Ἀλαλία πολιτικῶν κομμάτων

Τὰ πολιτικὰ κόμματα διακρίθηκαν διὰ τὴν ἀλαλία τους, ἀπέναντι στὴν συνέντευξη τοῦ πρωθυπουργοῦ, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν παντελῆ ἀδυναμία τους προσαρμογῆς στὶς νέες συνθῆκες∙ ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς ὑπογράμμισε τὶς δυσκολίες του, λόγῳ τῆς δυσπιστίας τῶν ξένων ἀπέναντι στὴν χώρα μας, μετὰ τὴν σοσιαλιστικὴ διακυβέρνηση, ἀλλὰ καὶ τὴν σημασία τῆς ἐξόδου ἀπ’
τὴν κρίση, ἀφοῦ οἱ δεσμεύσεις τοῦ Μνημονίου εἶναι καθοριστικὲς γιὰ ὁποιονδήποτε ἀσκεῖ τὴν ἐξουσία. Οἱ ὠρυγὲς γιὰ καταγγελία τοῦ Μνημονίου μόνο στὴν συσκότιση τῶν προβλημάτων ὁδηγοῦν καὶ στὴν διαιώνιση τῶν ἐξαρτήσεων ἀπ’ τὰ κερδοσκοπικὰ κεφάλαια∙ ἔτσι ἀποφεύγουν τὰ ἁπτὰ ἀποτελέσματα τῆς ἐπανεκκινήσεως τῆς οἰκονομία καὶ μένουν στὰ τρανταχτὰ ἐπιχειρήματα τοῦ ὕψους τῆς ἀνεργίας, μόνο καὶ μόνο γιὰ δημαγωγικοὺς λόγους∙ ὁ ἀντίκτυπος τῆς συνεντεύξεως εἶναι ἄμεσος καὶ σαφὴς στὶς παραγωγικὲς τάξεις καὶ στὸν ἁπλὸ κόσμο, ὁ ὁποῖος ἔμαθε πλέον νὰ παραμερίζει τὰ καταπιεστικὰ συντεχνιακὰ συμφέροντα κάθε μορφῆς.