Ἐπιβεβαίωση ἄλλης πολιτικῆς δυναμικῆς

Ἡ ἐμφάνιση τοῦ πρωθυπουργοῦ στὴν Διεθνῆ Ἔκθεση Θεσσαλονίκης πρὸ δεκαημέρου καὶ τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς ἀξιωματικῆς ἀντιπολιτεύσεως πρὸ τριημέρου ἀποδείχθηκαν, γιὰ ἐντελῶς διαφορετικοὺς λόγους, σημαντικὴ καμπὴ τῆς πολιτικῆς μας δυναμικῆς∙ ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς ὑπογράμμισε, ὅτι, χάρις στὴν ἐπανεκκίνηση τῆς οἰκονομίας, ἄρχισε ἡ ἔξοδος ἀπ’ τὴν κρίση καὶ τὸ τέλος τῶν Μνημονίων∙ ὁ Ἀλέξης Τσίπρας εἶχε προαναγγείλει τὴν ἔναρξη τῶν λαϊκῶν κινητοποιήσεων, γιὰ τὴν ἀνατροπὴ τῆς κυβερνήσεως μὲ τὴν ἀνοικτὴ συγκέντρωση στὸν Λευκό Πύργο. Ἔθεσε ὁ ἴδιος ὡς κριτήριο τὴν συγκέντρωση –μεγαλειώδη ὅπως τὴν διαφήμιζαν- γιὰ τὴν πολιτικὴ ἀναμέτρηση τοὺς ἑπόμενους μῆνες∙ ἡ ἐπίδρασή της στὰ πολιτικὰ πράγματα ἐξαρτιόταν ἀποκλειστικὰ καὶ μόνο ἀπ’ τὸ μέγεθός της, ὅπως συμβαίνει πάντοτε στὴ δημοκρατία ἀπὸ μεγάλες λαϊκὲς κινητοποιήσεις. Συνέβη τὸ ἀντίθετο, ἦταν, «ἀραία ἀραία νὰ φαινόμαστε καμιὰ σαρανταρέα», κατὰ τοὺς παλιοὺς κομμουνιστές, ὁπότε ἔχει καὶ τὶς ἀνάλογες ἐπιπτώσεις στὴν πολιτικὴ ζωὴ τῆς χώρας∙ αὐτὸ τὸ κατάλαβε κι ὁ Ναπολεοντίσκος ἀκόμη καὶ δὲν ἐπανέλαβε τὰ περὶ λαϊκῶν κινητοποιήσεων, γιὰ ἀνατροπὴ τῆς κυβερνήσεως τὴν ἑπομένη στὴν ΔΕΘ. Οἱ πολιτικὲς διεργασίες ἀκολουθοῦν πλέον ἄλλο δρόμο, ὄπως καὶ οἱ ἀπεργίες, διότι ὁ ΣΥΡΙΖΑ ἐμφανιζόταν ὡς ἡ κύρια πολιτικὴ δύναμη ἐκφράσεως τῶν συνδικαλιστῶν καὶ τῶν ἐργατοπατέρων κάθε μορφῆς.
Ἡ ἀπροθυμία τῶν ψηφοφόρων τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, διότι εἶχε πάρει τὸ 27% πρὸ δεκαοκταμήνου, νὰ ἀνταποκριθοῦν στὴν ἔκκληση τοῦ ἀρχηγοῦ τους, μὲ προοπτικὴ μάλιστα τὴν κατάκτηση τῆς ἐξουσίας, εἶναι τὸ πρῶτο καὶ ἁπτὸ συμπέρασμα∙ πολιτικὰ αὐτὸ εἶναι κόλαφος γιὰ τὸν ἀρχηγὸ καὶ πλήρης καὶ προκλητικὴ ἀμφισβήτησή του. Ὁ Ναπολεοντίσκος εἶχε ταυτίσει τὴν ἐπιτυχία τῆς ἀνοικτῆς συγκεντρώσεως μὲ κλιμάκωση τῶν λαϊκῶν ἀγώνων καὶ τελικὴ κατάληξη τὴν σύντομη ἄνοδό του στὴν πρωθυπουργία καὶ τὴν ἀλλαγὴ τῆς πορείας τῆς χώρας, μὲ τὴν καταγγελία τῶν Μνημονίων, ἐνῶ εἶχε κηρύξει καὶ πανστρατιὰ στὸν κομματικό του μηχανισμό∙ οἱ δημόσιες δηλώσεις του τὸν δεσμεύουν καὶ μᾶς ὁδηγοῦν στὰ πολιτικὰ συμπεράσματα. Ὁ κομματικός του μηχανισμὸς δὲν ἀνταποκρίθηκε στὴν κινητοποίηση, ἢ μᾶλλον καλύτερα περιφρόνησε βαθύτατα τὸν ἀρχηγό, διότι εἶναι μερικὲς χιλάδες τὰ κομματικὰ στελέχη, ἐπαγγελματικὰ καὶ μή, στὴ Βόρειο Ἑλλάδα, ὁπότε ἂν προσέρχονταν αὐτοὶ θὰ ἦταν τετραπλάσια ἡ συγκέντρωση καὶ μετὰ βίας ἔσωζε κάποια προσχήματα∙ ἡ ἄρνηση τῆς προσελεύσεως ἦταν καθαρὰ πολιτικὴ πράξη κι ἀποδεικνύει: πρῶτον, εὐθεῖα ἀμφισβήτηση τοῦ ἀρχηγοῦ ὡς πρόσωπο καὶ γιὰ τὶς πολιτικές του θέσεις, μὲ πολὺ πιθανὲς τὶς προεκτάσεις ὅποιας μορφῆς∙ δεύτερον, ἀνυπακοὴ τοῦ κομματικοῦ μηχανισμοῦ, καὶ μάλιστα σὲ κόμμα μὲ βαθιὲς ρίζες στὴν κομμουνιστικὴ καὶ πασοκικὴ ὀργάνωση, καθιστᾶ ἐμφανῆ τὰ ἄλλα βήματα πολιτικῆς διαφοροποιήσεώς του∙ τρίτον καὶ πρακτικὸν πλέον, τὴν ἀπομάκρυνση τοῦ βαθέως ΠΑΣΟΚ ἀπ’ τὶς τάξεις του.
Ἡ σημαντικώτερρη ὅμως ἐξέλιξη εἶναι ἡ ἀποδοκιμασία τῆς πολιτικῆς του, γιὰ δυναμικὴ ἀναμέτρηση μὲ τὴν κυβέρνηση καὶ τὸν Ἀντώνη Σαμαρᾶ προσωπικά∙ ὁ ἴδιος ὁ κόσμος τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ἔδειξε ὅτι δὲν ἀποδέχεται τὴν πολιτικὴ αὐτή, μὲ ὅ,τι δύναται σημαίνειν αὐτό, καὶ τὸ ὁποῖο θὰ φανεῖ στὸ ἀμέσως προσεχὲς μέλλον. Ἕνα εἶναι γεγονός, τὸ βαθὺ ΠΑΣΟΚ δὲν προσῆλθε στὴ συγκέντρωση κι αὐτὸ λέει πολλά∙ ὁ ΣΥΡΙΖΑ εἶχε ἔρθει πρῶτο κόμμα στὴ Θεσσαλονίκη στὶς τελευταῖες ἐκλογές, δηλαδὴ ἡ πλειοψηφία τῶν ἐνοίκων στὶς πολυκατοικίες τῆς ὁδοῦ Νίκης, δεδηλωμένοι Πασόκοι ἀπὸ τριακονταετίας, δὲν ἄνοιξαν κἂν τὰ μπαλκόνια τους∙ βαρόμετρο εἶναι τὰ μπαλκόνια στὶς δημόσιες συγκεντρώσεις στὴ χώρα μας. Πολιτικὰ αὐτὸ εἶναι τὸ κύριο μήνυμα, μὲ πολλὲς ἑρμηνεῖες∙ οἱ κρατικοτραφεῖς Πασόκοι βλέπουν, ἢ μᾶλλον διαισθάνονται, ὅτι δὲν ἔχει προοπτικὲς ἐξουσίας ὁ Ναπολεοντίσκος καὶ γίνονται λαγοί… Φυσικὰ αὐτοὶ δὲν εἶναι μόνοι, εἶναι ὁλόκληρος ὁ κόσμος τῆς τριακονταετίας μὲ τὰ παρακλάδια του σὲ ὅλες τὶς τάξεις∙ τὰ κόμματα εἶναι σὰν τὸ πλεκτό, ὅταν φύγει μιὰ θηλιά, τότε ξηλώνεται ὁλόκληρο. Τὸ πρόβλημα εἶναι οἱ ἀντιδράσεις τοῦ Ναπολεοντίσκου∙ ἀποδεικνύεται ὅτι δὲν ἔχει ἐπαφὴ μὲ τὸν κόσμο του, διότι δὲν δικαιολογοῦνται τέτοια λάθη, ἢ καλύτερα πληρώνονται πολὺ ἄσχημα.
Τὸ χειρότερο εἶναι ἡ ἀποκάλυψη τῶν βαθυτέρων διασυνδέσεων τῆς ἡγεσίας τοῦ ΣΥΡΙΖΑ στὸ ἐσωτερικὸ καὶ στὸ ἐξωτερικό∙ στὸ ἐσωτερικὸ ἀποκαλύπτει τὸ βρώμικο παιχνίδι τῆς διαπλοκῆς. Εἶναι ἀδιανόητο ἕνα κόμμα νὰ συγκεντρώνει μερικὲς ἑκατοντάδες ὀπαδοὺς στὴ Θεσσαλονίκη τῶν δύο ἑκατομμυρίων καὶ νὰ ἐμφανίζεται ὡς πρῶτο ἢ δεύτερο στὶς δημοσκοπήσεις∙ ἡ διαπλοκὴ κατάλαβε τὴν παταγώδη ἀποτυχία της καὶ δὲν ἀναφέρθηκε καθόλου στὴν ἀποτυχία τῆς συγκεντρώσεως, ἀλλὰ εὐτυχῶς ὑπάρχουν καὶ οἱ ἱστοσελίδες… Τὸ ἄλλο εἶναι ἡ ἀποκάλυψη ὅτι, οὔτε στὸν κόσμο τῆς ἀντιπολιτεύσεως ἔχει πλέον ἀπήχηση ἡ καταστροφολογία τῶν ἀτλαντικῶν κερδοσκόπων∙ ὁ ἄλλος κόλαφος τῆς Θεσσαλονίκης ἀπευθύνεται στὴν ἀμερικανικὴ καὶ ἐπιχώρια διαπλοκή, δηλαδὴ τὸ πόσο δύσκολα ἀντιλαμβάνεται τὴν ἀλλαγὴ τῆς στάσεως τοῦ κόσμου. Ἀποδεικνύεται ὅτι εἶναι δέσμια τῆς χειρότερης πλευρᾶς τῶν ἀτλαντικῶν κερδοσκόπων ἀπὸ δύο πράγματα: πρῶτον, ὑποστήριξε ἡ διαπλοκή μας τοὺς βομβαρδισμοὺς τῆς Συρίας, ταυτισμένη μὲ τὸ ἀμερικανοεβραϊκὸ κεφάλαιο, ἐνῶ τὸ Ἰσραὴλ τήρησε ἀποστάσεις ἀσφαλείας∙ δεύτερον, ὁ πρόεδρος τῆς Carlyle συναντήθηκε τὴν Ἀθήνα, μὲ τὸν ὑφυπουργὸ Ἀναπτύξεως, γιὰ ἐπενδύσεις στὴν Ἑλλάδα καὶ οὐδεὶς ἀνέφερε ὅτι αὐτὸ σημαίνει σαφέστατη διαφοροποίηση τῆς μητρικῆς τοῦ ἀμερικανικοῦ πιστωτικοῦ κεφαλαίου ἑταιρείας, οὔτε γιὰ τὴν ἔμπρακτη ἀποδοκιμασία τοῦ ἐγκλείστου τραπεζίτου, πάλαι ποτὲ ἐκλεκτοῦ της στὴν περιοχή. Τὶς βαθύτερες ἀλλαγὲς στὸ ἀμερικανικὸ κεφάλαιο ἀποτυπώνει μὲ χαρακτηριστικὸ τρόπο ἡ κίνηση τῆς Carlyle.
Ὁ ἀντίκτυπος στὴν πολιτική μας ζωὴ εἶναι σαφής∙ ὁ κόσμος ἀποδοκιμάζει τὶς ἀκραῖες ἐκδηλώσεις καὶ δείχνει ἐμπιστοσύνη στὴν ἐπανεκκίνηση τῆς οἰκονομίας καὶ στὴν πολιτικὴ τῆς κυβερνήσεως. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἐπιβάλλεται οἱ ἑπόμενες κινήσεις νὰ εἶναι προσεκτικὲς καὶ ἀντίστοιχες πρὸς τὴν εὐαισθησία τῆς κοινῆς γνώμης∙ πρὸς δύο κατευθύνσεις μετροῦν οἱ κινήσεις αὐτές. Πρὸς τὸ ἐσωτερικό, μὲ ἔμφαση στὴν ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας, τὸ ὁποῖο εἶναι ἐφικτὸ μέχρι τὸ τέλος τοῦ ἔτους μὲ τὴν τάση τῆς μειώσεως τῆς ὑφέσεως καὶ μὲ τὴν ἐνίσχυση τῆς ρευστότητος τῆς ἀγορᾶς, μὲ τὴν ἀποδέσμευση τῶν τραπεζῶν ἀπ’ τὰ δεσμὰ τῶν κερδοσκόπων∙ ἡ σύγκρουση εἶναι ἐμφανέστατη, ἀλλὰ καὶ τὰ ὅπλα τῆς κυβερνήσεως ἀρκετά, μὲ πρῶτο τὴν στήριξη τῆς Εὐρωζώνης. Στὸν σκοπὸ αὐτὸ ἀποβλέπει ἡ αὐριανὴ ἐπίσκεψη τοῦ πρωθυπουργοῦ στὶς Βρυξέλλες∙ διαθέτει δύο ἐπιχειρήματα, τὴν ἐπανεκκίνηση τῆς οἰκονομίας καὶ τὴν προώθηση τῶν μεταρρυθμίσεων, δηλαδὴ τῶν ὅρων ποὺ ἔχουν τεθεῖ∙ ἡ ἱκανοποίηση τῶν Εὐρωπαίων εἶναι δεδομένη, παρὰ τὰς ὠρυγὰς τῆς ἀτλαντικῆς διαπλοκῆς. Στὸ ἐξωτερικὸ ἔχει γύρει ἡ πλάστιγγα, μὲ τὴν ἀθρόα προσέλευση ξένων ἐπενδυτῶν στὴν χώρα μας, ἐνῶ ἕναν χρόνο πρὶν θεωρούμασταν ἀποδιοπομπαῖος τράγος∙ διαθέτουμε δυναμικοὺς κλάδους στὴν οἰκονομία μας, ὅσους λίγες χῶρες στὸν πλανήτη, κι αὐτοὺς ἐπιδιώκουν ἀξιοποιῆσαι οἱ ξένοι ἐπενδυτές. Πρῶτος καὶ καλύτερος εἶναι ἡ ψηφιακὴ τεχνολογία, μὲ πρωταγωνιστὴ τὸν κλάδο τῆς κινητῆς τηλεφωνίας.