Μαρτυροῦσι καὶ Ἀριστοτέλης

Ὁ Σόλων εἶχε πείσει τοὺς Ἀμφικτύονες νὰ προστατεύσουν τοὺς Δελφοὺς ἀπ’ τὶς ἐπιθέσεις τῶν Κιρραίων∙ τὸ Μαντεῖο μετετράπη ἔτσι σὲ πόλο ἕλξεως τοῦ ἑλληνικοῦ κόσμου. «Ὡς ἄλλοι τε μαρτυροῦσι καὶ Ἀριστοτέλης ἐν τῇ τῶν Πυθιονικῶν ἀναγραφῇ Σόλωνι τὴν γνώμην ἀνατιθείς»∙ Ὅπως μαρτηυροῦν καὶ ἄλλοι καὶ ὁ Ἀριστοτέλης στὸν κατάλογο τῶν Πυθιονικῶν ἀναφέρει ὅτι ἦταν γνώμη τοῦ Σόλωνος. «Οὐ μέντοι στρατηγὸς ἐπὶ τοῦτον ἀπεδείχθη τὸν πόλεμον»∙ ἀλλὰ δὲν ἐξελέγη στρατηγὸς στὸν πόλεμον αὐτόν. «Ὡς λέγειν φησὶν Ἕρμιππος Εὐάνθη τὸν Σάμιον»∙ ἀλλὰ ὅπως γράφει λένε ὁ Ἕρμιππος ὁ Εὐάνθης ὁ Σάμιος. «Οὔτε γὰρ Αἰσχίνης ὁ ῥήτωρ τοῦτ’ εἴρηκεν»∙ οὔτε καὶ ὁ ρήτωρας Αἰσχίνης τὸ ἀναφέρει. «Ἔν τε τοῖς Δελφοῖς ὑπομνήμασι Ἀλκμαίων, οὐ Σόλων, Ἀθηναίων στρατηγὸς ἀναγέγραπται»∙ στὰ ὑπομνήματα τῶν Δελφῶν ἀναγράφεται στρατηγὸς ὁ Ἀλκμαίων, ὄχι ὁ Σόλων. Ἀπὸ τότε ἀπέκτησαν ἐπιρροὴ στὸ Μαντεῖο οἱ Ἀλκμαιωνίδες μὲ ἀπόγονο τὸν Κλεισθένη.