Τρόικα, τελευταῖα ἐμπόδια

Οἱ διαβουλεύσεις μὲ τὴν τρόικα συνεχίζονται, σὲ σκληρὸ ἐπίπεδο, διότι, πέραν τῶν διαφορῶν μὲ τὴν κυβέρνηση, στὸ ἐσωτερικό της ἡ διχοστασία εἶναι πολὺ μεγαλύτερη, μεταξὺ τῶν Εὐρωπαίων καὶ τοῦ Διεθνοῦς Νομισματικοῦ Ταμείου∙ ἡ διαπλοκὴ πάλιν ἀπογοητεύεται, διότι δὲν διεκόπησαν οἱ διαβουλεύσεις καὶ μᾶλλον ὁδηγοῦνται σὲ συνεννόηση, τουλάχιστον γιὰ τὴν κατάθεση τοῦ προϋπολογισμοῦ τὴν Πέμπτη. Τὰ ἑλληνικὰ ἐπιχειρήματα, τὸ ὀκτακοσίων ἑκατομμυρίων εὐρὼ πρωτογενὲς πλεόνασμα, ποὺ οὕτε φανταζόταν ποτὲ ἡ τρόικα -ἢ καὶ μεγαλύτερο μέχρι τὸν Δεκέμβριο- καὶ ἡ δεδομένη πλέον ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας∙ ὅταν αὐτὰ ἐπιτυγχάνονται χωρὶς ρευστότητα ἀπ’ τὶς τράπεζες ἀποπνέουν τὴν ἐμπιστοσύνη τῆς ἑλληνικῆς ἀγορᾶς στὶς δυνάμεις της καὶ τὴν στροφή της στὸ φιλότιμο. Ὅταν τὰ βασικὰ ἐπιτόκια ἔχουν μειωθεῖ στὴν Εὐρωζώνη στὸ 0,25%, αὐτὸ σημαίνει ὅτι αὐξάνεται ἡ χρηματοδότηση τῶν τραπεζῶν καὶ ἡ ρευστότης τῆς ἀγορᾶς∙ δηλαδή, ἐντάσσεται ἡ Ἑλλὰς πάνοπλη στὴν εὐρωπαϊκὴ ἀναπτυξιακὴ πολιτική.