Πολλοὶ καταγελῶντες ἔλεγον

Ὁ Σόλων, μετὰ τὴν ἀνάληψη τῆς ἐξουσίας εἰς Ἀθήνας ὡς διαλλακτὴς καὶ νομοθέτης, εἶχε ἀρνηθεῖ τὴν ἀνακήρυξη τυραννίας∙ ἦταν ἀντίθετος μὲ τὸ ρεῦμα ποὺ ἐπικρατοῦσε τότε στὴν Ἑλλάδα γιὰ τὴν ἐπιβολὴ τυραννίας, ὡς μοναδικῆς λύσεως ἀπέναντι στὶς κοινωνικὲς ἀναταραχὲς στὸ ἐσωτερικὸ τῶν πόλεων. «Ὅθεν εὔδηλον, ὅτι καὶ πρὸ τῆς νομοθεσίας μεγάλην δόξαν εἶχεν»∙ ἦταν λοιπὸν ὁλοφάνερο ὅτι καὶ πρὶν ἀπ’ τὴν καθιέρωση τῆς νομοθεσίας του εἶχε πολὺ καλὸ ὄνομα. «Ἃ δὲ φυγόντος αὐτοῦ τὴν τυραννίδα πολλοὶ καταγελῶντες ἔλεγον, γέγραφεν οὕτως»∙ καὶ σὲ ὅσα τὸν περιγελοῦσαν πολλοί, ἐπειδὴ ἀπεφυγε τὴν τυραννίδα, ἀπάντησε μὲ τὸ ποίημά του. «Οὐκ ἔφυ Σόλων βαθύφρων οὐδὲ βουλήεις ἀνήρ/»∙ δὲν ἦταν λένε βαθυστόχαστος οὔτε συνετὸς ἄνδρας ὁ Σόλων. «Ἐσθλὰ γὰρ θεοῦ διδόντος αὐτὸς οὐκ ἐδέξατο»∙ ἀγαθὰ τοῦ προσέφερε ὁ θεὸς κι αὐτὸς δὲν τὰ δέχθηκε. Πολλοὶ τὸν ἐπέκριναν, ὅσοι περίμεναν κερδίσαι ἀπ’ τὴν τυραννία.