Οἱ φρονιμώτατοι συνορῶντες

Ἡ ἀναταραχὴ εἰς Ἀθήνας ἦταν μόνιμη καὶ ἔντονη στὶς ἀρχὲς τοῦ ἕκτου αἰῶνος, ἐξ αἰτίας τῆς ὑπερχρεώσεως τῶν μικροκαλλιεργητῶν στοὺς μεγαλοκτηματίες∙ πολλοὶ μάλιστα εἶχαν πωληθεῖ στᾶ ξένα ὡς δοῦλοι, μαζὶ μὲ τὰ παιδιά του. «Ἐνταῦθα δὴ τῶν Ἀθηναίων οἱ φρονιμώτατοι συνορῶντες τὸν Σόλωνα»∙ στὴν κατάσταση αὐτὴ οἱ πιὸ φρόνιμοι βλέποντες τὸν Σόλωνα. «Μόνον μάλιστα τῶν ἁμαρτημάτων ἐκτὸς ὄντα»∙ ὡς μόνο ἀμέτοχο ἀπὸ κάθε παρανομία. «Καὶ μήτε τοῖς πλουσίοις κοινωνοῦντα τῆς ἀδικίας»∙ καὶ δὲν μετεῖχε στὶς ἀδικίες τῶν πλουσίων. «Μήτε ταῖς τῶν πενήτων ἀνάγκαις ἐνεχόμενον»∙ οὔτε εἶχε τὶς ἀνάγκες τῶν πτωχῶν. «Ἐδέοντο τοῖς κοινοῖς προσελθεῖν καὶ καταπαῦσαι τὰς διαφοράς»∙ τὸν παρακάλεσαν ὅπως ἀσχοληθεῖ μὲ τὰ κοινὰ καὶ καταπαύσει τὴν ἀναταραχή. Εἶχε στὸ ἐνεργητικό του ἤδη ὁ Σόλων τὴν νίκη κατὰ τῶν Μεγαρέων καὶ τὴν ἀνακατάληψη τῆς Σαλαμῖνος∙ ἦταν ὅμως καὶ γνωστὸς γιὰ τὴν παρέμβασή του μὲ τὸν Ἐπιμενίδη.