Εὐρωζώνη, πιστωτικὴ ἄνεση

Οἱ πιέσεις πρὸς τὴν Εὐρωπαϊκὴ Κεντρικὴ Τράπεζα γιὰ αὔξηση τῶν πιστώσεων πρὸς τὶς ἐμπορικὲς τράπεζες καὶ τὴν παροχὴ ἐπαρκοῦς ρευστότητος στὴν οἰκονομία ἐντείνονται∙ θεωρεῖται πολὺ πιθανὸ ἡ σχετικὴ ἀπόφαση νὰ ληφθεῖ πρὶν ἀπ’ τὸν σχηματισμὸ τῆς νέας γερμανικῆς κυβερνήσεως, διότι ἡ οἰκονομία δὲν μπορεῖ νὰ περιμένει ἄλλο. Μᾶλλον ἔχει συμφωνήσει καὶ τὸ Βερολίνο μὲ τὸ μέτρο κι ἀναμένεται ἡ κατάλληλη στιγμὴ γιὰ τὴν ἀνακοίνωσή του∙ ὁ λόγος εἶναι ἁπλός, ἡ ἀνάκαμψη ἔχει ἀρχίσει στὴν Γερμανία καὶ σὲ ἄλλες χῶρες, μὲ τὴν ἐξαίρεση τῆς Γαλλίας, ὅπως καὶ στὶς νότιες, ἔστω μὲ μικρότερους ρυθμούς. Κρίνεται ἄκρως ἀπαραίτητη ἡ ἀξιοποίηση τῆς συγκυρίας αὐτὴν τὴν στιγμή, πρὶν συμβεῖ κάτι ἄλλο καὶ κατρακυλησει πάλι ἡ Εὐρωζώνη στὴν ὕφεση∙ τὸ καθοριστικὸ μέσο γιὰ τὴν ἀνάκαμψη εἶναι ἡ ρευστότης τῆς ἀγορᾶς, ὁπότε ἡ ἄσκηση ἐπεκτατικῆς πολιτικῆς πολιτικῆς ἀπ’ τὴν κεντρικὴ τράπεζα δίδει τὴν διέξοδο.