Πλήρης ὀχύρωση Εὐρωζώνης

Ἡ τελευταία περιπέτια τῆς στάσεως πληρωμῶν στὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες ἔχει διδάξει πολλὰ στοὺς Εὐρωπαίους, διότι δὲν ἦταν σὰν τὶς προηγούμενες∙ ἡ χρεωκοπία καὶ τὰ χειρότερα ἀπεφεύχθησαν γιὰ τὴν παγκόσμια οἰκονομία, ἀλλὰ τὰ μαθήματα εἶναι ἄκρως διδακτικά. Στὴν Εὐρωζώνη ἀναγνωρίζουν ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ πλήρης ὀχύρωσή της ἀπέναντι στὴν ἀπαξίωση τοῦ ἀμερικανικοῦ ρόλου στὴν παγκόσμια οἰκονομία καὶ στὴν σαφέστατη ἀνάδειξη τῆς αὐτόνομης εὐρωπαϊκῆς παρουσίας∙ ἡ ἑνιαία τραπεζικὴ ἕνωση εἶναι τὸ πρῶτο βῆμα καὶ ἡ ἀπομάκρυνση τοῦ Διεθνοῦς Νομισματικοῦ Ταμείου ἀπ’ τὰ Μνημόνια τὸ δεύτερο. Ἡ Εὐρωζώνη διαθέτει πλέον τὸ θεσμικὸ πλαίσιο, μετὰ τὴν ἀναθεώρηση τῶν συνθηκῶν της πρὸ διετίας καὶ δὲν εἶναι ἀνοχύρωτη, ὅπως συνέβη μὲ τὴν Ἑλλάδα τὸ 2010, καὶ τὸν ἐγκλωβισμό της ἀπ’ τὸν σοσιαλιστὴ πρωθυπουργό της∙ ἡ μαζικὴ διαρροὴ κεφαλαίων ἀπ’ τὴν Νέα Ὑόρκη πρὸς τὴν Φραγκφούρτη θεωρεῖται ὡς ὁ δείκτης γιὰ τὴν ἐνίσχυση τῆς Εὐρωζώνης.