Περιϊὼν καὶ ἀναπεμπόμενος

Ὁ ἀνασυρθεὶς ἀπὸ Κῴους ψαράδες τρίπους τῆς ὡραίας Ἑλένης χαρίσθηκε πρῶτα στὸν Θαλῆ τὸν Μιλήσιο, ὡς σοφώτερο τῶν Ἑλλήνων• εἶχε δοθεῖ χρησμὸς ἀπ’ τὴν Πυθία, «τῷ σοφωτάτῳ τὸν τρίποδα ἀποδοῦναι»• «Θάλεω δὲ Βίαντα σοφώτερον ἀποφαίνοντος αὐτοῦ πρὸς ἐκεῖνον ἦκεν»• ὁ Θαλῆς ὅμως ἀποφάνθηκε ὅτι ὁ Βίας εἶναι σοφώτερος καὶ ἐστάλη σὲ ἐκεῖνον. «Εἶτα περίϊὼν καὶ ἀναπεμπόμενος οὕτως ἐπὶ Θαλῆν τὸ δεύτερον ἀφίκετο»• ἔπειτα γυρίζοντας καὶ περιφερόμενος ἔτσι στοὺς σοφοὺς γιὰ δεύτερη φορὰ πῆγε στὰ χέρια τοῦ Θαλῆ. «Καὶ τέλος εἰς Θήβας ἐκ Μιλήτου κομισθεὶς τῷ Ἰσμηνίῳ Ἀπόλλωνι καθιερώθη»• καὶ στὸ τέλος ἀπ’ τὴν Μίλητο στὴν Θήβα μεταφέρθηκε ἀφιερωθεὶς στὸν ναὸ τοῦ Ἰσμηνίου Ἀπόλλωνος. «Θεόφραστος δέ φησι, πρῶτον μὲν εἰς Πριήνην Βίαντος τὸν τρίποδα πεμφθῆναι»• ὁ μαθητὴς τοῦ Ἀριστοτέλους Θεόφραστος λέει, ὅτι πρῶτα στὸν Βίαντα τὸν Πριηνέα ἀπεστάλη ὁ τρίπους. Τὴν μετριοφροσύνη ὡς ἀρετὴ εἶχαν οἱ ἑπτὰ σοφοί.