Εὐρωζώνη, ἄλλη προοπτικὴ

Ἡ ἐπιμονὴ τῆς Γερμανίας στὴν ἀνάγκη ἀμέσου ἀπομακρύνσεως τοῦ Διεθνοῦς Νομισματικοῦ Ταμείου ἀπ’ τὴν Εὐρωζώνη ἀποκτᾶ πλέον ἄλλες διαστάσεις, μετὰ καὶ τὴν παρέμβαση τῆς Ἀγκέλας Μέρκελ ὑπὲρ τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ• τὸ βῆμα εἶναι διεθνῶς ἀποφασιστικό, διότι οἱ συνέπειες εἶναι εὐρύτερες σὲ ὁλόκληρο τὸν κόσμο. Τὸ Ταμεῖο ἀποδεικνύεται ὅτι δὲν ἔχει τὰ προσόντα ποὺ διεκδικεῖ, τὴν ἀναγνώριση τῶν οἰκονομικῶν προβλημάτων μιᾶς χώρας καὶ τὴν πρόταση τῆς καταλλήλου πολιτικῆς, ἀφοῦ παραδέχθηκε ὅτι ἔκανε λάθος στὴν Ἑλλάδα• ἀλλὰ αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἀμφισβητεῖται ἡ ἴδια ἡ ἀποστολή του, διότι διερυνῶνται τώρα καὶ οἱ εἰσηγήσεις του στὶς ἄλλες χῶρες. Δηλαδή, εἶναι ἀνίκανο στὴν μία ἀποστολή του, ἀλλὰ αὐτὸ προστίθεται στὴν ἀπαίτηση τῶν Ἀναδυομένων γιὰ ἀναθεώρηση τοῦ διεθνοῦς νομισματικοῦ συστήματος, δεύτερη ἀποστολή, τὴν ὁποία ἔθεσε πάλιν ὁ Βλαδίμηρος Ποῦτιν στοὺς «Ὀκτὼ μεγάλους». Πρακτικὰ τὸ Ταμεῖο ἐκπίπτει πλέον σὲ δευτερεύοντα ὀργανισμὸ τῆς διεθνοῦς οἰκονομίας.