Καταδίκη Τσοχατζόπουλου

Ἡ ἀπόφαση τοῦ δικαστηρίου γιὰ τὸν Ἄκη Τσοχατζόπουλο καὶ τοὺς δεκαπέντε ἄλλους συγκατηρορουμένους του εἶναι αὐστηρή, ἀλλὰ ἀνταποκρίνεται στὸ περὶ δικαίου αἴσθημα τοῦ λαοῦ∙ ὁ ὑπαρχηγὸς τοῦ ἱδρυτοῦ τοῦ ΠΑΣΟΚ ὁδηγεῖται γιὰ εἴκοσι χρόνια στὴ φυλακὴ καὶ ἀνάλογα οἱ ὑπόλοιποι, ἐνῶ δημεύεται καὶ ἡ περιουσία τους. Μοναδικὴ στὴν ἱστορία μας εἶναι ἡ καταδίκη αὐτή, διότι ἀπεικονίζει τὴν καταδίκη τῆς νοοτροπίας τῆς τριακονταετίας, μὲ ὅλα τὰ συνεπακόλουθά της∙ φυσικά, γενεσιουργὸς αἰτία εἶναι οἱ διατάξεις «περὶ εὐθύνης ὑπουργῶν» τοῦ Συντάγματος, προϊὸν τῶν πασοκικῶν ἀναθεωρήσεων, ὁ ὁποῖος ἔθεσε τοὺς ὑπουργοὺς στὸ ἀπυρόβλητο. Ἔτσι τὰ χέρια τῆς δικαιοσύνης εἶναι δεμένα καὶ δὲν μποροῦν νὰ ἀσχοληθοῦν μὲ τὰ μέλη τοῦ ΚΥΣΕΑ τῆς ἐποχῆς.