Περὶ τῆς Σαλαμινίων νήσου

Οἱ Ἀθηναῖοι εἶχαν χάσει τὴν Σαλαμῖνα, στὸν μακροχρόνιο πόλεμό τους μὲ τοὺς Μεγαρεῖς∙ ἦταν στὶς ἀρχὲς τοῦ ἕκτου αἰῶνος, ὅταν τὰ Μέγαρα βρισκόταν σὲ περίοδο ἀκμῆς. «Ἐπεὶ δὲ μακρόν τινα καὶ δυσχερῆ πόλεμον οἱ ἐν ἄστει περὶ τῆς Σαλαμῖνος νήσου Μεγαρεῦσι πολεμοῦντες ἐξέκαμον»∙ ἐπειδὴ οἱ Ἀθηναῖοι, μετὰ ἀπὸ μακρὸν καὶ δυσχερὴ πόλεμο γιὰ τὴν νῆσο Σαλαμῖνα μὲ τοὺς Μεγαρεῖς, κουράσθηκαν. «Καὶ νόμον ἔθεντο μήτε γράψαι τινὰ μητ’ εἰπεῖν αὖθις»∙ καὶ ψήφισαν νόμον οὔτε γραπτῶς οὔτε προφορικῶς κάποιος εἰς τὸ ἐξῆς. «Ὡς χρὴ τὴν πόλιν ἀντιποιεῖσθαι τῆς Σαλαμῖνος ἢ θανάτῳ ζημιοῦσθαι»∙ ὅτι ἔπρεπε ἡ πόλις νὰ διεκδικήσει τὴν Σαλαμῖνα, διαφορετικὰ τιμωροῦταν μὲ θάνατο. «Βαρέως φέρων τὴν ἀδοξίαν ὁ Σόλων καὶ τῶν νέων ὁρῶν πολλοὺς δεομένους ἀρχῆς ἐπὶ τὸν πόλεμον»∙ ἔφερε βαρέως τὴν αἰσχύνην ὁ Σόλων, ἐνῶ ἔβλεπε πολλοὺς νέους πρόθυμους καὶ νὰ ἀναζητοῦν εἰκαιρία γιὰ τὸν πόλεμο.