Πρόταση μομφῆς, δοκιμασία ἀντιπολιτεύσεως

Ἡ πρόταση δυσπιστίας τῆς ἀξιωματικῆς ἀντιπολιτεύσεως κατὰ τῆς κυβερνήσεως μετατρέπεται σὲ δοκιμασία τῆς ἰδίας, καθὼς εὑρίσκει ἐλάχιστη ἢ μᾶλλον ἀρνητικὴ ἀπήχηση στὴν κοινὴ γνώμη∙ ἀποδεικνύουν οἱ ἐξελίξεις τὴν παντελῆ ἀποκοπὴ τῆς ἀντιπολιτεύσεως στὸ σύνολό της ἀπ’ τὴν ἑλληνικὴ πραγματικότητα καὶ τὴν ἐπανεκκίνηση τῆς οἰκονομίας, μὲ ὁρατὴ πλέον τὴν ἀνάκαμψή της. Ἡ ἐμμονὴ στὰ κακὰ τῆς τρόικας καὶ τῶν Μνημονίων δὲν πείθουν πλέον, διότι τὰ ἔχει βαρεθεῖ ὁ κόσμος, τὰ ἴδια καὶ τὰ ἴδια, «τὸ πολὺ τὸ Κυρ΄ ἐλέησον, τὸ βαριέται κι ὁ θεός»∙ τὸ βέβαιο εἶναι ἕνα, ἡ ἀπόλυτη ἐξάρτηση τῆς ἀντιπολιτεύσεως καὶ τῆς διαπλοκῆς ἀπ’ τὶς ὑπερατλανικὲς σειρῆνες, ἀλλὰ αὐτὸ ἔχει ἀρκετὰ κουράσει. Ἡ δυναμικὴ τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας δὲν ὑπάρχει στὴ συλλογιστική της, οὔτε ὡς στατιστικὰ μεγέθη, ἐνῶ οἱ ἐξελίξεις στὴν Εὐρωζώνη ἀγνοοῦνται παντελῶς∙ ἀντιθέτως ἡ ὀμφαλοσκόπηση ἐπιτείνεται καὶ ἡ ἀγωνία γιὰ τὰ συντεχνιακὰ συμφέροντα κορυφώνεται, ἀλλὰ αὐτὰ σημαίνουν τὴν ἀπομάκρυνση τοῦ ἁπλοῦ κόσμου ἀπ’ τὶς τάξεις της, ὅπως τὸ ἀποδεικνύουν οἱ σαρακοφαγωμένες δημόσιες συγκεντρώσεις ὅλων τῶν κομμάτων της καὶ περισσότερο τοῦ ΣΥΡΙΖΑ. Καλὲς εἶναι οἱ παροχὲς πρὸς ὅλους, ἀλλὰ προϋποθέτουν καὶ τὴν ἀποδοχή τους, ἂν ὄχι τὴν πίστη τοῦ κόσμου∙ διαφορετικὰ τοὺς ἀφήνουν στὴν ἀπόλαυση τῆς μοναξιᾶς τους.
Ἡ πλήρης ἀποκοπὴ τῆς ἀντιπολιτεύσεως δὲν εἶναι μόνο ἀπ’ τὴν ἑλληνικὴ πραγματικότητα, ἀλλὰ κι ἀπ’ τὴν διεθνῆ, καὶ περισσότερο ἀπ’ τὴν εὐρωπαϊκή∙ χαρακτηριστικὸ παράδειγμα εἶναι ἡ πλήρης ἀγνόηση τῆς μειώσεως τῶν βασικῶν ἐπιτοκίων ἀπ’ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Κεντρικὴ Τράπεζα στὸ 0,25% τὴν προηγούμενη ἑβδομάδα καὶ ἡ σημασία της γιὰ τὶς χῶρες τῆς Εὐρωζώνης. Ἡ μείωση τῶν ἐπιτοκίων στὸ κατώτερο ἱστορικὰ ἐπίπεδο τῶν ἐπιτοκίων σημαίνει ὅτι καθιερώνεται ἀναπτυξιακὴ πολιτικὴ στὴν ἑνιαία ἀγορά, μὲ πρῶτο βῆμα τὴν ἐνίσχυση τῶν κεφαλαίων στὶς τράπεζες καὶ τὴν αὔξηση τῆς ρευστότητος τῆς ἀγορᾶς∙ αὐτὸ ὁριοθετεῖ τὸ τέλος τῆς πολιτικῆς λιτότητος, περισσότερο στὶς νότιες χῶρες, ἑπομένως καὶ στὴν Ἑλλάδα. Ἡ κυβέρνηση δικαιολογημένα δὲν προβάλλει τὸ ἐπιχείρημα αὐτό, διότι βρίσκεται σὲ διαβουλεύσεις μὲ τὴν τρόικα, κι ἕνα ἀπ’ τὰ αἰτήματά της εἶναι ἡ ἀποδέσμευση τῶν τραπεζῶν γιὰ τὴν ἐπανάληψη τῶν χορηγήσεών τους∙ ἡ ἀντιπολίτευση ὅμως, μπορεῖ νὰ ἀσκήσει ὅση θέλει κριτικὴ στὴν κυβέρνηση, ἀλλὰ δὲν μπορεῖ νὰ ἀγνοεῖ τὸ τόσο σημαντικὸ αὐτὸ γεγονός, ὅταν μάλιστα ἦταν καὶ αἴτημα τῶν πάντων κατὰ τῆς Γερμανίας, ὅτι ἐπιβάλλει τὴν λιτότητα, ἔστω κι ἂν δὲν ἦταν ἔτσι. Στὸν κόσμο τῆς ἀγορᾶς δίδει τὴν ἐντύπωση ὅτι ἁπλῶς ἀναμασάει τὴν ἀτλαντικὴ καὶ ἀντιευρωπαϊκὴ προπαγάνδα∙ καλὴ εἶναι ἡ ὑποχώρηση τοῦ Ναπολεοντίσκου στὶς συνιστῶσες, ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἡ ἑλληνικὴ ἀγορά.
Ὁ κόσμος τῆς ἀγορᾶς γνωρίζει δύο πράγματα, τὴν ἐπανεκκίνηση τῆς οἰκονομίας, μὲ ἀτμομηχανὴ τὸν τουρισμὸ καὶ τὴν ψηφιακὴ τεχνολογία, καὶ τὴν ἀντανάκλασή τους στοὺς ἄλλους κλάδους μὲ τὶς πολλαπλασιαστικὲς ἐπιπτώσεις τους∙ θυμᾶται ἡ ἀγορὰ τὶς καταγγελίες τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ, κατὰ τὴν ἐπιβολὴ τοῦ πρώτου Μνημονίου, γιὰ «ἀνάσα» στὴν ἀγορά, γιὰ ἐνίσχυση τῆς ρευστότητος καὶ τὶς διαβεβαιώσεις τοῦ τότε τσάρου τῆς οἰκονομίας καὶ τῶν ἄλλων ὑπουργῶν γιὰ ἐξασφάλιση τοῦ δημοσιονομικοῦ πλεονάσματος πρῶτα καὶ μετὰ γιὰ τὴν ἀνάκαμψη∙ εἶναι σύμβουλοι τοῦ προέδρου τοῦ ΣΥΡΙΖΑ οἱ ὑπουργοὶ αὐτοί, οἱ ὁποῖοι μεθόδευαν καὶ τὴν ἀποχώρηση τῶν Κινέζων ἀπ’ τὸν Πειραιᾶ. Ἡ τρόικα καὶ οἱ σοσιαλιστὲς ὑπουργοὶ τὸ 2010 ὑπόσχονταν, τὸ 2012, ἀνάπτυξη, 3,2% ἀνεργία, 14,8%, καὶ ἔξοδο στὶς ἀγορές∙ τελικά, ἡ ὕφεση ἔφθασε στὸ 7,5%, ἡ ἀνεργία στὸ 28% καὶ ἡ ἔξοδος στὶς ἀγορὲς μεταφέρθηκε στὸ ἄγνωστο μέλλον, διότι τὰ τωρινὰ ἐπιτεύγματα ὀφείλονται στὴν σημερινὴ κυβέρνηση∙ τὸ πιὸ χαρακτηριστικὸ ἀπ’ ὅλα εἶναι, ἡ ἀποφυγὴ ἀπὸ ὁλόκληρη τὴν ἀντιπολίτευση τῶν ἐπικρίσεων πρὸς τὴν τρόικα γιὰ τὰ ὁμολογημένα πλέον λάθη της. Ἡ κυβέρνηση τὰ ἐπικαλεῖται στὶς διαβουλεύσεις, ὁ πρόεδρος τοῦ Εὐρωκοινοβουλίου ζήτησε τὴν ἀναγνώριση τῶν εὐθυνῶν, ξένες ἐφημερίδες ἐπίσης, καὶ μερικὲς ἱστοσελίδες μας, ἀλλὰ ἡ ἀντιπολίτευση καὶ ἡ διαπλοκὴ λέξη∙ δίδουν τὴν ἐντύπωση, ὅτι τὴν χρειάζονται τὴν τρόικα σὰν φόβητρο…
Ἡ ἀπογείωση ὅμως τῶν δυναμικῶν κλάδων τῆς οἰκονομίας ἕλκει καὶ τοὺς ὑπολοίπους, ἔστω κι ἂν δὲν ἀναφέρονται ἀπ’ τὴν ἀντιπολίτευση, ἀλλὰ αὐτοὶ δὲν περιμένουν τὴν ἀναγνώρισή τους∙ τὰ νέα παιδιὰ μιμοῦνται τὸ ἕνα τὸ ἄλλο καὶ τρέχουν πίσω ἀπ’ τὶς δυναμικὲς ἐπιχειρήσεις. Ὅταν οἱ ἑταιρεῖες παραγωγῆς λογισμικοῦ γιὰ τὴν κινητὴ τηλεφωνία ἀπασχολοῦν πέντε χιλιάδες ἐρευνητές, ἡ Microsoft ζητάει 550, Google, 350, Huawei, ZTE, NOKIA, SAP, ἀπὸ ἄλλους τόσους γιὰ νὰ ἀναφέρουμε μερικὲς μόνο, αὐτὸ σημαίνει ὅτι τὰ κέντρα ἐρευνῶν ζητοῦν τριπλάσιους καὶ ἄνω γιὰ τὶς ἄλλες ἀνάγκες τῶν ἐπιχειρήσεών τους∙ τὴν ἴδια στιγμὴ εἶναι δεκαπλάσιες καὶ περισσότερο οἱ πολλαπλασιαστικὲς ἐπιπτώσεις στὴν ὑπόλοιπη οἰκονομία, διότι ὁ κλάδος αὐτὸς δὲν προϋποθέτει πάγιες ἐπενδύσεις. Ὅποιος ἀγνοεῖ τὴν δυναμικὴ αὐτή, στερεῖται κάθε ἐπαφῆς μὲ τὴν ἑλληνικὴ οἰκονομία, κι ἔχει μὲν τὶς εὐλογίες τῶν θεωρητικῶν τῆς μονολιθικῆς ἀριστερῆς ἰδεολογίας, ἀλλὰ ζεῖ καὶ σὲ ἄλλη ἐποχή, κανὰ δυὸ αἰῶνες πίσω∙ ἡ ψηφιακὴ ἐπανάσταση σημειώνει τὴν ἔναρξη μιᾶς ἄλλης ἐποχῆς γιὰ τὴν ἀνθρωπότητα ποὺ δὲν ἔχει οὐδεμία σχέση μὲ τὸ προηγούμενο βιομηχανικὸ σύστημα. Ὅποιος ἀρνεῖται νὰ τὸ ἀντιληφθεῖ αὐτὸ περνάει στὸ περιθώριο, ἢ μᾶλλον γίνεται περιθώριο, μαζὶ μὲ τοὺς Παλιοημερολογεῖτες καὶ τοὺς Ἀγιατολλάδες∙ τὸν ἴδιο λόγο ἔχουν ἀρκετὲς συνιστῶσες τοῦ ΣΥΡΙΖΑ.
Τὸν ἄλλο ἀέρα τῆς ἀγορᾶς τὸν ἐκφράζει μόνο ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς, διότι μεταφέρει στὸν ἁπλὸ πολίτη ἐλπίδα καὶ αἰσιοδοξία γιὰ τὸ αὔριο∙ τὸ ἀκούει αὐτὸ ὅποιος περιφέρεται στὴν ἀγορὰ κι ἔχει ἄμεση ἐπικοινωνία μὲ τὸν κόσμο της. Ἀπ’ τὸ ἁπλὸ κάτι κινεῖται τοῦ Θέρους, μὲ τὴν αὔξηση τοῦ τουρισμοῦ, πέρασε στὴν ἄμεση συμμετοχή του, «νὰ κάνω κι ἐγώ, αὐτὸ ἢ ἐκεῖνο», ὅ,τι μπορεῖ ὁ καθένας∙ ἀπ’ τὴν στιγμὴ ποὺ ὅλοι ἀρχίζουν νὰ τρέχουν, κάτι γίνεται, ἔτσι πάντοτε ἀρχίζει ἡ ἔξοδος ἀπ’ τὴν οἱαδήποτε κρίση κι ἐμεῖς ὑποστήκαμε τὴν χειρότερη στὴν ἱστορία μας σὲ εἰρηνικὴ περίοδο, ἐσκεμμένως ἐπιβληθεῖσα πρὸ τετραετίας. Ἀπ’ τὴν πρὸ ἔτους κατάθλιψη καὶ ἀπασιοδοξία πέρασε ἡ χώρα στὸ ἐλαφρὸ μειδίαμα ἢ καὶ χαμόγελο ἀρκετῶν∙ ἡ ψυχολογία τῶν Ἑλλήνων ἄλλαξε κι ἄρχισε ἡ ἀνοδικὴ πορεία, πάντοτε πολὺ δύσκολη στὰ πρῶτα της βήματα. Ἤδη οἱ προβλέψεις εἶναι γιὰ ὕφεση γύρω στὸ 3% γιὰ τὸ 2013, ἀλλὰ μὲ μηδαμινὴ γιὰ τοὺς τελευταίους μῆνες, διότι ὁ μέσος ὅρος τοῦ ἔτους εἶναι σκέτος στατιστικὸς ἀριθμὸς καὶ τίποτε ἄλλο∙ ἡ δυναμικὴ τῆς οἰκονομίας ἀποτυπώνεται στοὺς δεῖκτες τῶν τελευταίων μηνῶν, διότι αὐτοὶ προλειαίνουν τὸ ἔδαφος γιὰ τὴν ἀνάκαμψη στὸ ἑπόμενο ἔτος. Ἡ ἄσκηση ἐπεκτατικῆς πολιτικῆς στὴν Εὐρωζώνη μᾶς προσφέρει καὶ τὴν ἀπαραίτητη βοήθεια ἀπ’ τὴν ἑνιαία ἀγορὰ καὶ τοὺς ἑταίρους.