Ἀμφισβήτηση Ναπολεοντίσκου

Ἡ σκληρὴ τακτικὴ τοῦ Ναπολεοντίσκου κατὰ τῆς κυβερνήσεως ὀφείλεται σὲ δύο λόγους, ὅπως ἀποδεικνύει ἡ στάση του∙ πρῶτον, στὶς ἐξαρτήσεις του ἀπ’ τὰ ἀτλαντικὰ κυκλώματα –μὲ τὸν Σόρος κρατάει ἀνοικτὴ γραμμή-, δεύτερον, στὴν ἀνάγκη καλύψεώς του ἀπ’ τὶς ἀριστερὲς συνιστῶσες. Τὸ πρῶτο ἐπιβεβαιώνεται ἀπὸ τὸ ὅτι οὐδέποτε ἔχει ἀναφέρει μία λέξη κατὰ τῶν κερδοσκοπικῶν κυκλωμάτων, μία μετρημένη∙ τὸ δεύτερο τὸ ἀντιμετωπίζει καθημερινά, οἱ συνιστώσες δὲν διαλύθηκαν, παρὰ τὴν ἀπόφαση τοῦ συνεδρίου. Ἀντιθέτως οἱ ἀμφισβητίες ἀντέκρουσαν τὰ πάντα, τὴν ὑποψηφιότητά του γιὰ πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς, τὴν ψήφιση τῆς τροπολογίας γιὰ τὴν Χρυσῆ Αὐγή, τὴν θέση ὡς ἐγγυητὴς ὁμαλότητος∙ τὸ πρόβλημά του εἶναι ὅτι καταχειροκροτήθηκαν οἱ ἀμφισβητίες, ἴσως περισσότερο ἀπ’ τὸν πρόεδρο. Ἀπειλοῦν καὶ καταψήφιση τῆς τροπολογίας γιὰ χρηματοδότηση κομμάτων.