Παρακινητικῶς ἔχειν αὐτὸν

Οἱ Ἀθηναῖοι, στὶς ἀρχὲς τοῦ ἕκτου αἰῶνος, εἶχαν χάσει τὴν Σαλαμίνα στὸν πόλεμο μὲ τοὺς Μεγαρεῖς∙ εἶχαν ψηφίσει ἔπειτα νόμο, ὅτι θὰ καταδικαζόταν σὲ θάνατο, ὅποιος ἔθετε τὸ θέμα τῆς νήσου. Ὁ Σόλων ἔβλεπε ὅτι οἱ νέοι δὲν ἀποδέχονταν τὴν κατάσταση αὐτή, «αὐτοὺς δὲ μὴ θαρροῦντας διὰ τὸν νόμον»∙ ἀλλὰ καὶ δὲν τολμοῦσαν νὰ κάνουν κάτι λόγῳ τοῦ νόμου. «Ἐσκήψατο μὲν ἔκστασιν τῶν λογισμῶν, καὶ λόγος εἰς τὴν πόλιν ἐκ τῆς οἰκίας διεδόθη παρακινητικῶς ἔχειν αὐτόν»∙ προσποιήθηκε ὅτι ἔχει τρελαθεῖ, καὶ διαδόθηκε στὴν πόλη ἀπ’ τὸ σπίτι του ὅτι ἔχει χάσει τὰ λογικά του. «Ἐλεγεῖα δὲ κρύφα συνθεὶς καὶ μελετήσας, ὥστε λέγειν ἀπὸ στόματος»∙ ἔγραψε κρυφὰ ἐλεγειακοὺς στίχους καὶ τοὺς ἀπομνημόνευσε, ὥστε νὰ τοὺς ἀπαγγέλει ἀπὸ στήθους. «Ἐξεπήδησεν εἰς τὴν ἀγορὰν ἄφνω πιλίδιον περιθέμενος»∙ ἔτσι πετάχθηκε ξαφνικὰ στὴν ἀγορὰ μὲ σκουφί, ὅπως ἔκαναν οἱ ἄρρωστοι. Τέλειες προσποιήσεις.