Παρακρατικοὶ μηχανισμοὶ

Ἡ ὀργάνωση τῆς ἀκροδεξιᾶς ἔχει ὅλα τὰ χαρακτηριστικὰ τῶν παρακρατικῶν μηχανισμῶν, μὲ τὴν ἀνοχὴ κάποιων στὸ ἐπίσημο κράτος, ἀλλὰ καὶ τὴν προβολὴ ὣς χθὲς ἀπ’ τὴν διαπλοκή∙ στὸν Χαράλαμπο Βουλπιώτη κατέθεσε πρώην μέλος τῶν Ταγμάτων Ἐφόδου καὶ ἀποκάλυψε πολλά, γιὰ τὴν δράση τους, τὴν ἐκπαίδευσή τους καὶ τοὺς χρηματοδότες τους, ἐνῶ ἡ ἄρση τοῦ τηλεφωνικοῦ ἀπορρήτου ἐπιβεβαίωνει τὴν ἠθικὴ αὐτουργία ἀρκετῶν στὴν ἱεραρχία της γιὰ τὴν δολοφονία τῆς Ἀμφιάλης. Τὸ κόμμα γνωρίζει ὅτι χάνει τὴν προνομιακή του στήριξη καὶ σπεύδει ἐξαφανίσαι τὰ ἐνοχοποιητικὰ στοιχεῖα, μὲ τὸ κλείσιμο γραφείων του, ἐνῶ ἤδη ἔπεσαν οἱ πρῶτες δικαστικὲς ποινές∙ οἱ λαλίστατοι βουλευτές του ἔχουν χαθεῖ ἀπ’ τὸ Κοινοβούλιο, καὶ κανεὶς δὲν ἀπαντάει στὶς ἐπικρίσεις τῶν ἄλλων κομμάτων. Οἱ ἀντιδράσεις δείχνουν ὅτι ἔχουν ἀπωλέσει τὴν ψυχραιμία τους καὶ τὴν ἄνεση τῶν κινήσεων ποὺ τοὺς χαρακτήριζε ἀπ’ τὴν εἴσοδό τους στὴ Βουλή.