Κίνα, πρὸς μεταρρυθμίσεις

Στὸ Πεκῖνο συνεδριάζει κεκλεισμένων τῶν θυρῶν ἡ Ὁλομέλεια τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος, μὲ μοναδικὸ θέμα τὶς μεταρρυθμίσεις∙ ἡ ἡγεσία ἐπιδιώκει τὴν κατάργηση τῶν διαφόρων προνομίων καὶ τὴν ἀπελευθέρωση τῆς ἀγορᾶς γιὰ τὴν πραγματοποίηση ἐπενδύσεων καὶ στὶς καθυστερημένες ἀγροτικὲς καὶ δυτικὲς περιοχές. Ἀλλὰ ἀντιδροῦν τὰ κομματικὰ στελέχη, τὰ ὁποῖα φοβοῦνται ὅτι θὰ χάσουν τὰ πολιτικὰ καὶ οἰκονομικὰ προνόμιά τους∙ οἱ παρατηρητὲς πιστεύουν ὅτι ἡ καμπὴ εἶναι τὸ ἴδιο κρίσιμη, μὲ ἐκείνη τὸ 1978, μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Μάο Τσετούνγκ, ὅταν ὁ Τὲνγκ Χσιαοπὶνγκ ἐπέβαλε τὶς πρῶτες μεταρρυθμίσεις ποὺ ὁδήγησαν στὴν οἰκονομικὴ ἀπογείωση τῆς μεγάλης χώρας. Ὁ Ξὶ Τζιπὶνγκ ἔχει τὴν ἄνεση τῆς ἐπιβολῆς στὰ κομματικὰ στελέχη, διότι εἶναι γιὸς ἡγέτου τῆς μεγάλης πορείας καὶ τῆς πρώτης γενιᾶς τῶν κομμουνιστῶν ἡγετῶν∙ ἐὰν ἐγκριθοῦν οἱ μεταρρυθμίσεις, πρᾶγμα βέβαιο γιὰ τοὺς πολιτικοὺς παρατηρητές, δὲν μένει τίποτε ἀπ’ τὸν κομμουνισμό.