Ἀμήχανα, κόμματα, διαπλοκὴ

Ἡ ἀντιπολίτευση καὶ ἡ διαπλοκή, παρὰ τὴν προβολὴ τῆς συλλήψεως τῆς ἡγεσίας τῆς ἀκροδεξιᾶς, δείχνουν ἐμφανέστατα ὅτι αἰσθάνεται ἐξαιρετικὰ ἀμήχανα καὶ ἄβολα∙ δὲν περίμεναν τὴν ἀποφασιστικὴ ἀντίδραση τῆς δικαιοσύνης καὶ τὴν ὁλόψυχη στήριξή της ἀπ’ τὴν κυβέρνηση. Τὰ πικρὰ σχόλια, τὰ ὑπονοούμενα στὶς ἀναλύσεις τους, ἀριστερῶν πολιτικῶν καὶ ἄλλων, καταγράφουν τὴν ἐνόχληση τῶν ἐπικυριάρχων τους εἰς Ἑσπερίαν∙ προτιμοῦσαν τὴν παράταση τῆς νόθου καταστάσεως, ὥστε καὶ ἡ ἐπανεκκίνηση τῆς οἰκονομίας νὰ ὑπονομευθεῖ καὶ ἡ δημοκρατία ἐπίσης, ἀποδεικνύοντας ὅτι ἀμετάκλητος σκοπός τους παραμένει ἡ χρεωκοπία τῆς Ἑλλάδος καὶ ἡ διάλυση τῆς Εὐρωζώνης. Ἡ σύνεση καὶ ἡ σωφροσύνη τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ εἶναι ἀποστομωτικὴ ἀπάντηση σὲ ὅλους τους∙ διαπιστώνουν ὅτι χάνουν τὸ παιχνίδι, διότι ἡ σταθερότης στὸ ἐσωτερικὸ καὶ ἡ ἀξιοπιστία διεθνῶς εἶναι τὰ μεγάλα κέρδη τῆς χώρας. Ἀλλὰ καὶ ἡ ὁλοκλήρωση τῆς ἀποκαλύψεως τοῦ ρόλου ὅλων τους. Οἱ μάσκες πέφτουν.