Γαλλία, ὀξύτατο πρόβλημα

Στὴ Γαλλία, ἡ πτώση τῆς δημοτικότητος τοῦ προέδρου της, τὸ λάθος του στὴν συριακὴ ὑπόθεση, καὶ οἱ συνεχεῖς ὑποχωρήσεις τῆς κυβερνήσεώς του στὶς ὅποιες πιέσεις τῶν ὀργανωμένων ὁμάδων, ἔχουν δημιουργήσει ὀξύτατο πολιτικὸ πρόβλημα∙ ὅλοι ἀναγνωρίζουν πλέον ὅτι ἡ εὐθύνη βαρύνει ἀποκλειστικὰ τὸν Φρανσουὰ Ὁλλὰντ κι ἀναμένουν τὶς πρωτοβουλίες του. Οἱ μεταρρυθμίασεις ἔχουν σταματήσει, ἡ οἰκονομία καρκινοβατεῖ κι ἡ διεθνὴς ἀπήχησή της ἔχει ἐκμηδενισθεῖ σχεδόν, ἐνῶ στὴν Εὐρωζώνη τὴν θεωροῦν ὡς τὸν μεγάλο ἀσθενῆ∙ τὰ προβλήματα τῶν νοτίων θεωροῦνται παρονυχίδες μπροστὰ στὴν τυχὸν χρεωκοπία τῆς Γαλλίας. Ὁ πρόεδρος ἀντιμετωπίζει καὶ τὶς περιφερειακὲς ἐκλογὲς τὸν Μάρτιο, ὁπότε ὁ καταποντισμὸς τῶν Σοσιαλιστῶν δὲν ἀποκλείεται ἀπὸ κανέναν∙ στὸ Βερολίνο γνωρίζουν σὲ βάθος τὰ προβλήματα κι ὅτι ὁ γαλλογερμανικὸς ἄξων ὑπάρχει τύποις, ἐνῶ τὸ Εὐρωσυμβούλιο τῆς Τετάρτης στὸ Παρίσι γιὰ τὴν ἀνεργία προσφέρει κάποια ἄνεση χρόνου. Ὁ ἀνασχηματισμὸς θεωρεῖται δεδομένος ἀπὸ ὅλους.