ’ ἀπολαύσει. Οἱ στίχοι αὐτοὶ σώζονται στὸν Θέογνι, 719-724, ἀλλὰ εἶναι ὁπωσδήποτε τοῦ Σόλωνος.