Ἔλλειψη πολιτικῆς σκέψεως

Ἡ ὁμόφωνη σχεδὸν θέση τῆς ἀντιπολιτεύσεως, γιὰ καταγγελία τοῦ Μνημονίου μετὰ τὴν ὁμολογία τοῦ λάθους του ἀπ’ τὸ Διεθνὲς Νομισματικὸ Ταμεῖο, δείχνει τουλάχιστον παντελῆ ἔλλειψη πολιτικῆς σκέψεως• ὡς σύνθημα εἶχε ἀπήχηση, ὅσο ἐπιδεινωνόταν ἡ κρίση καὶ δὲν διαφαινόταν προοπτικὴ ἐξόδου ἀπ’ τὴν ὕφεση. Ὅταν ὅμως εἶναι γεγονὸς ἡ ἐπανεκκίνηση τῆς οἰκονομίας κι οἱ Ἕλληνες ἄρχισαν πάλι νὰ τρέχουν, τότε τὸ σύνθημα αὐτὸ δείχνει δύο πράγματα γιὰ τοὺς πολιτικούς αὐτούς: πρῶτον, ὅτι δὲν ἔχουν ἐπαφὴ μὲ τὴν ἑλληνικὴ πραγματικότητα, ἢ ὅτι δὲν ἔχουν καθόλου πολιτικὴ σκέψη• δεύτερον, ὅτι εἶναι δέσμιοι τῶν κυκλωμάτων τῆς καταστροφολογίας καὶ ὅτι ἐν πλήρει ἐπιγνώσει τους, ὡς τυφλὰ ὄργανα τῶν ἀτλαντικῶν κέντρων, τὴν συνεχίζουν.