Εἰπεῖν πρὸς τοὺς παρόντας

Ὁ Ἐπιμενίδης προέβη εἰς τὴν κάθαρσιν τῶν Ἀθηναίων ἀπ’ τὰ παλιὰ βαρβαρικὰ ἔθιμα καὶ προλήψεις τῶν γυναικῶν κυρίως∙ ἔτσι προσήρμοσε τὴν καθημερινὴ ζωὴ τῶν Ἀθηναίων σὲ ἀπαλώτερες σχέσεις μεταξύ τους, μακρυὰ ἀπὸ ξένες ἐπιδράσεις. «Λέγεται δὲ τὴν Μουνυχίαν εἰδὼν καὶ καταμαθὼν πολὺν χρόνον εἰπεῖν πρὸς τοὺς παρόντας»∙ λέγεται δὲ ὅτι εἶδε καὶ τὴν Μουνυχία καὶ ἀφοῦ τὴν παρατήρησε πολὺ χρόνο εἶπε πρὸς τοὺς παρευρισκομένους. «Ὡς τυφλόν ἐστι τοῦ μέλλοντος ἄνθρωπος»∙ ὅτι εἶναι τυφλὸς ὁ ἄνθρωπος μπροστὰ στὸ μέλλον του. «Ἐκφαγεῖν γὰρ ἂν Ἀθηναίους αὑτῶν ὀδοῦσιν»∙ ὅτι θὰ τὸν ἔτρωγαν μὲ τὰ δόντια οἱ Ἀθηναῖοι. «Εἰ προῄδεσαν, ὅσα τὴν πόλιν ἀνιάσει τὸ χωρίον»∙ ἐὰν γνώριζαν, πόσα κακὰ θὰ ἔφερνε ἡ περιοχὴ στὴν πόλη. Ὁ Ἐπιμενίδης ἐπέστρεψε στὴν Κρήτη καὶ στὴ διάρκεια ἑνὸς περιπάτου στὸ βουνὸ ἀποκοιμήθηκε∙ λένε ὅτι ξύπνησε μετὰ ἀπὸ πενῆντα χρόνια καὶ δὲν γνώρισε κανέναν.