Ὑποχώρηση τοῦ πληθωρισμοῦ

Ὁ τιμάριθμος ὑποχώρησε τὸν Ὀκτώβριο κατὰ 2%, στὸ κατώτερο ἐπίπεδο ἀπ’ τὸν Φεβρουάριο τοῦ 1962 κι εἴμαστε ἡ χώρα μὲ τὸν ὑψηλότερο ἀποπληθωρισμὸ στὴν Εὐρώπη∙ δεῖγμα εἶναι αὐτὸ τῆς ἐπανεκκινήσεως τῆς οἰκονομίας καὶ τῶν προοπτικῶν ἀνακάμψεως. Πρὶν ἀπὸ ἑξήκοντα ἔτη ὁ κόσμος ἀναγνώριζε τὸ μεγάλο ἑλληνικὸ οἰκονομικὸ θαῦμα, τὸ δεύτερο παγκοσμίως μετὰ τὸ γερμανικὸ μεταπολεμικά∙ ἀκολούθησαν τὸ ἰταλικὸ καὶ τὸ ἰαπωνικό, ἀλλὰ ἐμεῖς εἴχαμε τὶς πολιτικές μας περιπέτειες καὶ ἀποκλίσεις μας, μὲ τὴν δικτατορία καὶ τὸ σοσιαλιστικὸ πείραμα. Αὐτὰ πληρώνουμε τώρα, διότι αὐτὲς τὶς περιόδους διογκώθηκε τὸ χρέος, καὶ περισσότερο τὴν τριακονταετία κι ἔγινε δυσβάστακτο∙ ὁ ἀποπληθωρισμὸς καὶ ἡ πολιτικὴ σταθερότης προσελκύουν τὶς ξένες ἐπενδύσεις στὴ χώρα.