Ἱερᾶς ἐλαίας αἰτησάμενος

Ὁ Ἐπιμενίδης ἀπάλλαξε τοὺς Ἀθηναίους ἀπὸ πολλὲς προκαταλήψεις τῶν ταφικῶν τους ἐθίμων∙ ἦταν στὶς ἀρχὲς τοῦ ἕκτου αἰῶνος. «Ὅμοιον δέ τι καὶ Θαλῆν εἰκάσαι λέγουσι»∙ κάτι παρόμοιο προαισθάνθηκε λένε καὶ ὁ Θαλῆς, γιὰ τὴν πρόβλεψη τοῦ Ἐπιμενίδου γιὰ τὴν Μουνυχία. «κελεῦσαι γὰρ αὐτὸν ἔν τινι τόπῳ τῆς Μιλησίας φαύλῳ καὶ παρορωμένῳ τελευτήσαντα θεῖναι»∙ διότι ἔδωσε ἐντολὴ ὅταν πεθάνει νὰ τὸν θάψουν σὲ κάποιο μέρος ἄγνωστο καὶ παραμελημένο. «Προειπὼν ὡς ἀγορά ποτε τοῦτο Μιλησίων ἔσται τὸ χωρίον»∙ προέβλεψε ὅτι αὐτὸ θὰ γίνει κάποτε ἡ ἀγορὰ τῶν Μιλησίων. «Ἐπιμενίδης μὲν οὖν μάλιστα θαυμασθείς»∙ ὁ Ἐπιμενίδης λοιπὸν ἀφοῦ πολὺ δοξάσθηκε. «Καὶ χρήματα διδόντων πολλὰ καὶ τιμὰς μεγάλας τῶν Ἀθηναίων»∙ καὶ τοῦ ἔδωσαν πολλὰ χρήματα καὶ μεγάλες τιμὲς οἱ Ἀθηναῖοι. «Οὐδὲν ἢ θαλλὸν ἀπὸ τῆς ἱερᾶς ἐλαίας αἰτησάμενος καὶ λαβὼν ἀπῆλθεν»∙ τίποτε δὲν πῆρε φεύγοντας ἐκτὸς ἀπὸ κλαδὶ τῆς ἱερᾶς ἐλαίας.