Σκληρὲς διαπραγματεύσεις

Οἱ διαπραγματεύσεις μὲ τὴν τρόικα ἀποδεικνύονται πιὸ σκληρὲς ἀπὸ ὅσο προβλεπόταν, μὲ ἄμεσο ἀντίκτυπο πλέον στὴν Εὐρωζώνη καὶ στὴν ἀναπτυξιακή της πολιτική∙ οἱ ἀπαιτήσεις τῶν δανειστῶν -ἂν ἐκφράζουν καὶ τοὺς τρεῖς καὶ δὲν εἶναι μόνο τοῦ Διεθνοῦς Νομισματικοῦ Ταμείου- σημαίνουν, ἐὰν ἐφαρμοσθοῦν, ἐπιστροφὴ τῆς Ἑλλάδος στὴ βαθειὰ ὕφεση τῆς τετραετίας, μὲ εὐθεῖες ἐπιπτώσεις σὲ ὁλόκληρη τὴν ἑνιαία ἀγορά. Δηλαδή, καθιστοῦν ἄχρηστη τὴν συνάντηση τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ μὲ τὴν Ἀγκέλα Μάρκελ μεθαύριο, ἀλλὰ καὶ τὴν μείωση τῶν βασικῶν ἐπιτοκίων ἀπ’ τὴν Εὐρωπαϊκῆ Κεντρικὴ Τράπεζα∙ ἡ ἀναπτυξιακὴ πολιτικὴ ἀσκεῖται σὲ ὁλόκληρο τὸν χῶρο της, τὴν Εὐρωζώνη , κι ὄχι σὲ κάποιες μόνο χῶρες της, κι αὐτὸ τὸ γνωρίζει ἄριστα τουλάχιστον ἡ καγκελάριος. Στὴν πράξη πρόκειται γιὰ συστηματικὴ ὑπονόμευση τῆς ἀνακάμψεως τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας ἀπ’ τὰ κυκλώματα τοῦ Ταμείου καὶ τῶν κερδοσκόπων, μὲ τὴν βοήθεια τῆς ἐπιχωρίου διαπλοκῆς, ἀλλὰ χωρὶς ἀποτέλεσμα.