Χρησμοῦ τινος ἀναμησθεῖσαν

Οἱ ἱστορίες γιὰ τοὺς ἑπτὰ σοφοὺς τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδος εἶναι πολλές, ὅλες διανθισμένες μὲ τὴν εὐγενῆ ἅμιλλα μεταξύ τους• ἦταν τὰ πρῶτα βήματα στὴν Ἀγορὰ πρὸς τὴν κατάκτηση τῆς γνώσεως τοῦ κόσμου, ἐνώπιον ὅλων, οἱ ὁποῖοι ἀναδείχθησαν πολῖτες καὶ κατέκτησαν τὴν ἐλευθερία τους. «Κῴων γάρ, ὥς φασι, καταγόντων σαγήνην»• ψαράδες ἀπ’ τὴν Κῶ, ὅπως λένε, ἔριξαν τὰ δίχτυα. «Καὶ ξένων ἐκ Μιλήτου πριαμένων τὸν βόλον οὔπω φανερὸν ὄντα»• καὶ ξένοι ἀπ’ τὴν Μίλητο ἀγόρασαν τὴν ψαριὰ πρὶν ἀκόμη φανεῖ. «Χρυσοῦς ἐφάνη τρίπους ἑλκόμενος, ὃν λέγουσιν Ἑλένην πλέουσαν ἐκ Τροίας αὐτόθι καθεῖναι χρησμοῦ τινος ἀναμνησθεῖσαν παλαιοῦ»• κατὰ τὴν ἀνάσυρσή του φάνηκε χρυσοῦς τρίπους, τὸν ὁποῖο λένε ὅτι ἡ Ἑλένη ἐπιστρέφοντας ἀπ’ τὴν Τροία τὸν ἔριξε στὸ μέρος αὐτό, ἐνθυμούμενη κάποιον παλαιὸ χρησμό. Ἡ ἑλληνικὴ μυθολογία ἐπλάσθη ἀπ’ αὐτὲς τὶς ἱστορίες κι ἄφησε ὡς κληρονομιὰ ἀστείρευτο πλοῦτο στους μεταγενέστερους.