Δόξαν αὐτοὺς κατέστησεν

Ἦταν ἡ ἐποχὴ τῶν ἑπτὰ σοφῶν τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδος• Θαλῆς ὁ Μιλήσιος, Σόλων ὁ Ἀθηναῖος, Περίανδρος ὁ Κορίνθιος, Χίλων ὁ Λακεδαιμόνιος, Κλεόβουλος ὁ Ρόδιος, Πιττακὸς ὁ Μυτιληναῖος καὶ Βίας ὁ Πριηνεύς, ἔθεσαν τὶς βάσεις τῆς φιλοσοφικῆς ἀναζητήσεως. «Γενέσθαι δὲ μετ’ ἀλλήλων ἔν τε Δελφοῖς ὁμοῦ λέγονται»• συναντήθηκαν δὲ οἱ ἑπτὰ σοφοὶ λένε στοὺς Δελφούς. «Καὶ πάλιν ἐν Κορίνθῳ, Περιάνδρου σύλλογόν τινα κοινὸν αὐτῶν καὶ συμπόσιον παρασκευάσαντος»• καὶ πάλι στὴν Κόρινθο, ὅταν ὁ Περίανδρος τοὺς κάλεσε καὶ παρέθεσε συμπόσιο. «Ἔτι δὲ μᾶλλον εἰς ἀξίωμα καὶ δόξαν αὐτοὺς κατέστησεν ἡ τοῦ τρίποδος περίοδος»• ἐπὶ πλέον μᾶλλον τοὺς ἔδωσε δόξα καὶ κύρος ἡ περιφορὰ τοῦ τρίποδος τῶν Δελφῶν. «Καὶ διὰ πάντων ἀνακύκλησις καὶ ἀνθύπειξις μετ’ εὐμενείας φιλοτίμου γενομένη»• καὶ ἡ ἀμοιβαία ἀναγνώρισις καὶ συγκατάβασις ποὺ ἔγινε μὲ φιλότιμες προσπάθειες ἀλληλοεκτιμήσεως. Στὴν Ἀγορά, ἐνώπιον τῶν πολιτῶν, γίνονταν οἱ ἀναζητήσεις τῶν σοφῶν.