Ἁμιλλώμενοι πρὸς ἀλλήλους

Ὁ Σόλων εἶχε ντύσει τοὺς χωρὶς γένεια νέους μὲ γυναικεῖα ροῦχα, ὅταν εἶδε πὼς ἔφθαναν οἱ Μεγαρεῖς ἀπ’ τὴν Σαλαμῖνα∙ χόρευαν κι ἔπαιζαν, μὲ κρυμμένα τὰ ἐγχειρίδιά τους. «Μέχρις ἂν ἀποβῶσιν οἱ πολέμιοι καὶ γένηται τὸ πλοῖον ὑποχείριον»∙ μέχρις ὅτου ἀποβιβασθοῦν οἱ ἐχθροὶ καὶ καταληφθεῖ τὸ πλοῖο. «Οὕτω δὴ τούτων πραττομένων ὑπαχθέντες οἱ Μεγαρεῖς»∙ ἐνῶ γίνονταν αὐτὰ δελεασμένοι οἱ Μεγαρεῖς. «Τῇ ὄψει καὶ προσμίξαντες ἐγγὺς ἀλλήλων ἐξεπήδων ὡς ἐπὶ γυναῖκας»∙ Μόλις τὶς εἶδαν ἔτρεξαν κοντά τους καὶ τὶς πῆραν γιὰ γυναῖκες. «Ἁμιλλώμενοι πρὸς ἀλλήλους»∙ ἀνταγωνιζόμενοι μεταξύ τους… «Ὥστε μηδένα διαφυγεῖν, ἀλλὰ πάντας ἀπολέσθαι»∙ ὥστε κανένας δὲν ξέφυγε κι ὅλοι χάθηκαν. «Καὶ τὴν νῆσον ἐπιπλεύσαντας εὐθὺς ἔχειν τοὺς Ἀθηναίους»∙ κι ἀμέσως ἔστειλαν πλοῖα οἱ Ἀθηναῖοι καὶ κατέλαβαν τὴν νῆσον. Ἦταν τὸ μεγάλο βῆμα τῶν Ἀθηναίων∙ διασφάλισαν τὴν διέξοδο στὴν θάλασσα κι ἔτσι ἔγιναν μεγάλη ναυτικὴ δύναμη στὴ Μεσόγειο.