Εὐρωζώνη, ἀλλαγὴ πολιτικῆς

Στὴν ἀλλαγὴ τῆς οἰκονομικῆς της πολιτικῆς ἐπιδίδεται ἡ Εὐρωζώνη, χωρὶς νὰ ἀναμένει τὸν σχηματισμὸ τῆς νέας γερμανικῆς κυβερνήσεως∙ ἄλλωστε εἶναι δεδομένο ὅτι ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ παραμένει καγκελάριος κι ἀπομένει ἡ μεταστροφὴ τῶν στελεχῶν τοῦ Σοσιαλδημοκρατικοῦ κόμματος γιὰ τὴν ὁριστικοποίηση τοῦ μεγάλου συνασπισμοῦ. Οἱ κατευθύνσεις εἶναι σαφεῖς, ἀναπτυξιακὴ πολιτική, ἑνιαία τραπεζικὴ ἀγορὰ καὶ ἐνίσχυση τῆς κοινοτικῆς συνοχῆς∙ ἡ βελτίωση τῶν οἰκονομικῶν τῶν νοτίων χωρῶν ἐπιτρέπει τὴν χαλάρωση τῆς λιτότητος καὶ τὴν διοχέτευση ρευστότητος στὴν ἀγορά, ὅπως τὸ ἔχει ἐξαγγείλει ἤδη ἡ Εὐρωπαϊκὴ Κεντρικὴ Τράπεζα. Ἡ διακοπὴ τῆς «συνεργασίας» μὲ τὸ Διεθνὲς Νομισματικὸ Ταμεῖο θεωρεῖται τὸ ἀποφασιστικὸ βῆμα∙ τὸ εἶχαν δεχθεῖ ὡς λύση ἀνάγκης –μὲ τὴν πλεκτάνη τοῦ σοσιαλιστοῦ πρωθυπουργοῦ μας-, διότι γνώριζε ὑποτίθεται καλύτερα γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῆς κρίσεως σὲ κάποια χώρα. Ἀποδείχθηκε ὅτι δὲν γνώριζε τίποτε, παρὰ μόνο τὸ νὰ ἐξυπηρετεῖ ἡ νομενκλατοῦρα του τὰ κερδοσκοπικὰ κεφάλαια.