Ἐμετικὴ ἐπιστροφὴ Βούβαλου

Ὁ Βούβαλος ἐπανῆλθε ἐμετικός, διότι ἡ δικαιοσύνη δὲν ἐπιτέλεσε τὸ καθῆκον της καὶ δὲν τὸν συνέλαβε∙ προκλητικὸς μίλησε σὲ ὅλα κι ἐπανέλαβε ὅτι, «πρέπει κι ἐμεῖς νὰ κάνουμε παρακολουθήσεις», ἐνῶ ἀναφέρθηκε καὶ στὸν Ἀμερικανὸ πρεσβευτὴ τῆς ἐποχῆς, στὀν ὁποῖο τότε μὲν καθόταν προσοχὴ καὶ δὲν ἔλεγε σὲ τίποτε ὄχι, ὅπως μὲ τὴν περίπτωση τῶν Ὑμίων, ἐνῶ τώρα λέει πολλά, ἀφοῦ κανεὶς δὲν τὸν ἐλέγχει. Ἀναγνωρίζει ὅμως ὅτι εἶναι πράκτορας, ἀλλὰ ζητάει ἄλλοι νὰ τὸ ἀποδείξουν, ἐπειδὴ ξέρει ὅτι αὐτὸ εἶναι ἀδύνατο, σὲ μικρὸ κράτος καὶ ἀδύναμο, ὅπως τὸ κατήντησε τὴν τριετία τῆς ἐξουσίας του. Ἡ ζημία σὲ βαθμὸ ἐθνικῆς προδοσίας εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος δὲν ὑπάρχει στὴν σκέψη του, διότι οἱ ἐξαρτήσεις του εἶναι ἰσχυρότερες καὶ τὸν δεσμεύουν ἀποπνικτικά∙ ἡ ὑποστήριξη τῶν Ἀμερικανῶν εἶναι ἡ μοναδικὴ σκέψη του καὶ τίποτε ἄλλο. Σπάνια ἀναφέρεται στὴν ἱστορία χειρότερος κυνισμός.