Συρία, ἀνάγκη ἐκεχειρίας

Τὴν ἀνάγκη συνάψεως ἐκεχειρίας στὴ Συρία ἀναγνωρίζουν οἱ ἐπιθεωρητὲς τοῦ ΟΗΕ καὶ ἡ κυβέρνησή της, γιὰ τὴν ἀπρόσκοπτη καταστροφὴ τῶν χημικῶν της ὅπλων∙ ὁ Μπασὰρ Ἂλ Ἀσσὰντ ἔχει κερδίσει ἀκόμη καὶ τὰ ἐγκώμια τῆς Οὐάσιγκτον γιὰ τὴν στάση του, ἐνῶ καὶ τὸ Ἰσραὴλ δέχεται ὅτι εἶναι ἡ καλύτερη λύση γιὰ τὴν περιοχή, διότι οἱ ἀντάρτες ἀποτελοῦνται ἀπὸ ἀδιάλλακτους ἰσλαμιστὲς καὶ τρομοκράτες. Ἀκόμη καὶ ἡ Τουρκία ἀλλάζει στάση καὶ διακόπτει τὴν ὑποστήριξή της πρὸς τοὺς ἀντάρτες, ἐνῶ φαίνεται ὅτι ρίχνουν τὸ βάρος τῆς ἀποτυχημένης πολιτικῆς της στὸν ἀρχηγὸ τῶν μυστικῶν της ὑπηρεσιῶν∙ οἱ διπλωματικοὶ κύκλοι προβλέπουν ὁμαλοποίηση τῆς καταστάσεως σὲ σύντομο χρόνο. Περισσότερο ἀνησυχοῦν γιὰ τὸ Ἰράκ, ὅπου συνεχίζονται οἱ βομβιστικὲς ἐπιθέσεις, χωρὶς προοπτικὲς ἐλέγχου τῶν ἀκραίων ἰσλαμιστῶν.