Τὸν Σόλωνα διαπλεύσαντα

Στὴν μυθολογία εἶχε περάσει πλέον ἡ ἀνακατάληψη τῆς Σαλαμῖνος∙ ἄλλοι ἔλεγαν μὲ τὸ δέλεαρ τῶν Ἀθηναίων γυναικῶν παρὰ τὴν Κωλιάδα ἀκτήν. «Ἄλλοι δὲ φασιν οὐ τοῦτον τὸν τρόπον γενέσθαι τὴν κατάληψιν»∙ ἄλλοι πάλιν λένε ὅτι δὲν ἔγινε μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν ἡ ἀνακατάληψη τῆς Σαλαμῖνος. «Ἀλλὰ πρῶτον μὲν αὐτῷ τὸν ἐν Δελφοῖς θεὸν χρῆσαι»∙ ἀλλὰ πρῶτα ὁ θεὸς τῶν Δελφῶν ἔδωσε στὸν Σόλωνα αὐτὸν τὸν χρησμόν. «Ἀρχηγοὺς χώρας θυσίαις ἥρωας ἐνοίκους»∙ τοὺς ἀρχηγοὺς τῆς χώρας τοὺς ντόπιους ἥρωες μὲ θυσίες. «Ἵλασο, τοῖς κόλποις Ἀσωπιὰς ἀμφικαλύπτει»∙ ἐξιλέασε, ὅσους στοὺς κάλπους της σκεπάζει ἡ Ἀσωπιάς. «Οἳ φθίμενοι δέρκονται ἐς ἡέλιον δύνοντα»∙ οἱ ὁποῖοι κεῖνται βέποντας στὸν δύοντα ἥλιο. «Τὸν δὲ Σόλωνα διαπλεύσαντα νυκτὸς εἰς τὴν νῆσον»∙ ὁ δὲ Σόλων ἀφοῦ πέρασε νύκτα στὴν νῆσο. «Ἐντεμεῖν σφάγια Περιφήμῳ καὶ Κυχρεῖ τοῖς ἥρωσιν»∙ προσέφερε σφάγια στοὺς τοπικοὺς ἥρωες Περίφημο καὶ Κυχρέα.