Αἰσιοδοξία ἀπ΄ τὴν Ἰταλία

Ἡ ψῆφος ἐμπιστοσύνης στὴν ἰταλικὴ κυβέρνηση ἀπ’ τὴν Βουλή τῆς χώρας ἔφερε ἄνεμο ἐμπιστοσύνης σὲ ὁλόκληρη τὴν Εὐρωζώνη, ὅπως καὶ ἡ πατάξη τῆς ἐγκληματικῆς ἀκροδεξιᾶς στὴν Ἑλλάδα∙ οἱ καταστάσεις πλέον ἐπιτρέπουν τὴν ἄσκηση τῆς ἐπεκτατικῆς πολιτικῆς, ὅταν ἐπίκειται καὶ ὁ σχηματισμὸς τῆς γερμανικῆς κυβερνήσεως τοῦ μεγάλου συνασπισμοῦ. Στὴν Ἰταλία φαίνεται ὅτι τώρα δύει κανονικὰ ὁ πολιτικὸς ἥλιος γιὰ τὸν Σύλβιο Μπερλουσκόνι, καθὼς ἄρχισε ἡ διαρροὴ βουλευτῶν του, ἐνῶ ὁ Ἐνρίκο Λέττα ἀναδεικνύεται πολιτικὸς μὲ πολλὲς δυνατότητες∙ φυσικὰ ὅλα θὰ κριθοῦν στὴν οἰκονομική του πολιτικὴ καὶ στὴν ἔξοδο τῆς χώρας ἀπ’ τὴν κρίση. Ἡ ἀποφασιστικότης τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ, στὴν οἰκονομικὴ πολιτικὴ καὶ στὴν ἀντιμετώπιση τῆς ἐγκληματικῆς δράσεως τῶν ἄκρων, βαρύνει ἀρκετὰ στὸ διεθνὲς κύρος τῆς Ἑλλάδος καὶ στὴν ἀνάκαμψη τῆς εὐρωπαϊκῆς οἰκονομίας∙ ὅλοι ἀναγνωρίζουν ὅτι ἡ Εὐρωζώνη πρέπει νὰ ἔχει ἑνιαῖο βηματισμό, διαφορετικὰ ἀνακύπτουν τὰ διάφορα προβλήματα.